Column

Digitale trucjes: Indiana Jones kan weer 47 zijn

Welke verdienste nou van de acteur is en welke van de computer, is tegenwoordig moeilijk te zien. Waar eindigt die onstuitbare opmars?

Harrison Ford (l) als Indiana Jones. Beeld
Harrison Ford (l) als Indiana Jones.Beeld

Lachen was dat, twee weken geleden. De gedachte dat de zeventigplusser Harrison Ford nog een keer de vitale archeoloog Indiana Jones gaat spelen in een nieuwe film - bespottelijk gewoon. De consternatie was gebaseerd op een misvatting, schrijft Logan Hill op de website Vulture. Ford hoeft namelijk geen oude Jones te zijn. Als Spielberg zou willen, schrijft Hill, dan kan hij Ford eruit laten zien als 47, de leeftijd die hij had toen hij in Indiana Jones and the Last Crusade uit de heilige graal dronk.

Het is de vermakelijke conclusie van een verbijsterend stuk over de digitale technieken die filmmakers in Hollywood tegenwoordig tot hun beschikking hebben. Dat acteurs nog weleens een digitaal sixpackje krijgen of dat er achteraf een pukkel wordt weggewerkt, verbaast vast niemand. Maar die digitale trucjes zijn nog niets: actrices worden tegenwoordig verlengd zodat ze dunner lijken. Rimpels worden weggepoetst, oorlelletjes verkleind. Een bron onthulde hoe een steractrice in een grote film aanvankelijk digitaal gesleutel weigerde - tot bleek hoe onvoordelig de vergelijking met haar mannelijke collega's was. 'Uiteindelijk voerden we voor haar 275 aanpassingen door.' Digitale technieken worden ook ingezet om het acteerwerk te verbeteren: met behulp van de computer kun je een traan toevoegen, of een glimlach 'realistischer' maken. De kijker ziet het niet en vanwege de geheimhoudingsclausules hoort hij er ook nooit over.

De digitale technieken kunnen wat toevoegen. Ze maken stunts spectaculairder. In films die een leven bestrijken, verouderen de acteurs realistischer. En als plastische chirurgie geaccepteerd is, waarom zou je rimpels dan niet digitaal wegwerken? Een regisseur vertelt Chris Evans toch ook wat hij moet doen - waarom zou die dan geen digitale Evans via een computer mogen besturen? Waar ligt de grens? Is 'echt' ouderwets?

Misschien ben ik naïef, maar ik voel me opgelicht. Deze technieken hebben dus onopgemerkt een nog onrealistischer mensbeeld gecreëerd dan ik al dacht - zelfs met botox en crashdiëten kun je er nooit, nooit zo uitzien als een filmster. En hoe kun je nou weten welke verdienste van de acteur is en welke van de computer? Er zou een soort disclaimer moeten komen aan het einde van elke film: 'Geen acteur is digitaal verbeterd in deze film'. En zolang dat niet gebeurt, zou iedere filmliefhebber bovengenoemd stuk op Vulture goed moeten lezen. Als herinnering aan datgene waarvan Hollywood zo graag wil dat je het vergeet: dat alles in films nep is of kan zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden