Dijkstal

In de Haagse wijk Rustenburg Oostbroek zijn de straten vernoemd naar plaatsnamen. De Bennekomstraat, de Hilversumsestraat, de Wolfhezestraat. Het is een oude wijk, met kleine, lage huizen van baksteen - deels koopwoningen, deels huur....

Rustenburg Oosthoek moet ooit netjes zijn geweest. Nu heerst er armoede. Winkels zijn er nauwelijks meer. Sigarenmagazijn Inge op de hoek van de Hilversumsestraat is de afgelopen jaren eerst brood en toen toiletpapier, scheerzeep en groenten van Hak gaan verkopen. Het loopt nog steeds geen storm.

Om de hoek, aan de Gooilaan, ligt een klein park. Verderop raast het verkeer over de Loosduinsekade. In het parkje is een speeltuin met schommels, een glijbaan en wat wipkippen. Aan de andere kant is een kooi waarin gevoetbald kan worden. In het midden, omgeven door wat water, staan bankjes. 's Zomers worden hier plastic stoelen neergezet en bemannen geestelijk gehandicapten uit de buurt een koffiebarretje.

Gisteren was Hans Dijkstal hier.

Hij gaf een lesje maatschappijleer op een lagere school in de Naarderstraat, deed een gerenoveerde woning aan in de Hattumstraat en liet zich in het parkje aan de Gooilaan voorlichten over hoe vrijwilligers hier hun eigen leefomgeving onderhielden. De man die de kar trok, heette Bob en droeg een blauwrood trainingspak.

Het was koud en winderig in het parkje. De prullenbakken zaten vol lege Breezer-flesjes. Vlak voor de komst van Dijkstal en zijn gezelschap arriveerde een clubje gehandicapten met vuilniszakken en papierprikkers. Bob en enkele andere vrijwilligers gaven leiding aan de werkzaamheden.

Daar was de bus.

Dijkstal is een grote man. Hij torent overal bovenuit. Omgeven door plaatselijke politici en voorlichters en gevolgd door journalisten manouvreerde hij monter langs de hondendrollen, recht op Bob af. 'Hallo Bob!', riep hij. Bob noemde Dijkstal 'Meneer Hans'.

De zaken werden doorgenomen, een rondje gelopen, de voetbalkooi geïnspecteerd, de schommels bekeken. Dijkstal memoreerde dat hij als jongen al in de deze buurt kwam, niet ver hier vandaan zat hij op honkbal. Daarna prees hij de geestelijk gehandicapten, van wie er een wild met een oranje bezem zwaaide. Het was alweer tijd om te gaan.

Even was er een kort samenzijn tussen Bob en de VVD-voorman. Dijkstal haalde met enige moeite een verfrommeld visitekaartje onder zijn regenjas vandaan. Hij gebaarde in de verte, waar het centrum van de stad lag - heel ver weg. Bob moest snel maar eens bellen voor een kop koffie.

Bob zou het doen.

Het gezelschap begaf zich weer naar de bus. Aan het raam hing een affiche van de VVD. Dijkstal stootte bij het instappen bijna zijn hoofd. Het ging nog een lange weg worden naar het premierschap.

Even later was het weer stil aan de Gooilaan. De gehandicapten sjokten weg met hun begeleiders, Bob en zijn twee vrijwilligers doken een huis binnen om een glaasje te drinken. Het was me het dagje wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden