Discretie verzekerd

Voor politieke journalisten was het de week van de ‘welingelichte kringen’, ‘bronnen rond het kabinet’ en de ‘achtergrondgesprekken’. Of beter: achterklapgesprekken....

Ze ziet er uit als een marathonloopster die net een pittige training achter de rug heeft. Ze staat op sloffen die ze gratis bij een hotel heeft gekregen. Een wijde broek die uit de aanbieding van de firma Zeeman komt. Witte polo. Vette, ongekamde haren.

‘Let niet op de rommel’, grijnst ze. Rommel? Inderdaad, het bed (Ikea) is niet opgemaakt. Maar verder zijn er op deze honderdtwintig vierkante meter alleen een bank, een hometrainer en een eettafel, die tegenover het aanrecht staat. Geen boek te zien.

Het is nogal warm, deze donderdagochtend. Het raam kan open, maar dat gaat zo maar niet. Dubbele beglazing is een understatement voor twee enorme glazen deuren die met een sluis aan elkaar zijn verbonden. Door op volle kracht de binnenste schuifdeur heen en weer te schuiven, kan je de toevoer van buitenlucht doseren.

Op de bank zit een vriendelijke man in een Kreymborgpak met popart-das te wachten op instructies. Aan het aanrecht schenkt de derde aanwezige, type hockeykeepster, koffie in.

‘Van storm buiten kan ik altijd heel slecht slapen’, zegt de marathonloopster.

Ze buigt zich naar me toe:

‘Het is een boemerang. Dit is echt politieke zelfmoord van haar. Niet te geloven. En ook nog volhouden. Ze wist het.’

O ja?

‘Ik heb met haar gebeld. Vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hou op met het personaliseren van het vreemdelingenbeleid. Dat meisje is super geïntegreerd.

‘Ik heb ook gelogen, dat heb ik haar verteld.’

Leuk voor de krant van morgen!

‘Nou’, antwoordt de hardloopster snedig: ‘Ik doe niet aan interviews. Politici moeten de media te woord staan, privé-personen hoeven in het openbaar geen verantwoording af te leggen.’

Voor politieke journalisten was het de week van de ‘welingelichte kringen’, ‘bronnen rond het kabinet’ en de zogenaamde ‘achtergrondgesprekken’.

Achterklapgesprekken is een betere benaming voor deze merkwaardige praktijk op en vooral rond het Binnenhof. Een enkele keer gaat het om een beschaafd gesprek waarvan je wijzer wordt.

Ik herinner me een onderhoud met één van de mooiere Kamerleden van de Partij van de Arbeid, die haarfijn uit de doeken deed welke enorme blunders de sociaal-democratische onderhandelaars hadden gemaakt tijdens de mislukte kabinetsformatie. Kijk, daar hebben we wat aan.

Dus deed ik een paar maanden later deze blunders uit de doeken alsof ik ze zelf had verzonnen had. Maar ja, nu moet ik nog wel zien te regelen hoe ik haar langs collega Van Beukering het Volkskrant Magazine in krijg.

Ander voorbeeld, maar al een beetje dubieuzer, nu uit liberale kring. Deze fluisteraar stond namelijk bekend als een matige minister uit de paarse jaren, maar ook, ‘volgens ingewijden’, uiteraard als een kampioen leugenares.

‘Niemand van ons vindt haar aardig’, sprak ze over niemand minder dan Hare Majesteit.

Wat moet ik daarmee? De VVD is toch een steunpilaar van de monarchie? Altijd van de partij om van zelfs de meest regenachtige koninginnedag nog iets warms te maken. Dus deze bewindsvrouw had geen enkel direct belang (behalve natuurlijk het Magazine) bij haar onthullende observatie.

De derde variant is het zwart maken van collega’s van andere partijen. PvdA-moslima over VVD-ex-moslima: ‘Als we demonstreren bij een Blijf van mijn Lijfhuis, kom ze nooit opdagen. Behalve als ze een toespraak kan houden.’

VVD-ex-moslima wantrouwt PvdA-moslima: ‘Iemand met zo’n diep decolleté kan nooit in Allah geloven.’

Al weer een graatje erger is de seksuele intimidatie van sociaal-democratische vrije vrouwen die in de veronderstelling verkeren dat niet alleen de Volkskrant van de PvdA is, maar ook de Volkskrant-verslaggever. Lubbers zou er verlegen van worden, maar wij doen alles voor onze lezers.

Pas ook op voor fractievoorzitters die sms’en met de hoofdredacteur. ‘Wat schrijft die Wansink nou weer? Hij begrijpt er al net zo weinig van als Marcel van Dam.’

Maar ere wie ere toekomt. De Telegraaf bakt ze nog bruiner. Verslaggever Rob Sebes in de krant van zaterdag:

‘Alsof het is afgesproken, duikt even later een bewindspersoon van de VVD op. Een Kamerdebatje begint wat later, dus deze bewindspersoon – ook al sekseloos blijkbaar, HW – heeft wel zin even iets te zeggen over de gewaardeerde collega Verdonk. ‘‘Van alle blunders die ze heeft begaan, is wel de grootste geweest dat ze op eigen houtje binnen een dag een besluit over Ayaan heeft genomen zonder Gerrit Zalm en Jan Peter Balkenende in te lichten. Ze wilde blijkbaar stoer doen. Dat gaat haar vroeger of later opbreken. Weet je wel dat geen enkele VVD-minister haar meer vertrouwt. We vinden haar een kaa-uu-té wijf. Maar één ding, je hebt het niet van mij.’’’

Maar Sebes heeft ook een ‘ingewijde’, met een tegenovergestelde mening:

‘Ze heeft zich door haar campagne in een harnas laten hijsen. Van zichzelf is ze helemaal niet zo hard of zwart-wit. Rita leest alle dossiers door en als iemand het echt verdient, mag-ie in ons land blijven. Dat doe je niet als je van steen bent. Het is een grote schande dat haar campagneteam haar zo heeft gepositioneerd. Ze zit in een harnas en kan daar niet meer uitstappen.’

Gelukkig zijn journalisten wél nette mensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden