Dirigeerstokdiplomatie

Behalve pingpong-diplomatie, die in de jaren zeventig de Verenigde Staten en de Chinese Volksrepubliek nader tot elkaar bracht, is er dus ook zoiets als dirigeerstokdiplomatie....

Deze muzikale démarche is niet zonder precedent. In 1956, drie jaar na de dood van Stalin, maakte het Boston Symphony Orchestra een korte, maar veelbesproken tournee door de Sovjet-Unie. In 1973, tussen de tafeltennis-toernooien door, concerteerde het Philadelphia Orchestra in Peking. Enkele jaren later volgde de reis van violist Isaac Stern naar China, vastgelegd in de hartveroverende film From Mao to Mozart.

Deze voorbeelden geven al aan dat muziek als zodanig geen bergen kan verzetten, hoezeer ze ook een universele taal vertegenwoordigt. Na de komst van de Bostonians woedde de Koude Oorlog nog drie decennia door. De uitwisseling met China was veeleer een gevolg van de dooi in de betrekkingen tussen Peking en Washington dan dat ze daartoe de stoot gaf. Strategische belangen en ideologische doctrines laten zich niet opzij zetten door een divertimento.

Maar er hoeft niet aan te worden getwijfeld dat een concert als dat in Pyongyang, dat door de televisie live werd uitgezonden, een geweldige invloed kan hebben op de perceptie van gewone burgers, voor wie de zo hevig verguisde vijand plotseling in een totaal andere gedaante verschijnt. Met dank aan Dvorak en Gershwin – al zou het niet verbazen als de Noord-Koreanen evenzeer zijn geïntrigeerd door de aanblik van de acht Koreaanse musici die deel uitmaken van een van de meest prestigieuze orkesten van Amerika.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden