Dit ijs kwam net op tijd

Als ‘ie nu niet komt, dan komt ‘ie nooit meer. De website van de Vereniging ‘De Friesche Elf Steden’, rept voorlopig nergens over.

In mijn keuken haal ik de ijzers van mijn klapschaatsen langs het aanzetstaal. Ik probeerde het eerder bij de ijzerwinkel, maar het slijpen zou 15 euro kosten en bovendien tot maandag duren. Het leek mij onverstandig mijn schaatsen achter te laten in een ijzerwinkel uitgerekend gedurende de zeldzame dagen dat er ijs ligt. Een ijspriem, die kon ik wel van ze krijgen. Volgens de man achter de kassa onmisbaar voor wie ooit uit een wak wil komen. Ik kocht ‘m.

Twee keer rechts, twee keer links. Snelle halen. Ik doe direct ook mijn messenset. Vannacht vroor het plaatselijk 11 graden. De meren zijn zonder een zuchtje wind dichtgevroren. Er ligt glad en kraakhelder ijs op de sloten. Ik kom eraan. Heel Nederland staat al op het ijs, ik hoorde het, ik zag het, er wordt weer geschaatst tussen de rietkragen, de weilanden en de molens. Wie had dat nog gedacht? Na alles wat we uitgestoten en opgewarmd hebben. Schaatsen is een sport die ik allang niet meer met buiten associeerde, maar met Mart Smeets in een overdekte hal.

De dagen zijn kort en de toekomst is somberder dan ooit. Er is maar één iemand die vanavond de Jackpot wint en dan nog is het de vraag of diegene met 25 miljoen al z’n schulden kan afbetalen. Er is een verhoogde terreurdreiging, terwijl Israël het vuur van de hel verder opstookt. We zijn hufterig, ontkerkelijkt en eenzaam. Koninginnedag is te ver weg, het WK-voetbal pas in 2010... dit ijs, het kwam net op tijd.

‘Je verleert het nooit’, hoorde ik ze op het nieuws al zeggen met knikkende enkels op roestige ijzers. Dit is geen dag om te schrijven, ook niet om te lezen. Ik ga op het bevroren water mijn goede voornemens bepalen voor het nieuwe jaar; waarom ben ik daar ooit mee opgehouden? Ik zal in de massa geduldig een plek voor de auto zoeken en in alle drukte voortkrabbelen op het ijs. Ik ken één Marokkaanse jongen. Misschien moet ik ‘m bellen. Misschien wil hij mee. Misschien kan ik ‘m leren schaatsen. Hem en z’n vader. Misschien komt alles toch nog goed. Misschien blijft het vriezen. Misschien komt Evert van Benthem terug uit Canada. Misschien win ik de jackpot. Misschien wordt het een prachtig jaar. Mocht ik door het ijs zakken, heb ik in ieder geval een ijspriem.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden