Deze aanbiddingszusters spelen open kaart

'Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt', zegt zuster Maria Confidens over het werelds rumoer in het anders zo stille klooster van de aanbiddingszusters in het dorpje Steyl, vlakbij Venlo. Enkele journalisten struinen door de kloostergangen, fotografen maken foto's. 'Het is overweldigend, het is een onvergetelijke dag.'

Roze Zusterswachten in de gang van hun klooster op de kerkelijke rechtbank, die hun oprichtster Moeder Maria Michaele heilig gaat verklaren. Beeld Guus Dubbelman

In het klooster van de Dienaressen van de Heilige Geest van de Altijddurende Aanbidding wordt donderdag een onderzoekscommissie ('kerkelijke rechtbank') geïnstalleerd die een eerste aanzet moet geven voor de zaligverklaring van de stichteres van de congregatie.

Speciaal voor die gelegenheid hebben de zusters bij hoge uitzondering buitenstaanders toegelaten tot hun anders zo hermetisch gesloten domein. Normaal slijten ze hun dagen met bidden. De aanbiddingszusters wisselen elkaar af in gebed, waardoor in de kapel van het klooster elk uur van de dag wordt gebeden. 'Alleen 's nachts bidden we enkele uren niet', zegt zuster Maria Virgo.

Ook donderdag wordt er doorgebeden. Maar de meeste zusters - er wonen er nog twintig in het grote klooster - zijn aanwezig bij de plechtige installatie van de kerkelijke rechtbank door bisschop Frans Wiertz van Roermond. Dat gebeurt in de stichterskamer, pal naast de slaapkamer waar de eerste generaal-overste in 1934 haar laatste adem uitblies. Haar sterfbed staat nog op dezelfde plaats, en nu hopen de nonnen vurig dat Moeder Maria Michaele zalig wordt verklaard. Ze bidden er zelfs voor: 'Geef dat wij haar eens als zalige mogen vereren.'

(Tekst gaat verder onder foto).

Twee passanten rusten uit voor het kasteeltje in het Limburgse Steijl waar Aalders kantoor hield. Beeld Guus Dubbelman

Ze vormen een contemplatieve congregatie en worden 'de roze zusters' genoemd, naar de kleur van hun habijt. 'Rood is de kleur van de Heilige Geest', verklaart woordvoerder Matheu Bemelmans van het bisdom Roermond. 'Daarom hebben ze gekozen voor roze, iets minder rood.' Ze bidden voor de 'blauwe zusters' die vanuit een aangrenzend kloosters op missie gaan en 'goede werken' verrichten in de wereld.

De roze zusters leven in 'strenge clausuur' en schuwen de buitenwereld. Als er eens familieleden op bezoek komen, dan kan de ontmoeting slechts plaatsvinden in twee aangrenzende ruimtes die zijn afgescheiden door houten tralies. Ook in de kapel zijn twee door tralies afgescheiden ruimtes voor nonnen en andere gelovigen.

Maar vandaag is anders. Ze zijn zo trots op de eerste stap in het zaligmakingsproces van 'hun' Moeder Michaele dat ze hun schroom hebben afgelegd en de deuren hebben opengezet. Sommige roze zusters hebben blosjes op de wangen, van opwinding of van de warmte in de kamer, of beide. Zuster Maria Virgo (59), die in 1982 op 26-jarige leeftijd is ingetreden, vindt het een bijzondere dag. 'Als mensen geïnteresseerd zijn, dan is het goed dat ze eens hier binnen komen kijken. Dan zien ze dat we niet zweven, maar gewone mensen zijn.'

Moeder Maria Michaele werd in 1862 als Adolfine Tönnies geboren in het Duitse Gelskirchen-Horst. Na haar studie werkte ze tien jaar als onderwijzeres. In 1891 trad ze in bij de door de Duitse pater Arnold Janssen opgerichte gemeenschap van missiezusters ('blauwe zusters') in Steyl. Janssen was door de antireligieuze politiek tijdens de 'Kulturkampf' van Bismarck uitgeweken naar Nederland, net als veel andere Duitse geestelijken. Hij stichtte in 'kloosterdorp' Steyl drie congregaties, waaronder als laatste de contemplatieve tak van de aanbiddingszusters. Adolfine was één van de eerste nonnen die in 1896 overstapte naar de roze zusters. Ze werd overste, later generaal-overste en wordt beschouwd als 'medestichteres' van de nog steeds Duitstalige congregatie, die zo'n 22 kloosters over de hele wereld heeft met ruim 350 zusters.

Roze Zusters lachen tijdens kerkelijke rechtbank waarin hun oprichtster Moeder Maria Michaele heilig wordt verklaard. Beeld Guus Dubbelman

Arnold Janssen werd in 1975 zalig verklaard en in 2003 zelfs heilig. Ook de twee 'medestichteressen' van de missiezusters van Steyl zijn zalig verklaard. Nu is het onze beurt, moeten de roze zusters hebben gedacht. Zij hebben een verzoek ingediend om Moeder Maria Michaele zalig te verklaren.

Zo makkelijk is dat nog niet. Want voor een zaligverklaring is een wonder nodig, voor een heiligverklaring zelfs twee wonderen. 'Het gaat om medisch onverklaarbare genezingen', zegt de Vlaamse priester Stefaan Van Calster. Hij is voorzitter van de kerkelijke rechtbank, die bestaat uit vijftien personen, vooral theologen en katholieke historici.

De rechtbank gaat eerst het leven en werk van Maria Michaele onderzoeken. Daarna is het wachten op een erkend wonder. Pater Manfred Krause, die al vooronderzoek heeft gedaan, heeft 'signalen' vanuit de Filippijnen opgevangen. 'Daar heeft zich een onverklaarbare genezing voorgedaan die mogelijk als wonder op voorspraak van Moeder Maria Michaele kan gelden', zegt hij. 'Maar dat moet nog goed worden uitgezocht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden