FOTOSERIE

Diep ademhalen en dan, dóór!

Soms is het wel erg koud. Er zijn golven die maar over je heen blijven slaan. Kwallen. Krabben. Maar wat is het zalig: zwemmen in zee in plaats van in een chloorbad, zag fotograaf Jeffrey Bakker.

Beeld Jeffrey Bakker

Je kunt natuurlijk elke morgen te water in het gemeentelijke bad of een tropisch zwemparadijs in de buurt, waar misschien nog wel een hoekje wordt vrijgehouden. Kalmpjes heen en weer, even dobberen bij het startblok, nog maar een baantje, recht zo die gaat.

Maar zo kan het ook: badderen als de bries straf is, brekers schuimkoppen vertonen, een stroming zuigt en de zeetemperatuur nauwelijks de dubbele cijfers haalt. Dit is levend water, zeggen de leden van zwemvereniging Marsdiep uit Huisduinen, vlak onder Den Helder. Vanaf eind april tot aan half oktober daalt een groepje elke ochtend in weer en wind om 9 uur de zeedijk bij de vuurtoren af, klautert over glibberig basalt - de meesten dragen waterschoenen -, haalt diep adem en dan, dóór! Soms blijft het bij een paar slagen, bij goed weer blijven ze er meer dan een half uur in. Het pept je op, zegt secretaris Marianne Mensink (58), je wordt lekker koud van binnen en dat is een fijn gevoel voor de rest van de dag. Anderen vertellen dat ze zo 'hun rugzak legen'. Je voelt je herboren, dat hoor je ook vaak. In zwembaden doet het water helemaal niks en stinkt het naar chloor.

Leden van de zwemclub Marsdiep uit Huisduinen, vlak onder Den Helder, maken zich op voor een duik. Tussen april en oktober gaan ze elke ochtend om 9 uur de zee in. Beeld Jeffrey Bakker
Beeld Jeffrey Bakker
Beeld Jeffrey Bakker

Gemiddeld 70

Hun zeebad is afgezet, de vereniging betaalt pacht aan de Dienst Domeinen. De lijnen met drijvers geven een veilig gevoel. Vergeet niet, de 140 leden, vooral vrouwen, zijn op leeftijd, zo'n 70 jaar gemiddeld, nou ja, schrijf maar 65, zegt Marianne. Dankzij de touwen kan de stroming, die hier verraderlijk is, hen niet meesleuren. Als ze in de problemen raken, kunnen ze zich altijd ergens aan vastklampen. Ze zijn samen, hè, ze houden elkaar in de gaten. Sommigen zwemmen er al decennia. Ze kennen de gevaren. Ze hebben wel eens iemand een lijn of boei moeten toewerpen die niet meer op eigen kracht de wal haalde. Even afkloppen: de zee neemt, maar hier gelukkig nog nooit.

Het is niet altijd een pretje. Het is soms wel erg koud. Golven die maar over je heen blijven slaan. Kwallen. Krabben. Afval dat voorbij drijft. Het is zanderiger sinds de nieuwe suppleties verderop. Maar het zegt toch genoeg dat de meesten niet douchen na afloop? Ze willen het zout op het lichaam blijven voelen. En in hun container op de dijk, waar ze zich kunnen omkleden, zingen ze na de zwempartij vaak liedjes van toen. 'Daar was laatst een meisje loos.' 'Een karretje op een zandweg reed.'

Die container is wel een probleem aan het worden. Vervanging is nodig, er zit veel roest aan de onderkant. Maar ja, 15 euro contributie per jaar, dat schiet niet op. Heeft iemand misschien nog een container over, voor volgend jaar alvast?

Beeld Jeffrey Bakker
Beeld Jeffrey Bakker
Beeld Jeffrey Bakker
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.