Die witte knie? 'Dat is Sue'

Niet alle inwoners van Beloxi, in Mississippi, hebben zich gestoord aan de aanmaningen te vertrekken. Velen van hen hadden immers wel vaker een zware orkaan doorstaan....

Als een camera vanuit de lucht opnamen zou maken van het schiereiland waarop het stadje Biloxi ligt, zou hij tussen de met de grond gelijkgemaakte huizen, de als een accordeon geplooide weg, de op het land neergekwakte boten, de grasmaaiers, de pollepels, de gescheurde Hawaiihemden, de hegscharen en de badkuipen misschien inzoomen op een paar blote voeten die uit een gat in een betonnen plaat steken.

'Dat is J. D.', zegt hotelmanager Jimmy Ellzey, die met een onbewogen gezicht naar de ruïnes van Hotel Tivoli staat te kijken. Dan wijst hij naar een witte knie, nauwelijks zichtbaar tussen het puin. 'En dat is Sue.'

Hij loopt langs wat ooit het dak van een gebouw met twee etages was en wijst op een arm en een pluk zilvergrijs haar tussen de lichtgroene tegels van een douchecel. 'Met hem heb ik de avond voor de orkaan nog poker gespeeld. Hij heeft zelfs tien dollar van me gewonnen. Ik weet niet hoe hij heet, alleen dat hij niet kon zwemmen.'

Volgens Ellzey liggen er zeker acht lichamen onder het beton - acht slachtoffers die nog niet eens zijn meegeteld in de dodencijfers van Harrison County, een van de districten die het hardst getroffen zijn door de orkaan Katrina.

'Toen de orkaan Camille in 1969 voorbijgetrokken was, dacht ik dat ik nooit iets ergers zou meemaken', getuigt Pat Sullivan, de plaatselijke brandweercommandant. 'Maar dit is absoluut nog erger.' Telkens weer kijken bemodderde mensen hoofdschuddend om zich heen en zeggen ze zachtjes dat 'dit echt erger is dan Camille'.

Volgens Vincent Creel, hoofd publieksvoorlichting van Biloxi, hebben veel bewoners de evacuatiebevelen genegeerd juist omdat zij Camille hadden overleefd. Maar alhoewel Katrina minder krachtig was - categorie 4, terwijl Camille een 5 kreeg, de hoogste notering die er bestaat - veroorzaakte Katrina een onhoudbare muur van water, die Creel wel met een tsunami durft te vergelijken.

Politie-inspecteur Darren Lea, die zich behoedzaam een weg baant door een weggevaagde wijk in Oost-Biloxi, vreest dat het nog een eeuwigheid zal duren eer alle lichamen geborgen zijn. Tot nu toe zijn er officieel tachtig mensen omgekomen in de de staat Mississippi, maar gouverneur Haley Barbour waarschuwde dinsdag al dat het einde nog niet in zicht is.

Veel mensen zijn op het nippertje aan de dood ontsnapt. Jimmy Ellzey en zijn vriendin Rhonda Moulder zijn net op tijd uit een raam van het Tivoli geklommen en in het wassende water gesprongen, terwijl het gebouw achter hen in zijn voegen kraakte. Nu weet het stel niet waar ze heen moeten - de caravan waarin ze woonden zou wel zijn verdwenen - en dus blijven ze in de buurt van het hotel.

[Vervolg op pagina 7, kolom 4]

Schuldeisers moeten maar even wachten

Drijvende casino's van Beloxi zijn losgeslagen en door Katrina tegen de huizen gekwakt

[Vervolg van voorpagina]

'Het enige waar ik aan kan denken is dat wij er waarschijnlijk ook niet meer waren geweest als we één seconde langer waren gebleven', zegt Rhonda Moulder. Ze zit naast het lichaam van Sue, haar beste vriendin. 'Ik ben afscheid van haar komen nemen. ”Ik weet dat je nu op een betere plek bent”, heb ik tegen haar gezegd.'

Tonya Rose vertelt hoe haar man en zij toen de storm op zijn hoogtepunt was nog 'voor het laatst' allebei met hun moeder en hun dochter hebben gebeld. Dat was kort voordat de voordeur, die ze met een stalen bedframe hadden gebarricadeerd, het begaf.

Tonya is een van de gelukkigen, want zij weet tenminste dat haar familie nog leeft. Door het uitvallen van de telefoonverbindingen verkeren veel mensen nog altijd in onzekerheid over familieleden en vrienden.

Het gebrek aan berichten is ook de reden waarom zoveel mensen toch de straat opgaan, ondanks alle waarschuwingen van de overheid. De wegen liggen nog bezaaid met gebroken elektriciteitskabels en zijn vaak gewoon onbegaanbaar. 'Er zijn heel veel bekenden die we niet kunnen bereiken', zegt Deena Joyce, die met haar man is komen kijken of hun huis er nog staat.

De orkaan, die dood en verderf heeft gezaaid, heeft ook duizenden mensen dakloos gemaakt. De casino's, waar veel inwoners van deze landstreek werken, hebben zware schade opgelopen.

De overheidsinstanties kampen met een tekort aan brandstof, mankracht en telefoonverbindingen.

De eerste meldingen van plunderingen komen binnen. Maar de politie, die haar handen vol heeft aan het reddingswerk, kan er weinig tegen doen.

Vanaf Highway 90, langs de kust tussen Gulfport en Biloxi, staren groepjes mensen vol ongeloof naar wat ze zien. Twee casino's, die volgens de plaatselijke voorschriften op boten waren gebouwd, zijn losgeslagen, over de weg gegleden en tegen gebouwen aan de andere kant van de weg gesmakt. Oude herenhuizen zijn opengereten als waren het poppenhuisjes. Ook Beauvoir, het in 1854 gebouwde majestueuze huis van Jefferson Davis, de enige president van de Confederatie van Zuidelijke Staten, is verwoest.

Deett en Michael Breedlove, die in het restaurant van een naburig casino werken, komen de schade met eigen ogen opnemen. 'Het leven zal hier minstens een halfjaar stilliggen', zegt Deett. 'De schuldeisers zullen gewoon maar even moeten wachten.' Veel casino's zijn niet verzekerd voor de financiële strop die ze oplopen als de zaak noodgedwongen gesloten blijft. Alleen al aan belastinginkomsten loopt de staat Mississippi daardoor dagelijks 400 duizend tot 500 duizend dollar mis.

Alle voorzorgsmaatregelen ten spijt heeft Katrina zware verwoestingen aangericht. Metalen 'orkaanrolluiken' zijn totaal gescheurd. Van het gloednieuwe Hard Rock Casino, dat volgende week zijn deuren zou openen en voldeed aan de laatste voorschriften voor stormbeveiliging, is bijna niets meer over. Alleen het reusachtige beeldmerk, een gitaar, staat nog overeind.

'Dit zal nog jaren pijn doen', zegt een man die voor een lokale tv-zender werkt. Zijn huis op Point Cadet, aan de oostkant van Biloxi, is weggevaagd door de orkaan. En met een blik op zijn T-shirt en korte broek: 'Dit is alles wat ik nog bezit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden