Designtalent 1: Mieke Meijer (21 punten)

De banken, kasten en lampen van Mieke Meijer zijn beroemd bij een kleine, maar snel groeiende groep fans. Eenvoud s het kenmerk van haar ontwerpen. Dat hoort bij deze (crisis)tijd, zegt ze zelf.

Zelf was Mieke Meijer (1982, Wezep) misschien nog wel het meest verrast door haar uitverkiezing als de belofte voor 2014. Ze heeft dan weliswaar wat spraakmakende groepsexposities gehad met het collectief Dutch Invertuals. Ook ontwierp ze al eens onderdelen voor een futuristische conceptcar van Renault. Maar wie een meubel van haar hand wil kopen (en dan hebben we het niet over een collectie van tientallen meubels) is aangewezen op een handjevol galeries en exclusieve designwinkels in Londen, Parijs en ook Eindhoven.


Bekend is ze vooralsnog alleen bij een kleine - maar zo blijkt: invloedrijke - groep connaisseurs. Haar stijl is direct maar doordacht. Haar vormtaal is helder, het materiaalgebruik spaarzaam. Haar lamp Balance bestaat uit twee dunne stokken die op elkaar balanceren. De stellingkast Vakwerken is niets meer dan een eenvoudige houten constructie waarin glazen planken liggen. 'Ik hou van een eenvoudig lijnenspel, zodat je meteen kunt zien hoe en waarvan iets is gemaakt', zegt Meijer, die samenwerkt met haar levenspartner Roy Letterlé (1978). 'Die eerlijkheid past wel bij deze crisistijd.' Haar werk mag dan geen overdadige luxe uitstralen, het heeft een narratieve rijkdom en een uitnodigende functionaliteit. 'Bij mijn Balance moet je maar net weten dat de lamp gaat branden als je de twee stokjes op elkaar laat balanceren. Zo dwing ik de gebruiker tot interactie met mijn producten.'


Materiaalonderzoek is een belangrijk aspect van haar intensieve maakproces. Door haar ambachtelijke handwerk presenteert ze slechts twee keer per jaar nieuw werk: op de jaarlijkse meubelbeurs in Milaan en tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven. Daar lanceerde ze dit najaar Materialisme, een eenvoudige buffetkast met planken van verschillende materialen, waaronder glas, keramiek, zink, aluminium en glas. 'Ik wil de waarde van materialen laten zien. Het zink is bijvoorbeeld gerecyclede dakbedekking. Maar omdat het met de hand in speciale malen is gegoten, krijgt het een nieuwe waarde.'


Inspiratie voor haar heldere vormtaal put Meijer uit oude industriële technieken en constructies. Ze ontwierp een serie meubels waarvan de vorm bijna letterlijk is ontleend aan boortorens, mijnschachten en staalfabrieken. 'Eigenlijk ben ik niet echt een vormgever. De constructie bepaalt de vorm. Ik geef als het ware een nieuwe functionaliteit aan een bestaande vorm.' Die functionaliteit van haar ontwerpen ligt overigens niet vast. De serie geometrische meubels geïnspireerd op industrieel erfgoed ogen door hun uitgebeende vorm als autonome objecten. 'Het is veel spannender als mensen zelf moeten ontdekken hoe of waarvoor ze een meubel gebruiken.'


Haar bekendste project is KrantHout, dat ze al tijdens haar studie ontwikkelde. 'Losse krantenvellen worden één voor één op een rol aan elkaar gelijmd, waardoor boomstammen van krantenpapier ontstaan . Na het verzagen vormen de gelaagde pagina's nerven in het hout, net als de jaarringen in echte bomen.' Met interieurlabel Vij5 is een aantal producten ontwikkeld. Ook werd het dashboard van een conceptcar van Renault vervaardigd van dit gerecyclede én recyclebare papier. 'Volgend jaar willen we KrantHout als een apart merk lanceren.'


Talent 2: Lex Pott

18 punten


Lex Pott (1985) kiest voor zijn ontwerpen één ruw materiaal dat hij dan uitdiept met experimentele processen. De intuïtieve ontwerpstijl paart hij aan een conceptuele diepgang. In 2009 studeerde hij cum laude af aan de Design Academy Eindhoven met een tafel uit één blok blauwsteen. Door de ruwe steenstructuur in tact te laten bij de poten maar het tafelblad te polijsten, combineerde hij een industrieel productieproces met een organische vorm. Een spiegel voorzag hij van decoratieve patronen door het zilver aan de achterkant te laten oxideren in verschillende kleuren; de spiegels laten niet alleen de vergankelijkheid zien van iedereen die erin kijkt, maar ook van het spiegelbeeld zelf. De natuurlijke schoonheid van hout viert de jonge ontwerper door een boekenkast te maken van precies één boomstam, waardoor de planken de ronde vorm van de stam (inclusief knoesten) volgen.


Talent 3: Formafantasma

18 punten


De Italiaanse ontwerpers Andrea Trimarchi (1983) en Simone Farresin (1980) werken sinds hun masteropleiding in 2009 aan de Design Academy in Eindhoven samen als Formafantasma. Het duo maakt geen kant-en-klare gebruiksvoorwerpen, maar narratieve installaties die de rol van design, ambacht en lokale tradities in de samenleving verkennen. Daarbij nemen ze vaak een kritische houding aan. Botanica is een serie van natuurlijke harsen vervaardigde vazen en is een verkenning van hoe producten eruit zouden zien als plastic niet was uitgevonden. Migration is een kunstzinnige collectie van wandkleden en keramiek, die de invloed van Afrikaanse migratie op de Siciliaanse cultuur verbeelden. In het buitenland is Formafantasma al een gevestigde naam. In 2014 volgt hun eerste expositie in een Nederlandse museum,het Stedelijk Museum Den Bosch. Niet gek voor een talent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden