'Dit bedoelen ze als ze zeggen: en het bleef nog lang onrustig'

Even voor zeven uur, als in de Grolsch Veste een paar kilometer verderop het laatste fluitsignaal klinkt voor de finale Nederland-Denemarken, explodeert het Willem Wilminkplein in het centrum van Enschede. Alles wat oranje is vliegt door de lucht, mannen en vrouwen vallen elkaar in de armen. 'We are the champions', schalt over het plein.

Supporters van Oranje volgen de finale van het EK vrouwenvoetbal tussen Nederland en Denemarken op grote schermen in Enschede.Beeld Lars Smook

Iedereen is trots op het Oranje vrouwenelftal, vrouwen én mannen. 'Ik was ook trots op de vrouwen geweest als ze hadden verloren', zegt een man in oranje. 'Maar dit is super.' Een groepje oranje meisjes host op een tafeltje voor de schouwburg. 'Ik heb er niet veel van gezien', zegt er een. 'Maar dit is toch leuk.'

Enschede is zondag in de ban van de Oranje-vrouwen. Op het stationsplein is een 'fanzone' ingericht met de wedstrijd op een groot scherm. Een stukje verderop, op het plein voor de schouwburg, is er geen doorkomen aan. Honderden mensen hebben zich verzameld op het grasveld, waar een tweede scherm staat. Er wordt gepicknickt met pizza's en chips, blikjes bier gaan rond.

Ouderwets voetbalfeestje

Er heerst een ouderwets voetbalsfeertje. Alles van oranje is thuis uit de kast gehaald. Petjes, hoeden, T-shirts, vlaggen, boa's, zelfs de oranje wuppies zijn uit de mottenballen gehaald. Het is een feest voor de hele familie: man en vrouw, jong en oud, grijs en blond. Meisjes in oranje zitten op de schouders van hun pappa.

Veel shirts dragen de namen van mannelijke sterren op de rug: Van Persie, Van de Vaart, Kuyt, Robben. Maar die zitten thuis voor de tv terwijl hun vrouwelijke evenknieën als Martens, Groenen en Miedema op het veld schitteren. Nog even en ze hebben hun eigen fanshirts.

Er wordt hartstochtelijk meegeleefd. 'Oei', zegt een jongeman als Miedema halverwege de tweede helft een volley gestuit ziet door de Deens keepster. 'Wat scheelde dat! Maar een paar centimeter. Anders hadden we nu al feest kunnen vieren.' Hij was geen fan van het vrouwenvoetbal, zegt hij eerlijk. Maar hij is het geworden. 'Ze doen het beter dan de mannen. En dat voor minder dan een tonnetje per jaar. Daar komt Robben niet eens voor het veld op.'

Fans zijn overal vandaan gekomen. Een vrouw in de roodwitblauwe Nederlandse vlag is onderweg van Rotterdam naar huis in Oude Pekela. Ze besloot een tussenstop te maken in Enschede om dit mee te maken. En óf ze fan is. 'Van al het voetbal.' Dus ook de vrouwen.

Vergelijkingen met het mannenvoetbal worden hier in Enschede ook gemaakt. Maar ze vallen in het voordeel van de vrouwen uit. 'Ik reis het Nederlands elftal achterna bij alle toernooien', zegt een man in een knaloranje leeuwenpak zwaaiend met een Oranje Leeuwinnenvlag. 'Tot Zuid-Afrika aan toe. Maar weet je wat het is, bij de mannen: als het erop aan komt, dan maken ze er niks van. Deze vrouwen presteren tenminste. Ze verdienen geen enorme salarissen, ze zeiken niet. Als het moet, staan ze er. Zo'n feest gaan we nooit meer meemaken.'

Voelbare spanning

Tien minuten voor tijd, bij een stand van 3-2 voor Nederland, is de spanning voelbaar op het grote plein. 'Kom op meisjes', zegt Pilar met een gespannen blik op het scherm. Pilar, Colombiaanse van origine, is uit Den Helder gekomen met haar man. 'Onze schoonfamilie woont in Enschede.' Dit wilde ze meemaken.

De 4-2 van Miedema gaat als een bevrijding door de menigte. 'Holland! Holland!', klinkt het uit honderden kelen. Aan de zijkant gaan rookbommen af. Oranje rookwolken trekken over het plein en ontnemen voor even het zicht op het scherm.

Even later kan het feest echt helemaal losbarsten. Herman, 64, pilsje in de hand, staat met zijn vrouw op een afstandje van de menigte. Om zijn nek prijkt een roodwitblauwe stropdas zo groot als een keukenschort. Zijn dochters zitten ginder, in het stadion, zegt Herman met een blik naar het scherm waar de Oranjespeelsters elkaar in de armen vallen. 'Wat zullen die feest hebben', zegt zijn vrouw.

Speelsters van het Nederlands vrouwenelftal juichen tijdens de huldiging na het winnen van de finale tussen Nederland en Denemarken van het EK vrouwenvoetbal in het FC Twente Stadion.Beeld anp

Herman heeft voetbalmeisjes gecoacht bij een Enschedese amateurvereniging. Ze hadden minder techniek dan de jongens, zegt hij. 'Maar ze waren wel fanatiek', valt zijn vrouw in. Herman knikt. Dit Oranje, zegt hij, is een team met uitblinkers. 'Maar vooral ook een goed collectief.'

Op het plein is het winnaarsfeest inmiddels in volle omvang losgebarsten. Er wordt gehost in oranje rijen, 'Nederland, jij bent de kampioen', klinkt uit volle borst. Herman kijkt er met genoegen naar. 'Dit is wat ze bedoelen als ze zeggen: en het bleef nog lang onrustig.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden