'Dit doet hopelijk ook directie pijn'

'De Enci' in Maastricht gaat dicht, als het aan de eigenaar ligt. Maar het personeel wil dat in ieder geval de oven van de cementfabriek openblijft....

Dertig jaar werkt Marcel van Wunnik bij de Eerste Nederlandse Cement Industrie, ten zuiden van Maastricht, op de westelijke oever van de Maas. Nog nooit heeft hij gestaakt. Maar hier staat hij dan toch bij de vuurkorf, gehuld in een oranje hes, getooid met een oranje pet van de vakbond.

'Dit voelt zwaar klote. We staan hier niet voor onze lol, het doet ons pijn. Maar ik hoop dat het ook de directie pijn doet.'

De Enci-werknemers gingen vrijdag de vijfde stakingsdag in. Hun strijdbaarheid lijkt onverminderd. Voor de ingang van het hoofdkantoor aan de Maas zijn twee tenten opgezet. In de vuurkorf, onmisbaar attribuut bij een staking, branden houten balken. Stakers gooien rotjes in de vlammen. De actieleuzen worden regelmatig overstemd door venijnige knallen.

'We hebben onze tentjes opgeslagen om te laten zien dat we het zullen volhouden', zegt vakbondsbestuurster Hetty Kijzers van FNV Bondgenoten. Francois Michel, voorzitter van de ondernemingsraad: 'Je kunt veel van de directie zeggen. Maar deze directie heeft wel bereikt dat er een geweldige saamhorigheid is onder het personeel.'

Ook Van Wunnik, werknemer in de cementmaling, is vastberaden: 'Deze staking gaat door totdat de directie aan onze eisen voldoet, en zolang onze saamhorigheid blijft.'

Maar ook na vijf dagen moeten de noeste cementarbeiders nog een beetje wennen aan het staken. Het Limburgse personeel is altijd loyaal geweest aan het bedrijf, dat tachtig jaar geleden begon met de mergelwinning en -verwerking in de Sint Pietersberg.

En de Enci is altijd goed geweest voor hen, tenminste tot voor kort. Veel werknemers zitten heel lang bij het cementbedrijf, dat bovendien volop aanwezig is in het maatschappelijk leven, door sponsoring van verenigingen, harmonieën en feesten.

Dit jaar vieren vijftien medewerkers hun veertigjarig dienstverband. Ooit, in de jaren tachtig, is een keer een dagje gestaakt. Maar dat was een algemene staking tegen het regeringsbeleid. 'Enci is altijd een goede werkgever geweest', vertelt Peter Pepels, onderhoudsmedewerker en 31 jaar in dienst. 'Ik was liever aan het werk. Maar het gaat nu om onze werkgelegenheid. We gaan door, al duurt het een maand.'

Het doet veel stakers pijn, ook al lopen ze in polonaise rond de vuurkorf. 'En nu de handjes de lucht in...', speelt het muzikale duo op het vakbondspodium. Om kwart over tien 's ochtends worden de eerste flesjes Leffe Tripel geopend. 'Actie, actie, actie' wordt afgewisseld met Una Paloma Blanca.

De oven, inzet van de staking, is gedoofd. Het hele bedrijf ligt stil, op enkele werkwilligen na die wat onderhoudswerk verrichten. De werknemers eisen dat de oven (waar mergel wordt gebrand tot de cementgrondstof klinker) open blijft en dat de directie een werkgarantie afgeeft voor de duur van vijf jaar.

Ze voelen zich slachtoffer van het beleid van eigenaar Heidelberg Cement, de Duitse multinational met wereldwijd 1500 productielocaties en 42 duizend werknemers. Want de Enci maakt gewoon winst, in 2003 nog twintig miljoen euro. Maar Heidelberg heeft twee ovens in België uitverkoren boven hun geliefde 'Oven 8'. Pepels: 'Het is misgegaan bij de overname door Heidelberg.'

Afgelopen donderdag zijn ze met een paar honderd man naar het hoofdkantoor in Brussel getogen, waar de directie van Enci en zusterbedrijf CBR zetelt. Maar de hoogste baas André Jacquemart gaf geen krimp.

SP-kamerlid Jan de Wit: 'Die directeur in Brussel is een echte ouderwetse baas die niet wil wijken. Het is terecht dat jullie staken totdat jullie gelijk krijgen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden