Dibi zet GroenLinks op scherp

Met zijn officiële kandidaatstelling voor het partijleiderschap van GroenLinks zet het Tweede Kamerlid Tofik Dibi maandag de verhoudingen op scherp. Zijn kandidatuur is géén motie van wantrouwen aan het adres van fractieleider Jolande Sap, beklemtoont hij. Maar erg goed vindt hij het ook niet gaan. Het moet gedurfder, speelser en vooral: zelfverzekerder.

VAN ONZE VERSLAGGEEFSTER MAARTJE BAKKER

AMSTERDAM - BAM! In koeienletters staat het op het scherm achter de rug van Tofik Dibi tijdens zijn presentatie. En zo ongeveer moet zijn actie ook zijn aangekomen bij Jolande Sap. Opeens is er een insider die de twijfel over haar functioneren, die in delen van de partij al langer leeft, naar buiten brengt. Ook als ze de strijd wint, is het de vraag of Sap er ongehavend uit weet te komen.

Zaterdag hebben de twee elkaar ontmoet. Hoewel Sap naar buiten toe volhield 'met plezier de strijd aan te gaan', moet het een ongemakkelijke confrontatie zijn geweest. Dibi weet het: 'Het is nooit leuk als iemand je uitdaagt. Maar ik wilde me niet laten weerhouden. Dit is democratie. De zittende macht moet altijd uitgedaagd kunnen worden.'

Ook voor het partijbestuur kwam het als een totale verrassing dat Dibi zich opwierp. Nu er ineens twee gegadigden zijn, is de procedure inderhaast omgegooid. Kandidaten mogen zich ineens toch bekend maken. Deze week wordt bekend wie wordt doorgelaten door de sollicitatiecommissie, dan volgt een referendum onder de leden, en begin juni moet de lijsttrekker bekend zijn.

Maandag laat Dibi zien hoe hij haar te lijf wil gaan. Dibi zegt weliswaar dat hij 'anders, niet beter' was, maar tussen de regels door valt te beluisteren waarom zij hem niet bevalt.

Het moet gedurfder. Zoals in de tijd dat de PSP, een van de voorgangers van GroenLinks, nog affiches liet drukken met een naakte vrouw erop en de tekst Ontwapenend. 'Mijn belangrijkste boodschap is: durf af te wijken van de norm', zegt Dibi. De stropdas die hij op aanraden van anderen zegt te hebben gekocht, bindt hij niet om zijn nek; hij laat 'em op de grond vallen, 'ook al heeft GroenLinks niet zulke goede ervaringen met attributen' - een verwijzing naar een minder gelukkig optreden van Sap met een stekkerdoos, vorig jaar in de Kamer.

Het moet ook aansprekender. Met zijn ene vuist gebald, de andere aan de microfoon, vertelt Dibi dat hij zich niet alleen met de 'nikserige politiek van optellen en aftrekken' wil bezighouden. Hij wil anders zijn dan de partijen die denken dat vroeger alles beter was, of de middenpartijen met hun 'een beetje van dit, een beetje van dat'. Het verhaal van GroenLinks, over duurzaamheid, vooruitgang, emancipatie, moet in de hoofden van de mensen komen, en ook hier, zegt Dibi, terwijl hij op zijn buik klopt. 'Dat lukt onvoldoende. Ik kan dat wel.'

En het moet vooral zelfverzekerder. 'Alle partijen zijn in de war', beweert Dibi. 'Door het bombardement van beelden en berichten dat deze tijd kenmerkt.' De onzekerheid van GroenLinks werd verlammender na de instemming met de missie naar Kunduz, zag Dibi. 'Er kroop angst in. Er was onzekerheid over het eigen verhaal.'

Dibi zegt dat hij sinds hij Kamerlid werd, heeft 'geflirt' met het idee de partij te leiden. Maar zijn onvrede met de partij startte pas echt met die Kunduzmissie. Hoe verder GroenLinks wegzakte in het moeras, hoe meer het gevoel groeide bij Dibi dat hij lijsttrekker moest proberen te worden. Zijn doel: een zetelaantal van dubbele cijfers voor GroenLinks. Dibi: 'Hier ben ik. Dit is GroenLinks. Dit is ons verhaal. Het is een urgent verhaal. Take it or leave it. BAM!'

Sap wilde maandag niet zeggen wat ze er van vond. Ze schoot ook niet terug. Dat komt nog, beloofde ze, op een ander moment.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden