Die Trump is een heel slimme vent

In de Nederlandse kranten heb ik veel over de Amerikaanse presidentskandidaat Donald Trump gelezen, maar zelden iets positiefs. Doorgaans wordt Trump afgeschilderd als een superkapitalist, een populist, een narcist, een seksist, een racist, een demagoog, een dictator, een opschepper, een botterik, een leugenaar, en vult u de diskwalificaties zelf maar in.

Beeld epa

Maar als u woensdag de uitslagen bekijkt van Super Tuesday is de kans groot dat Trump als de grote triomfator tevoorschijn is gekomen. Bij een peiling onder Republikeinen behaalde Trump maar liefst 49 procent. De Republikeinen zouden door het succes van Trump zelfs 'op de rand van een implosie staan', omdat een deel van de leden zich in walging van de partij wil afkeren.

Hoe Amerikanen tegenover hun presidenten en hun presidentskandidaten staan is een ander verhaal, maar in Nederland heerst een totaal onbegrip, vooral als het over de Republikeinen gaat.

Acht jaar geleden werd Prem Radhakishun door de Nederlandse televisie naar de Verenigde Staten gezonden om de presidentverkiezingen te verslaan. Hij kwam terug met de mededeling dat hij het onbegrijpelijk vond dat er ook zwarte Republikeinen waren. Tsja, als je dat al niet begrijpt, valt er niet veel meer uit te leggen. Dan kun je maar beter de televisie uitzetten en sindsdien doe ik dat ook als ik Prem weer zie schreeuwen.

In mijn jeugd werd de democraat John F. Kennedy ervaren als een geweldige president. Hoewel zijn regeringsperiode te kort was voor een oordeel, is het duidelijk dat Kennedy een paar enorme blunders heeft begaan, zoals de inval in de Varkensbaai en het intensiveren van de oorlog in Vietnam. Na hem kwam de Democraat Lyndon B. Johnson. Die werd alom geprezen vanwege zijn sociale programma, maar de Vietnamoorlog hielp alle binnenlandse ambities om zeep. Bovendien bleek Johnson een uitgekookte intrigant te zijn, die zijn omgeving listig tegen elkaar uit wist te spelen.

En toen kwam Nixon, alom verafschuwd vanwege de Watergate-affaire en zijn Vietnampolitiek. Maar hij was ook degene die een einde aan de oorlog maakte. Hierom en vanwege zijn toenadering tot de Sovjet-Unie en China is Nixon door de politicoloog Lucas van der Land uitgeroepen dat de grootste Amerikaanse president van de 20ste eeuw. En Lucas was lid van de PSP, dus dat wil wat zeggen.

Toen kwamen de nietszeggende Ford en de slappe pindaboer Carter, die zich liet verneuken tijdens de bezetting van de Amerikaanse ambassade in Teheran. Als antwoord op zijn dalende populariteit verplaatste Carter de haarscheiding op zijn hoofd van de linker naar de rechterkant - ik verzin niets - om er al snel achter te komen dat zoiets niet echt helpt. En toen kwam Ronald Reagan, die het ondanks zijn gevorderde leeftijd bijzonder goed deed in de debatten.

Onderschatting

Als het aankomt op onderschatting is Donald Trump in veel opzichten te vergelijken met Ronald Reagan. Ook om Reagan werd aanvankelijk gelachen. Niemand nam hem serieus. De man was een acteur die een huilbui kon faken, maar voor het presidentschap ontbrak het hem aan gewicht.

Legendarisch zijn nog altijd de poppen uit het satirische BBC-programma Spitting Image, waarin Reagan werd uitgebeeld als een seniele - 'not bad, eh, for a guy of 103' - alzheimerpatiënt, die zich niets meer kan herinneren en steeds weer in slaap valt.

Onlangs is van H.W. Brands een omvangrijke biografie over Reagan verschenen, die nu ook in het Nederlands vertaald is. Natuurlijk maakte ook Reagan blunders. Zoveel zelfs dat het volgens Brands uiteindelijk in zijn voordeel werkte, omdat de media de keus kregen uit zo'n overdadige hoeveelheid misstappen dat zij niet meer konden kiezen aan welke zij aandacht zouden besteden.

Toch overheerst in de biografie uiteindelijk de bewondering voor wat Reagan allemaal tot stand heeft gebracht. Door zijn koppige volharding werd hij de drijvende kracht achter de beëindiging van de Koude Oorlog. Wereldwijd werd daarna een periode van grote bloei ingezet. Daar kan Obama nog een puntje aan zuigen.

Ik bedoel maar: onderschat die Trump niet. Al lees en zie je daar weinig over in de Nederlandse media, die Trump is natuurlijk een ongelooflijke slimme vent. Anders had hij het als ondernemer en politicus nooit zover gebracht. Of moeten wij voor Hillary zijn, met Bill als First Lady? De volgende keer krijgen wij dochter Chelsea voor onze kiezen. Het is niet gezond: zoveel macht in één familie.

Wees in elk geval blij dat Trump die Jeb Bush zo meedogenloos heeft afgeserveerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden