'Dit is vlak water', zegt de kapitein. 'Gaat het?'

Code rood, dus op naar IJmuiden. Want als het ergens stormt, dan daar. Maar op de Koos van Messel, de lokale reddingsboot, lacht de bemanning de journalistieke landrotten uit: het waait een beetje.

IJMUIDEN - 'Dit noemen we vlak water', zegt kapitein Ton Haasnoot van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM). Terwijl hij door het raam van de deinende reddingsboot naar buiten wijst, houdt een fotograaf naast hem zich moeizaam staande, de druppels zweet op zijn voorhoofd negerend. 'Gaat het?', vraagt de kapitein, lichtelijk geamuseerd.


Haasnoot (57) heeft meer weg van een professor dan van een zeebonk. Hij is mager, niet bonkig. Breedsprakig, niet bits. Invoelend - 'Als iemand zich niet goed voelt gaan we terug' - in plaats van schamperend.


De Sintstorm, zoals de stevige wind wordt genoemd, brengt bij de KNRM in IJmuiden donderdagmiddag een enigszins jolige stemming boven. De zeven bemanningsleden van reddingsboot Koos van Messel grijpen de storm aan voor een pr-offensief. Om hun 'gasten', niet brakend naar huis te sturen, is besloten te varen binnen de havenpieren, waar de golven niet hoger zijn dan een meter of twee. Op open zee zijn ze al gauw vijf meter en dat is volgens Haasnoot 'iets te gek'.


Het havengebied van IJmuiden heeft deze middag iets mystieks. Het donkergrijs van het zeewater, de wolken en de schoorstenen van de hoogovens loopt vloeiend in elkaar over. Op de mistige kades maken dagjesmensen foto's van het reddingsschip, dat moeiteloos door de golven snijdt. 'Een van onze ergste nachtmerries is dat mensen te ver die pier oplopen en eraf worden geslagen door de golven', zegt Haasnoot mijmerend.


Cameraman

Van kinds af aan bevaart hij - geboren en getogen in havenstad IJmuiden - de boten van de KNRM. De afgelopen tijd kwam zijn beroep meer en meer in de belangstelling. 'Tien jaar geleden kwam er op een dag als vandaag hoogstens één journalist, nu zijn het er vijf', zegt hij, knikkend naar een cameraman die op een bankje in de stuurhut moed verzamelt om te gaan draaien. 'Stormen zijn hot items. Het verkoopt kennelijk.'


Zodra de eerste krantenkoppen over 'zeer zware stormen' verschijnen, kan de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij zich verheugen in aandacht. En daar zijn ze blij mee, want aandacht leidt tot meer vrijwilligers (nu 1.300) en nieuwe donateurs (momenteel 80 duizend). Jaarlijks komt de reddingsmacht 2.100 keer in actie en worden 3.600 mensen gered.


Toch verbaast het ze, die toenemende belangstelling als de wind van zich doet spreken. Haasnoot: 'Iedere winter zijn er een paar stormen, net zoals er iedere winter mistige dagen zijn. De grootste fout is dat het altijd wordt overdreven. Een simpele storm wordt een zware storm genoemd. Er zijn nu zelfs kleurcodes. Wij volgen gewoon het weerbericht en, veel belangrijker, kijken met eigen ogen hoe het eraan toegaat.'


Donderdagmiddag is het rustig, hoewel het hoogtepunt van de Sintstorm pas 's avonds zal zijn. Het plaatselijke pontje blijft gewoon z'n diensten draaien. Een visser maakt kalmpjes z'n schip schoon. De kapitein van een robuuste rode olietanker heeft zich niet door de onheilstijding laten afschrikken, en zet koers richting volle zee.


Niet veel later volgt de reddingsboot Koos van Messel, verlost van zijn gasten, het voorbeeld van de tanker. Windkracht 9, geen mensen in nood, het ideale moment voor een oefening op open zee, waar het water niet vlak zal zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden