Dierennamen

Mensen vergelijken met dieren schijnt populair te zijn. Noem je chef de miereneter.

nkele weken geleden was ik aanwezig bij de diploma-uitreiking van mijn zoon. Ik wist wat er komen ging: een van de leraren zou al zijn leerlingen vergelijken met een dier. Twee jaar eerder, tijdens de diploma-uitreiking van mijn dochter, had ik verbijsterd zitten luisteren naar de korte karakteriseringen. 'Maarten Budenhouder. Het schaap. Altijd zijn mond wijd open en soms komt er een prettig geluid uit.'


Zo ging dat maar door. 'Sandra Klavier. Het Roodborstje. Meer bezig met de jongens dan met haar huiswerk.' Leerlingen zaten doodstil te wachten welk dier zij waren. Na een van de dierennamen bleef het opvallend stil. 'Susan van der Meer. Het Nijlpaard. Niet snel in beweging te krijgen, maar berg je maar als ze op stoom komt.' Niemand lachte. Tijdens de feestelijkheden in de aula hoorde ik van mijn dochter dat Susan enorm dik was.


Ook dit jaar was het spannend. Kan je honderd keer allemaal negens op je eindlijst hebben, maar als je net - met je ouders en je nieuwe vriendin vlak naast je - bent vergeleken met een bultrug of een gordeldier, dan loopt dat toch minder lekker naar het podium.


Het schijnt populair te zijn, mensen vergelijken met een dier. In Italië vergeleek politicus Roberto Calderoli minister Cécile Kyenge van Integratie met een orang-oetan. Cécile Kyenge is zwart. Een armzalige vergelijking, verzonnen door een rechtse half-primaat. In zijn verweer wees Roberto Calderoli er op dat hij dat altijd doet. De premier vindt hij bijvoorbeeld op een reiger lijken.


Dat is slim, je tegenstander een reiger noemen. Of hij nu wel of niet op een reiger lijkt, het nestelt zich in je hoofd. Je ziet zo'n man opeens doodstil langs een sloot staan. Als je iemand maar lang genoeg De Reiger noemt, dan ga je vanzelf naar zijn knieën kijken. Verdomd, ook van die lieve, kleine knobbelknietjes.


Het is een machtig wapen, iemand opzadelen met een dier. Als ik in deze column twee jaar lang Patrica Paay 'Het Vingeraapje' noem, dan gaat u dat voor zich zien. Doodstil in de hoek met een hand in haar vacht. Ik ben ervan overtuigd dat je iemand binnen een paar weken op de knieën krijgt met een dierennaam.


Het is heel belangrijk dat je een dierennaam kiest die juist helemaal niet bij de persoon past. Dat zorgt voor verwarring. Noem je chef opeens meerdere keren per dag De Miereneter. Niet te geforceerd, maar terloops in gesprekken met collega's. 'Jongens, op wie wachten we nog? De Miereneter?' Of bij de lift, met een papier in je hand. 'Ik breng dit even naar de Miereneter.'


Zo'n chef is kansloos. Na een halve dag is hij voorgoed een miereneter. Hij loopt zoals hij normaal loopt en hij lacht zijn bekende lach, maar iedereen zal denken: kijk hem lopen, met zijn miereneterloopje. Daarna zal hij, let u maar op, heel erg zijn best gaan doen niet te lopen als een miereneter. Dat is het moment waarop u hem opeens De Fregatvogel moet gaan noemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden