Deze Nederlander liep vorige week nog de marathon van Pyongyang: 'Ik had van top tot teen kippenvel'

Erik Hensel (27), eigenaar van het Amsterdamse online-mediabedrijf LifeHunters, was een van de honderd buitenlanders die vorige week zondag deelnam aan de marathon van Pyongyang. Hij werd door 80 duizend dolenthousiaste Noord-Koreanen in het Kim Il-sung stadion onthaald. 'Alsof ik een sportheld was', zegt de Nederlander, die donderdagavond terugkeerde.

Hensel tijdens de marathon in Pyongyang. Beeld Erik Hensel

Het is het vijfde jaar op rij dat renners uit het buitenland deel mogen nemen aan de Mangyongdae Prize International Marathon. Er zijn drie opties: tien kilometer, een halve marathon of een hele (42 kilometer). Hensel, die nog nooit in zijn leven een marathon had gelopen, koos meteen voor laatste optie. 'Ik werd uiteindelijk 75ste van de in totaal 3.000 deelnemers', zegt hij. Een mooie prestatie, maar uiteindelijk ging het hem meer om de ervaring: een marathon rennen in een van de meest gesloten landen ter wereld. 'Dat doe je maar één keer in je leven.'

Hensel regelde zijn reis via Koryo Tours, een reisbureau dat goede banden heeft met de Noord-Koreaanse autoriteiten. Hij werd ingedeeld bij een tienkoppige groep, bestaande uit Chinezen, Duitsers en Australiërs, met wie hij een zesdaags programma afwerkte. Twee door de staat aangestelde gidsen, die niet van hun zijde weken, lieten Noord-Korea van zijn beste kant zien: ze verbleven in een hotel met ronddraaiend plateau op de hoogste verdieping, kregen hondensoep en andere lokale lekkernijen voorgeschoteld en brachten een bezoek aan het grensgebied met Zuid-Korea, waar tanks reden en troepen werden verplaatst. Tijdens een bezoek aan een school kregen ze een 3D-kaart van het land te zien, inclusief de plekken waar het land zijn raketten heeft gestationeerd. Ook gingen ze naar een subtropisch zwemparadijs - 'het Tikibad van Pyongyang, ik voelde me echt zo'n Hollandse slungel', aldus Hensel - en konden ze zich tussen de Noord-Koreanen uitleven op een met kitsch omgeven bowlingbaan waar non-stop militaire Sovjet-muziek uit de luidsprekers schalde. Maar het hoogtepunt was toch wel de marathon.

(Tekst gaat verder onder de foto)

Beeld Erik Hensel
Beeld Erik Hensel

Hoe komt u erbij de marathon in Pyongyang te lopen?

'Mijn nichtje belde me een half jaar geleden op. Ze zei: ik heb toch zo'n mooi avontuur bedacht: laten we de marathon in Pyongyang lopen. Ik wist niet eens dat Noord-Korea een marathon had. Dus ik zei: geef me twee dagen, dan overleg ik even met mijn vriendin. Uiteindelijk dacht ik: dit is 'once in a liftetime'. Misschien dat het volgend jaar niet meer kan, in verband met alle spanningen. Ik schreef me dus in en appte mijn nichtje: wanneer volgt jouw inschrijving? Maar ze durfde niet meer. Toen dacht ik: ik ga het nu gewoon doen ook.'

En, hoe was het?

'Een bizarre en gave ervaring. We moesten met z'n achten in een rijtje het stadion binnengaan. Dat ging meteen al niet zo goed, want wij westerlingen zijn natuurlijk niet zo gedisciplineerd. In het stadion werden we onthaald door 80 duizend Noord-Koreanen. Die begonnen meteen te klappen en joelen, alsof ik een topsporter was. Ik had van top tot teen kippenvel. De minister van Cultuur begon vervolgens aan een grote speech. Op het podium stond de legerleiding. De grote leider zelf was niet aanwezig. Toen de speech was afgelopen, moesten we voor het podium buigen. Daarna begonnen we één voor één aan de race.'

Werd u ook buiten het stadion als held onthaald?

'Ja, overal stonden mensen aan de kant. De route begon in het stadion en liep langs de Arc de Triomphe, naar Parijs model nagebouwd, maar dan groter. We renden op vijfbaanswegen en over het centrale Kim Il-sung-plein waar de jaarlijkse parade plaatsvindt. Uiteindelijk kwamen we weer in het stadion uit. Het gaf zo'n kick om daar te lopen. Ik ging op de foto met Noord-Koreanen, kinderen staken hun hand uit voor een high five. Ik had voor de eerste keer tijdens mijn verblijf het gevoel dat ik onder de mensen was.'

Noord-Koreanen moedigen de marathonlopers aan. Beeld Erik Hensel

Kregen jullie vooraf duidelijke instructies?

'Een dag van tevoren hebben we de route gereden met een busje, zodat we wisten hoe die in elkaar stak. Ook werd ons verteld dat we geen foto's mochten nemen, maar we mochten wel onze telefoon bij ons hebben tijdens de marathon, zodat we muziek konden luisteren. Dus ik dacht: fuck it, ik maak gewoon foto's. Dit wil ik later terugzien.'

Daar heeft u geen problemen mee gehad?

'Ik ben met de trein het land uitgegaan, een reis van 24 uur naar Peking. Bij de grens werd mijn hele tas gecontroleerd. Mijn e-reader, maar ook de foto's op m'n telefoon. De grenswachten reageerden aardig relaxed, ik mocht de foto's houden. Bij een gozer uit m'n groep werden echt alle foto's gecheckt. Het duurde heel lang. Bleek uiteindelijk dat die grenswacht uitgebreid zijn skifoto's aan het bekijken was. Die man had nog nooit sneeuw gezien. Toen we eenmaal in China aankwamen dacht ik wel: wat lekker om hier te zijn. Eindelijk weer telefoon- en internetverbinding.'

(tekst gaat verder onder de video)

Beeld Erik Hensel

Inmiddels dreigt een kernoorlog tussen Amerika en Noord-Korea. Heeft u nog iets meegekregen van de spanningen daar?

'Ik heb het gevoel dat Noord-Koreanen door het aantreden van Trump nog nationalistischer zijn geworden. Ik las daar elke dag de Pyongyang Times, die ook in het Engels wordt uitgegeven. Daarin wordt Amerika afgeschilderd als de grote vijand. Tijdens een bezoek aan het oorlogsmuseum kregen we een film te zien met diezelfde propagandaboodschap, en op straat werden anti-Amerikaanse pamfletten uitgedeeld. Noord-Koreanen geloven dat Amerika de Koreaoorlog (1950 - 1953, red.) is begonnen door Pyongyang te bombarderen. Dat is ook wat ze op school leren. Het zijn zeker geen domme lui, maar ze hebben beperkte voorzieningen. Zij hebben hun waarheid, wij de onze.'

Hensel in het Kim Il-sung stadion. Beeld Erik Hensel
Beeld Pyongyang Marathon
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden