Deze vijf acts mag je niet missen op het ADE

De bliepjes van Jameszoo en Madchester-veteraan Gerald Simpson

Het Metropole orkest gaat aan de slag met de bliepjes van Jameszoo en Dave Clarke presenteert weer zijn eigen nacht én dag. De Volkskrant tipt acts op het ADE die je niet mag missen.

Dj Martin Garrix draait tijdens het Amsterdam Dance Event 2016. Foto anp

Joris Voorn

Hij is een van de meestgevraagde dj's op Ibiza. Joris Voorn draait weekend na weekend in de clubs Space en Ushuaia, bijvoorbeeld als 'resident-dj' bij het clubconcept Ants. Al jaren dreunen zijn techno-anthems over de stranden, van de onweerstaanbare tracks Sweep The Floor tot het euforische en Donna Summer-achtige The Secret.

Maar gelukkig blijft Voorn trouw aan Nederland, zijn woonplaats Amsterdam en uiteraard het ADE. Hij is een vaste gast op de festivals Awakenings en Strafwerk, en staat dit jaar prominent in de Gashouder voor een van de vaste Awakeningsavonden rond ADE.

Maar misschien nog wel mooier is Voorns lange nacht in het Muziekgebouw aan 't IJ. Daar draait hij met zijn Deens-Duitse evenknie Kölsch onafgebroken en schouder aan schouder de diepste techno en house en nog veel meer dansgenres uit de persoonlijke platenkoffer. De Spectrum-avonden, want zo heet Voorns draaiconcept, zijn de hele wereld overgegaan en zelfs gevat in een radioshow genaamd Spectrum Radio. Dat is prachtig en leerzaam luistermateriaal. In het Muziekgebouw moet Spectrum oogverblindend worden, want Audio Obscura doet de organisatie, een organisator die clubcultuur naar concertzalen en musea wil brengen en visuele verdieping wil geven aan house en techno.

Voorn laat ook horen dat hij uit veel meer vaatjes tapt dan dat van de vierkante maatsoorten en de opgewekte dance. Luister maar eens naar tracks als I Ran The Zoo, een onderkoelde technoplaat vol donkere baslijnbubbels, en de subtiele en zelfs emotioneel geladen houseplaat Orange, vol vrijgevochten ritmes en lichtvoetig tingelende melodietjes.

Robert van Gijssel
Awakenings, 21/10, Gashouder en Spectrum, 22/10, Muziekgebouw.

Joris Voorn. Foto Daniel Cohen

A Guy Called Gerald & Special Guests

Madchester, de muziekscene rond Manchester eind jaren tachtig, wordt vooral geassocieerd met gitaarbands, zoals Stone Roses, Happy Mondays, Charlatans en James. Het zijn proto-britpopbands feitelijk, die iets house-achtigs aan hun geluid toevoegden. Die bands trokken er de muur tussen rock en dance mee omver: in Madchester bestond die tegenstelling domweg niet. Toch werd de hartslag van de clubs in Manchester rond 1989 evenzeer bepaald door muzikanten die nooit een gitaar aanraakten. Zij maakten puur elektronische muziek, rechtstreeks beïnvloed door house uit Chicago en techno uit Detroit.

De belangrijkste was wellicht Gerald Simpson uit de beruchte wijk Moss Side. Hij stond aan de wieg van de elektronische revolutie in zijn stad. Simpson zat in de legendarische groep 808 State (het klassieke debuutalbum Newbuild uit 1988 draagt zijn signatuur) en bracht in diezelfde tijd zijn klassieke single Voodoo Ray uit onder de naam A Guy Called Gerald. Hij klutste alle elektronische stijlen door elkaar: dub (want Simpson was van Jamaicaanse afkomst), jazzfunk, vroege acid house, techno en later jungle/ drum-'n'-bass. Ook aan dat laatste genre droeg hij een klassieker bij: het album Black Secret Technology (1995).

In februari werd Simpson 50, de Manchester-veteraan, dus laten we 'zijn' avond in VLLA, westelijk van de Amsterdamse ring A10, maar opvatten als een uitgesteld verjaardagsfeestje.

Menno Pot
A Guy Called Gerald & Special Guests, 19/10, VLLA.

Gerald Simpson.

Dave Clarke

De Engelse dj-producer Dave Clarke (49) is al in de dance actief sinds de eerste house- en technoplaten vanuit Chicago en Detroit Europa bereikten. Opgegroeid met de postpunk-muziek van Bauhaus en Joy Division geeft Clarke zijn eigen techno altijd een donker randje mee. Zijn met electro doorspekte techno-bangers, zoals de Red-trilogie uit 1994, klinken nooit zomaar euforisch. Er zit altijd iets duisters en onbestemds in zijn muziek.

Clarkes muziekliefde reikt verder dan de dance. Hij maakte tot 2012 vijf jaar lang het radioprogramma White Noise voor de VPRO. Een week na het Amsterdam Dance Event verschijnt bovendien zijn eerste album in bijna veertien jaar, The Desecration Of Desire, waarop hij debuteert als songschrijver. Clarke wilde een liedjesalbum maken, waarvoor hij de hulp inriep van rockzanger Mark Lanegan en zangeres Anika. De singles I'm Not Afraid en Charcoal Eyes (waarvan een geweldige Factory Floor-mix bestaat) klinken veelbelovend.

Op het ADE presenteert hij vrijdag voor de dertiende keer zijn Dave Clarke Presents-nacht, waar geestverwante dj's als Alexander Ridha (Boys Noize) hun opwachting maken. Om half 8 zaterdagochtend kan het publiek meteen door naar het ook door Clarke samengestelde dagprogramma in de Melkweg, Whip It!. Zelf ontsnapt Clarke die middag om 1 uur, om elders op het festival zijn held Gary Numan te interviewen.

Gijsbert Kamer
Dave Clarke Presents, 20/10, Melkweg en Whip It!, 21/10, Melkweg.

David Clarke.

Drie dagen raven

Een geijkt hoogtepunt op ADE is de rave in de kelders van danceuitgeverij Mary Go Wild aan de Zeedijk, die dit jaar drie dagen lang wordt aangehouden. Wie er komt draaien is topgeheim. de namen van de dj's worden pas een uur voor hun optredens bekendgemaakt. Spannend.


Ellen Allien

Het ijzige Berlijnse technoleven wordt al jaren ingevroren door vrouwen als onze eigen Steffi en de Duitse top-dj Ellen Allien. De laatste opmerkelijk mooie technoplaten komen ook niet toevallig van die twee dj's en producers. Helaas verschijnt Steffi wegens verplichtingen elders niet op ADE, maar we kunnen ons wel verheugen op een glorieus bonkende technonacht met Ellen Allien (die door haar ouders gewoon Ellen Fraatz wordt genoemd).

Allien is een veelzijdig kunstenaar. Zij werkt als (club)modeontwerper, labelbaas en technofabrikant en -dj van de buitencategorie. Op haar eigen label Bpitch Control verscheen in mei het steenkoude album Nost, een knisperend hoogtepunt in haar discografie. Allien heeft alle frivole ritmische versieringen, die ze nog wel aanbracht op vorige albums als Thrills (2008) en Dust (2010), aan de straat gezet. Op Nost klapt zij uit de speakers met strenge en zelfs wat sinistere clubtracks als Mind Journey en Electric Eye, die ondanks de monotone en donker stampende vierkwarts-maten uit de klassieke drumcomputers toch een aangename tinteling door de onderbuik jagen.

Want Allien weet onder al die machinale beats een onderhuids funkende groove te leggen, zoals Detroitse technopioniers als Robert Hood en Juan Atkins dat ook deden en goddank nog altijd doen.

Ellen Allien is alomtegenwoordig op ADE. Haar missen is bijna onmogelijk, en wordt bovendien ernstig afgeraden.

Robert van Gijssel
Zwart Goud Instore Festival, 18/10, platenzaak Zwart Goud. Vinylism, 19/10, Zwart Goud. Bpitch & Tresor, 19/10 Radion.

Ellen Allien.

Jameszoo & Metropole Orkest

Het Nederlandse Metropole Orkest is niet bang voor de dansvloer. Het speelde eerder al met de Engelse ravers van Basement Jaxx en werkte vorig jaar op het Amsterdam Dance Event samen met de Duitse dj-producer Henrik Schwarz. Dit jaar is de Nederlandse dj-producer Jameszoo aan de beurt. Het orkest bewerkt als opening van het Amsterdam Dance Event diens 'naïeve computerjazz', zoals Jameszoo het zelf omschrijft, en vertaalt zijn debuutalbum Fool (2016) naar een akoestisch vocabulaire.

Het wordt een klus. De bliepjes en bloepjes die pruttelen uit de computer van Mitchel van Dinther, Jameszoo's echte naam, klinken slechts in de verte verwant aan de geluiden die instrumenten van hout en metaal doorgaans maken. Al zijn er op Fool hemelse melodieën te ontdekken en grooves die de vertrouwde opwinding oproepen van funk en jazz, toch ademt alles onverwacht, bijna buitenaards, avontuur. Niets ontwikkelt zich volgens de vertrouwde spanningsboog van dance of de structuur van een popliedje. Van Dinthers werk is niet te categoriseren. Het heeft nog het meest gemeen met (free)jazz, het heeft diezelfde vrije attitude.

Het is niet verwondelijk dat Fool werd uitgebracht bij Brainfeeder, het platenlabel van producer en verwante geest Steve Flying Lotus Ellison. Die gebruikt ook een elektronisch palet om zijn experimentele ideeën over jazz en esoterische dance vorm te geven.

Alhoewel, dance? Verwacht niet dat je lichaam zich er makkelijk aan overgeeft. Een open mind daarentegen gaat geheid voor de bijl.

Pablo Cabenda
Jameszoo & Metropole Orkest, Fool, 18/10, Melkweg.

Jameszoo. Foto Foto: Daniel Cohen