Die bloemen

Een explosief probleem, het geheugen van de paus en het verse asfalt in Rwanda.

PAUL ONKENHOUT

Drie verhalen over pedofilie, De Groene Amsterdammer deinst er niet voor terug. De koppen boven de stukken wijzen er al op dat de lezers zich schrap moeten zetten: 'Pleuris smeerlappen', 'Net doen alsof je slaapt' en 'Hotdog zonder broodje'.

Het eerste verhaal gaat over de actievoerders tegen pedofilie. Alsof nog niet duidelijk was dat het onderwerp gevoelig ligt, wordt een wetenschapper geciteerd. Net zoals enkele collega's weigerde hij zijn medewerking aan het artikel. 'Voor je het weet word ik zelf als pedo bestempeld of, erger nog, krijg ik de pedohunters aan mijn deur.'

Ook Vrij Nederland schrijft over pedofilie. In een reportage staan vrijwilligers van de reclassering centraal die pedoseksuelen 'adopteren'. Er zijn in de weekbladen meer dwarsverbanden te ontdekken. Vrij Nederland en 360 schrijven over de wereldwijde klimaatverandering en over de nasleep van de genocide in Rwanda, De Groene en Vrij Nederland over jongeren in Amsterdam-West. En overal is Oekraïne.

De verhalen over de Amsterdamse jongeren vullen elkaar goed aan. Dat is niet zo vreemd, want ze zijn allebei geschreven door Margalith Kleijwegt en afkomstig uit een boek dat deze week verschijnt, Familie is alles. Een voorpublicatie in twee van de drie opinieweekbladen, in dezelfde week, daar zullen de uitgever en de auteur tevreden over zijn.

Het verhaal in De Groene bevat cijfers die er niet om liegen. 20 procent van de Amsterdamse jongeren tussen de 15 en 26 is werkloos. Jongeren met een niet-Westerse achtergrond zijn in die groep oververtegenwoordigd. In Amsterdam-Nieuw-West alleen al zijn 6 duizend jongeren werkloos. De stadsdeelvoorzitter spreekt niet voor niets van een 'explosief probleem'.

'Ter inspiratie voor een nieuwe generatie', zoals hoofdredacteur Joustra het omschrijft, stelde Elsevier een Top 100 samen van de grootste Nederlandse familiebedrijven. Op één staat Heineken, het zal geen verrassing zijn.

Onthullender is het stuk in Elsevier over de bloemen die vanuit Nederland ter gelegenheid van Pasen naar het Vaticaan worden gestuurd en waar de paus ons al bijna drie decennia lang vriendelijk voor bedankt. Bart Bergman uit Lisse is al twintig jaar verantwoordelijk voor de bolgewassen.

Hij levert de bloemen persoonlijk af. Paus Benedictus herkende hem zowaar, een jaar na hun eerste ontmoeting. 'Blijkbaar had hij een goed geheugen, want ik neem aan dat hij wel meer aan zijn hoofd had.' Het is de vraag hoe lang het nog duurt. Het contract met het Vaticaan loopt volgend jaar af en tuinders uit België, Frankrijk en Italië liggen op de loer.

In de verhalen over 'Rwanda twintig jaar later' in buitenlandmagazine 360 wordt een nieuw gevaar voor het land genoemd: overbevolking. Het geboortecijfer is hoog, gemiddeld bijna vijf kinderen per vrouw. 'Rwanda is een bomvol land.'

Maar ook, gelukkig: 'Wie in Rwanda rondloopt, ziet de vooruitgang ervan afspatten. De wegen tussen de grote steden zijn vers geasfalteerd, afval wordt niet op straat, maar in de prullenbak gegooid, de mensen in hoofdstad Kigali houden zich netjes aan de verkeersregels. Zelfs diep in de nacht kun je er veilig op straat rondlopen.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden