REPORTAGE

Die gast met Jezustatoeage moest eruit

In een rokerige kamer in Dohuk zit een groep westerse ex-militairen klaar voor de strijd tegen IS. Maar vechten mogen ze nog niet voor de christelijke militie.

'Het werk als software-enginieer was oké, maar de kantoorcultuur vreselijk.' Beeld Alex Potter

Tijdens Desert Storm zat Scott in een 'fucking tent' in Koeweit, onderdeel van een reserve-eenheid die nooit werd opgeroepen. Na zijn militaire loopbaan hield de bebaarde veertiger uit North Carolina het tien jaar uit als software engineer. Het werk was oké, maar de kantoorcultuur vreselijk. En altijd was er die gedachte aan de oorlog die hij had gemist.

Totdat Islamitische Staat (IS) over Irak rolde. Scott zocht contact met de juiste mensen, hoorde dat ervaren vrijwilligers welkom waren in de strijd tegen IS, en sprong op het vliegtuig naar Koerdisch Irak. Nu zit hij bij de brigade van Dwekh Nawsha, een christelijke militie, samen met een handvol andere Amerikanen en een Schot die de hele tijd met een revolver speelt. Eindelijk écht in de strijd. Althans, vlakbij dan, in een rokerige kamer in Dohuk in Noord-Irak.

De christenen in Irak gaan het zelf doen

De christenen in Irak pakken de wapens op, want van anderen hoeven ze niets te verwachten tegen Islamitische Staat. Een groep Amerikaanse veteranen staat hen bij. Lees het hele verhaal hier (+).

Géén adrenalinejunkies

Het zijn allemaal ex-militairen, de vrijwilligers die naar Irak zijn afgereisd om een bijdrage te leveren aan de strijd tegen IS. Enkele tientallen zijn het er vermoedelijk, actief bij Koerdische brigades in Syrië en Irak. In februari en maart kwamen zelfs kort na elkaar een Australiër en een Brit om in Syrië, aan het front met Islamitische Staat. Sommigen hebben duidelijk een klap van de molen gehad. Zo was er bij Dwekh Nawsha een Amerikaan die zichzelf een kruisvaarder noemde. Hij had een tatoeage van een machinegeweer op de ene arm en een tatoeage van Jezus op de andere. Die hebben ze er uitgegooid - hartstikke gek.

Het zestal dat nog over is, benadrukt dat ze geen adrenalinejunkies of oorlogsverslaafden zijn. Hun intenties zijn goed, zeggen zowel Scott als Louis (25), een voormalige marinier uit Texas die in Afghanistan diende. Zijn rustige, beleefde stem is een contrast met het constante tikken van zijn voet.

'Ze zeggen dat het een effect van posttraumatische stress is,' zegt hij. 'Ik weet niet of PTSD echt is wat ik heb, maar therapie heeft wel geholpen.' Louis vroeg en kreeg eervol ontslag uit het korps mariniers, na een uitzending in Afghanistan. Een maand later pakte hij het vliegtuig naar Irak. 'Ik kan niet wennen aan het idee van een burgerleven', zegt hij. 'Ik kon al niet wennen aan het korps mariniers in vredestijd. We hadden nooit uit Irak weg moeten gaan. Het karwei was niet af.'

In Irak hoopt hij een 'force multiplier' te worden. Hij wil de Koerden opleiden om georganiseerd de strijd aan te gaan. 'Ik vind: als je de mogelijkheid hebt, heb je ook de verplichting', zegt Louis. 'Ik begrijp niet hoe een man met karakter thuis kan blijven zitten terwijl dit gebeurt.'

Chinese namaak

Te midden van hun wapens en kogelvrije vesten - 'Chinese namaak, maar toch,' zegt Scott - in een kamer vol junkfood en spanning voor wat komen gaat, vinden deze mannen wat ze thuis misten: kameraadschap, een kans om te zijn wie ze eigenlijk zijn.

Alleen komen ze bij Dwekh Nawsha niet veel verder. Onder druk van de Amerikaanse en Europese regeringen nemen de peshmerga - de officiële strijdkrachten van de autonome Koerdische regio in Irak - geen buitenlandse vrijwilligers meer op.

De kleine christelijke militie heeft nog geen toestemming kunnen regelen voor de buitenlanders om naar het front te trekken. Het heeft vast te maken met de opschudding in de pers. 'Amerikanen gaan terug naar Irak als christelijke krijgers', kopte The Washington Post. Scott zucht. 'Dat komt door die ene gast met zijn Jezustatoeage en kruisvaardersuitspraken.'

Alleen de Schot heeft al gevochten, over de grens in Syrië. Daar bestaan helemaal geen regels meer en kunnen buitenlanders zich vol in het strijdgewoel storten. Op de terugweg werd hij twaalf uur ondervraagd door de Britse autoriteiten op vliegveld Heathrow, terwijl 'tieners die naar Islamitische Staat willen reizen zonder problemen het vliegtuig pakken'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden