Die valse naam ging steeds meer knagen

De Armeniër Hovsep Khachatryan is een voorbeeldige, hardwerkende burger. Tien jaar geleden kreeg hij een verblijfsvergunning, zij het met een leugen. Daarmee kon hij niet leven en nu dreigt uitzetting voor hem en zijn gezin.

Hovsep Khachatryan en zijn gezin in hun woning in Boxmeer. Beeld Marcel van den Bergh

Het is een leugen die hem en zijn gezin nog duur kan komen te staan. Hovsep Khachatryan (31) kwam in 1999 als 16-jarige jongen uit Armenië naar Nederland, samen met zijn oom en neef. Zijn opa was vermoord, zijn vader eiste opheldering en kreeg het aan de stok met de autoriteiten. Zijn oom hield hem voor dat ze beter onder een andere naam als gezin asiel konden aanvragen. Dan maakten ze in Nederland meer kans en zouden ze moeilijker te achterhalen zijn voor de Armeense autoriteiten.

'Ik moest van mijn oom zeggen dat ik zijn zoon was', zegt Hovsep in zijn eenvoudige huurwoning in een woonwijk in Boxmeer. 'We wisten niet wat ons te wachten stond. We hebben zomaar een naam opgegeven.'

Dus ging hij als Hosep Harutunjan de asielprocedure in, waarbij Hosep (zonder V) 'een schrijffout' van de ambtenaar was. Ook loog hij over zijn geboortejaar (1984 in plaats van 1983), omdat zijn neef van november 1982 was. Als ze als broers wilden overkomen, zegt hij, moesten ze enig leeftijdsverschil creëren.

Verblijfsvergunning

In 2004 ('als ik mij niet vergis') kreeg hij een verblijfsvergunning, vertelt hij in perfect Nederlands. Na een verblijf in verschillende asielzoekerscentra ging hij eerst met zijn oom in een huurhuis in Lunetten (bij Utrecht) wonen. Daarna verhuisde hij naar Bellingwolde, waar hij bij een boer werkte, en Harmelen, waar hij in een manege aan de slag ging.

In 2008 streek hij neer in Sint Hubert, niet ver van Boxmeer. Hij volgde opleidingen tot lasser en heftruckchauffeur. Hij raakte 'ingeburgerd' in Nederland. Zo sterk zelfs, dat zijn valse naam steeds meer ging knagen. 'Het zat ons niet lekker. Bij elke gelegenheid hadden we het erover. We hebben een fout gemaakt', verzucht hij.

In 2009 trok hij de stoute schoenen aan en stapte naar het gemeentehuis. 'Ik had mijn vrouw ontmoet, ik wilde een gezin stichten. Ik lag wakker van die andere identiteit. Kom op, besloten we, we gaan de waarheid vertellen, koste wat het kost.'

Onheilsbrief

Op het gemeentehuis kreeg hij een nieuw reisdocument en rijbewijs onder zijn echte naam. Van de Immigratie- en Naturalisatiedienst IND ontving hij ook vrij makkelijk een nieuw pasje voor de verblijfsvergunning. Maar enkele weken later lag de onheilsbrief van de IND op de deurmat: 'Ze hadden het vermoeden dat ik onjuiste gegevens had verstrekt bij de asielaanvraag.'

Dat had hij ook, bekende Hovsep (Armeens voor Jozef). Omdat hij gelogen had, trok de IND zijn verblijfsvergunning in. De Armeniër ging opnieuw het juridische gevecht aan om in Nederland te kunnen blijven. Intussen ging zijn Nederlandse leven door: hij vond in 2011 een vaste baan als lasser bij Marel Stork, een bedrijf dat machines maakt voor kippenslachterijen. In datzelfde jaar trouwde hij met Wardoehi (Armeens voor Roos), eveneens asielzoeker uit Armenië. Een jaar eerder was hun dochter Eva geboren, in 2012 volgde zoon Suren.

Boven dat prille geluk hing echter het zwaard van de uitzetting. Buurtbewoners, collega's en ook de gemeente begonnen zich te bekommeren om het lot van het Armeense gezin. VVD-burgemeester Karel van Soest vroeg eind vorig jaar staatssecretaris Fred Teeven van Justitie om coulance. Hij noemde de familie Khachatryan een voorbeeldgezin, Hovsep een deskundig en plichts-getrouw vakman met een vaste baan, een verantwoordelijk Nederlands staatsburger die er alles aan heeft gedaan om in te burgeren en te integreren. 'Deze man kent en volgt de Nederlandse mores zoals het een inwoner van Nederland betaamt', schreef de burgemeester.

Eindoordeel

In april van dit jaar kwam het eindoordeel in de juridische procedure: het Armeense gezin moet het land uit. 'Onze wereld stortte in elkaar', zegt Hovsep. 'Ik sloot me op, ik kwam de deur niet meer uit. Alleen dankzij de steun van anderen is ons leven weer een beetje rechtgetrokken.'

Stork schortte zijn dienstverband op omdat hij illegaal was. De gemeente keerde aanvankelijk bijstand uit, maar stopte daar ook mee omdat hij illegaal was. Die uitkering wordt nu voortgezet uit de algemene middelen. 'Ik ben er erg blij mee, maar ik had het geld liever zelf verdiend. Ik heb nog nooit bij de gemeente aangeklopt voor financiële steun', aldus Hovsep.

Heeft hij geen spijt van de 'eerlijkheid' om zijn echte naam op te biechten? 'Ja en nee', antwoordt hij. 'Natuurlijk heb ik me daardoor veel ellende op de hals gehaald. Maar ik heb als jongen een fout gemaakt door een valse naam op te geven. Daarmee kon ik niet leven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden