Directeur Sul te weinig manager voor Lovers

Het Franse management is meteen apart gaan zitten van het personeel van Lovers Rail. Oud-directeur Sul zat liever tussen zijn mensen....

EEN FRAAIE aftocht van zijn liefdesbaby werd directeur Peter Sul van Lovers Rail niet meer gegund. Inderhaast werd gisteren de persconferentie afgezegd, waarop Sul het nieuws wereldkundig wilde maken.

'Het vertrek van Sul heeft al in de krant gestaan, meer valt er niet te melden', zei het nieuwe Franse management.

In één klap werd duidelijk dat het over is met de open en vrije sfeer van het door Sul opgerichte Lovers Rail. Het kantoor aan de Amsterdamse De Ruijterkade leek regelmatig op een zoete inval.

Maar de Fransen, die inmiddels hun intrek hebben genomen bij Lovers, moeten daar niets van hebben. Ze herstelden meteen de hiërachische verhoudingen en verblijven niet meer zoals Sul bij het personeel, maar in aparte kamertjes.

Op het Lovers-kantoor heerste dinsdagochtend een complete chaos. Niemand wist waar ex-directeur Sul was. Zijn secretaresse wist zelfs niet of hij al definitief het pand had verlaten. Sul, altijd bereid om de media te woord te staan, bleef de hele dag onbereikbaar. Zijn voicemail was overvol en kon geen bericht meer aan.

Het was niet het vertrek dat Sul verdiende. Vrijwel in zijn eentje schudde hij de vervoerswereld wakker. Hij was de luis in de pels van de NS. Met groot enthousiasme en een onnavolgbare inzet streed hij tegen de monopolistische Nederlandse Spoorwegen. Hij vond dat de reiziger centraal moest staan en dat dat bij de NS niet het geval was.

In augustus 1996 werd de eerste rit van Lovers Rail van Amsterdam naar IJmuiden met gejuich omlijst. Vele hoogwaardigheidsbekleders en mediavertegwoordigers woonden de tocht bij. 'Een historisch moment', riep de burgemeester van Velsen. Iedereen, het ministerie van Verkeer incluis, leek blij dat de NS eindelijk concurrentie kreeg.

Vanaf de eerste reis kibbelde Sul met de NS. Over gehandicapten, over te late leveringen door NS, over een ongeval met een Lovers locomotief, en over een in zijn ogen onrechtmatige telling van reizigers in de Lovers-trein.

Sul liet zijn stem altijd luid en duidelijk horen. Hij ging voor niemand opzij. Zelfs niet voor de toenmalige minister van Verkeer Jorritsma, die hij met een miljoenenclaim dreigde als zij haar beloften niet zou nakomen.

Slim was dat niet altijd, maar Sul vond dat het nodig was. Onvermoeibaar trok hij ten strijde tegen alles wat zijn bedrijf in de weg stond. Deze straatvechtersmentaliteit zette Lovers op de kaart. Sul was Lovers en Lovers was Sul. Maar zeer waarschijnlijk werd het ook zijn ondergang. Het Franse moederbedrijf CGEA houdt niet van het verbale geweld. CGEA opereert liever rustig op de achtergrond, in samenwerking met de overheid.

In een persbericht dat CGEA gistermiddag uitbracht, heette het dat de pioniersfase voorbij is. 'Het wordt tijd Lovers te stabiliseren en de lijn Amsterdam-Haarlem verder te ontwikkelen.'

CGEA wil vooral meer reizigers. 'Dat is nodig alvorens we andere lijnen succesvol kunnen gaan rijden.'

Sul paste niet meer in het Franse plaatje. Dat kwam mede doordat hij zijn populariteit bij de media en de overheid voor een belangrijk deel had verspeeld. Te vaak kwam hij zijn beloften niet na.

Behalve een vechter was Sul ook een man met talloze ideeën. Zijn finest hour beleefde hij toen de spitstrein naar Haarlem op de rails verscheen. Er waren staanplaatsen, fietsen konden wor den meegenomen en het nieuws kon op tv-schermen worden gevolgd.

Ook kon de treinreiziger zijn schoenen laten poetsen en genieten van verse koffie en getapt bier. Optio, noemde Sul deze andere kijk op het openbaar vervoer.

Helaas voor hem dacht de Nederlander er anders over. Zelfs de eigen Loversmensen grapten bij het instappen van drie passagiers dat de avondspits was begonnen.

Dat Sul uiteindelijk Lovers zou verlaten, stond voor iedereen vast. Sul heeft weinig van een bestuurder. Lobbyen en managen behoren tot zijn zwakke kanten. Sul is vooral een ondernemer, een handelaar.

Desondanks valt zijn vertrek te vroeg. In amper twee jaar heeft hij een spoorwegmaatschappij opgericht met veel mogelijkheden voor expansie. De Fransen hadden hem daar wel wat dankbaarder voor kunnen zijn.

Harry van Gelder

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.