Die hele sfeer van opgefoktheid is zo walgelijk

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 1 maart

Als regensluiers op de velden neerdalen, groeit de kans op barbarij in de eredivisie. Het

lijkt soms althans dat weer en wangedrag tot elkaar veroordeeld zijn. Een vlaag van ruwheid en onbeschaafd gedrag liet afgelopen weekeinde een vals licht schijnen op de etalage van de Nederlandse sport.

Gestrekte benen, verongelijktheid, ellebogen, hysterie. Toivonen, Rose, Musa, Douglas, Vertonghen, Breuer, Preud’Homme, Koenders en Bossen waren boosdoeners in een weekeinde van rode koontjes; van opwinding en schaamte. De pure schoonheid van het spel laat zich dan verdringen achter de facade van het wangedrag. De soli van Miyaichi, doelpunten van Falkenburg of De Jong, wie ziet ze nog in de kakofonie van oprispingen?
Na zo’n weekeinde is het tijd om de schade op te nemen. Het valt dan te prijzen in FC Twente dat het zijn voortrekkersrol serieus neemt door Douglas voor vijf duels te schorsen en een taakstraf op te leggen, alvorens de KNVB met een voorstel voor zes wedstrijden komt.

De moderne vorm van barbarij is doorgedrongen tot de poriën van het voetbal. Neem trainers. Menigeen vergoelijkt wangedrag. Menig trainer schreeuwt, ruziet en gebaart. Preud’Homme van FC¿Twente was zondag de hysterie in hoogsteigen persoon. En valt het u ook op dat trainers kort na afloop nooit beelden hebben gezien van wangedrag van hun spelers? Alleen als het hen uitkomt, hebben ze snel gekeken.

Menig club dekt de trainer. Het voorbeeld van Twente, dat eerder Janssen schorste toen die een ongeluk veroorzaakte terwijl hij iets te veel had gedronken, vindt nauwelijks navolging. Op voeten staan en met ellebogen zwaaien ligt nu eenmaal in het spel van Toivonen besloten, orakelen ze bij PSV.

De speler dan. Die misdraagt zich of stelt zich aan. Douglas verliest zichzelf, maar Wernbloom van AZ suggereert dat hij vol is geraakt in het gezicht en rolt alsof een scherpschutter hem heeft geraakt. Ook Wernbloom verdient straf. Blijkbaar is het (nog?) een stap te ver voor de KNVB om simulanten aan te pakken, maar hun gedrag is bijna net zo verwerpelijk als dat van de daders. Nu camera’s alles registreren en uitgerekend scheidsrechters de enigen zijn die de beelden niet mogen gebruiken, is de arbitrage kwetsbaarder dan ooit.

Telkens krijgen scheidsrechters een veeg uit de pan, vaak van spelers die in de anderhalf uur daarvoor moeite hadden de bal drie keer op rij naar dezelfde kleur te spelen. Arbiters zouden makkelijker fouten moeten toegeven, maar ze vrezen verbanning naar achterafvelden van het betaald voetbal.

En dan die constante verongelijktheid van menig supportersgroep. Hoor dat toch aan, dat geschreeuw en gescheld, ook als de scheidsrechter uitstekende beslissingen neemt. Het is een kwestie van emotie, natuurlijk, maar soms ook van gebrekkige spelregelkennis.

Dat het niveau in Nederland is gedaald door de voortdurende emigratie van talent, is jammer maar onvermijdelijk. Dat de spelers zich zo misdragen, is veel kwalijker. Die hele sfeer van opgefoktheid is zo walgelijk, dat je zelfs van het schrijven van dit stukje een beetje opgefokt raakt.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden