Dit is het nieuwe uitwaaien: handig en comfortabel

Als je meer mensen naar het strand wilt lokken, moet je die wel comfortabel huisvesten, begrepen ze in Cadzand. Daar heb je niet eens zo veel ruimte voor nodig.

De door MVSA ontworpen strandhuisjes bij Cadzand Bad. Beeld Lars van den Brink

De melancholie van Cadzand Bad op een bewolkte nazomerdag, ach, dat is de melancholie zelf. De lucht kleurt grijs, de golven rollen en in het strandhuisje van mevrouw De Visser zit mevrouw De Visser. Bij de televisie. Een tenniswedstrijd.

Voor een verre reis voelde ze weinig deze zomer, vertelt ze wanneer ze het geluid zacht heeft gezet, niet nu, zo kort na het overlijden van haar echtgenoot, maar haar dochters vonden dat ze er nodig even uit moest; op internet boekte men daarom een strandhuisje. Verwennerij, hoor. De woning is gewoon perfect, overzichtelijk, handig in het gebruik en uitgerust met televisie en magnetron. Het uitzicht is ook indrukwekkend.

Mevrouw De Visser is niet de enige in Cadzand Bad met zo'n huisje. Vijftien gezelschappen namen deze zomer hun intrek in de door architectenbureau MVSA ontworpen, en door vakantiepark Molecaten Hoogduin geëxploiteerde bouwsels. De huisjes, die verrijdbaar zijn (in de winter worden ze verplaatst naar de opslag), en die met hun smalle poten en hoge achtersteven vanuit de verte iets weghebben van schelpdieren, zijn aantrekkelijk. Ik had me voorgenomen om in deze context niet over het Thailandgevoel te beginnen, maar vooruit: wanneer je op een ochtend met goed weer uit je bed het strand op stapt, waan je je een seconde in Phuket, denk ik. Velen willen dat graag - voor de strandhuisjes bestaat een wachtlijst. Velen ook, zijn bereid er diep voor in de buidel te tasten - de huur van een huisje bedraagt in het hoogseizoen zo'n 1.000 euro per week.

De MVSA-strandhuizen zijn niet de enige nieuwkomers in Cadzand Bad. Het halve plaatsje ziet eruit alsof het de laatste jaren uit de grond is gestampt. Navraag leert: het halve plaatsje ís de laatste jaren uit de grond gestampt. Op initiatief van de gemeente. Het bouwoffensief moet de naar zonniger oorden uitgeweken toeristen terugbrengen naar Zeeuws-Vlaanderen.

Vraag

Zo'n offensief kan vele gezichten hebben. In Cadzand oogt het zo: hijskranen en bouwputten, vakantiewoningen op landbouwgrond, appartementencomplexen in de duinen. Voorts: een jachthaven, een winkelcentrum, strandhuisjes bij Groede en Hoogduin en een reeks verbouwde strandpaviljoens die in Bloemendaal niet zouden misstaan, het bekroonde Ruig het opvallendste.

En een sterrenrestaurant van Sergio Herman. Maar dat spreekt voor zich.

In hoeverre er voor al die nieuwbouw animo is, blijft ongewis - onder de voltooide appartementen bevinden er zich nogal wat die tot op heden nooit een stukje vloerbedekking zagen- maar dat ze het karakter van Cadzand Bad hebben veranderd valt niet te ontkennen. Het plaatsje laat zich tegenwoordig nog het best omschrijven als klein-Knokke, mondain, niet per se heel stil.

Duurzaam hout

Ook de buitenkant van de strandhuisjes is bijzonder. Die kwam tot stand in samenwerking met Pla-towood, een bedrijf dat milieuvriendelijke alternatieven voor tropisch hardhout ontwikkelt en levert. In het geval van de strandhuizen in Cadzand betrof dat geplatoniseerd frakéhout voor gevel, kozijnen, ramen, deuren, en geplatoniseerd vurenhout voor veranda en vlonders.

Wim Huigh, gemeenteraadslid voor D66 in de gemeente Sluis en inwoner van Cadzand: 'Een kwaliteitsslag was nodig, maar het gevaar is dat we de kip met de gouden eieren slachten. Wanneer de rust verdwijnt uit Cadzand, verdwijnt de reden om überhaupt naar Cadzand te komen.'

Zo ver is het nog niet - op deze drukkende vrijdagmiddag in augustus zitten de strandtenten vol.

Het strand zelf daarentegen is nagenoeg leeg. Regen op komst, vandaar. Twee jongetjes doen een hondje na door met hun handen zand onder hun benen door op een berg te smijten, een man ligt met zijn peuterzoontje in een geul. Verder zijn er amper badgasten.

Voor de architecten van MVSA, vertelt uitvoerend directeur Roberto Meyer, waren de huisjes een interessante 'vingeroefening'. Zijn bureau houdt zich veel bezig met micro-living, ofwel: het huisvesten van mensen op een beperkt oppervlak. Aangenaam huisvesten welteverstaan, niet 'containertje stapelen'. Deze opdracht was een goede manier om te kijken of dat haalbaar was: een ruimte met een vloeroppervlak niet groter dan een flinke tuinschuur bewoonbaar maken voor een gezin of ander klein gezelschap. Welnu, het was haalbaar. Door strategisch positioneren van tafel, keuken et cetera én met een gevelbrede pui aan de voorkant, zijn ruimten geschapen die klein zijn, maar niet claustrofobisch of onhandig. Meyer: 'Het comfort ontstijgt het niveau van kamperen.'

Tevreden gezichten

Dat wil je geloven. In de huizen tref je voornamelijk tevreden gezichten. Die van Hen en Jeannette Gerritsen bijvoorbeeld, dit jaar voor het eerst in Cadzand, en voor drie dagen residerend in een fonkelnieuw strandhuisje. Hen Gerritsen: 'Voor hetzelfde bedrag hadden we naar een all-inclusiveresort op Cyprus kunnen gaan, maar ja: we houden van de Zeeuwse kust en in de buurt is veel te doen; bij slecht weer rijden we zo naar Brugge of Knokke.'

Het huisje zelf valt ook in de smaak. De geur van hout - heerlijk. Alleen de open luifel boven de veranda had beter gekund. Bij regen vallen er namelijk druppels door. Jeannette Gerritsen: 'Die had eigenlijk dicht moeten zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden