Derde kans in onstuimige loopbaan

Sharif, een van de rijkste mannen van Pakistan, kon carrière maken in de politiek dankzij het leger maar werd er als premier ook door verdreven.

Na veertien jaar is de man die van Pakistan een kernmacht maakte, weer terug aan de top. Mian Muhammad Nawaz Sharif (63) bereikte zaterdag weer een politiek hoogtepunt in zijn onstuimige carrière. Het zoveelste, na veel politieke dalen. Een van de rijkste mannen van Pakistan, telg van een staalfamilie, werd verdreven in 1999 door mannen met geweren. Hij zag het binnenste van de cellen in zijn land. En hij moest vervolgens met de staart tussen de benen zijn geliefde Pakistan verlaten. Om jarenlang in Saoedi-Arabië toe te kijken hoe tegenstanders het land bestuurden. Of, zoals hij het zelf zag, van de ene in de andere crisis stortten. Tientallen miljoenen Pakistanen hebben Sharif zaterdag een nieuwe kans gegeven. 'Een historische, vredige en transparante machtsoverdracht', zo prees president Obama zondag de wisseling van de wacht in Islamabad. Voor Sharif valt te hopen dat hij zijn derde termijn als premier wel afmaakt.


Sharif (1949), geboren in Lahore, is een van de tientallen politici wiens politieke carrière werd beïnvloed door Pakistans machtige generaals. In zijn geval zowel in positieve als in negatieve zin. Dankzij de keiharde legerofficier en president Muhammad Zia ul-Haq werd de dertiger Sharif in 1985 premier van Punjab. Het is de deelstaat waar zijn familie een vermogen verdiende in de staalindustrie. Maar na de dood in 1988 van Zia bij een vliegtuigongeluk verloor Sharif zijn belangrijke bondgenoot.


De jonge politicus ontpopte zich onder premier Benazir Bhutto, wiens vader door Zia ooit ter dood was gebracht, tot oppositieleider. Zijn eerste grote moment in de nationale politiek kwam in 1990 toen hij tot premier werd gekozen. Sharif profiteerde zo van het ontslag wegens corruptie van premier Bhutto door president Ghulam Ishaq Khan. Maar Sharif zou slechts drie jaar aanblijven. Ook hij kreeg het aan de stok met de president, waarna beiden op last van het leger het veld moesten ruimen.


Nadat Bhutto voor de tweede keer als premier voortijdig was vertrokken, mocht Sharif het in 1997 opnieuw proberen. Dit keer werd hem maar twee jaar gegund als premier. Een jaar nadat de kiezers hem een tweederde meerderheid hadden gegeven, liet hij Pakistans eerste kernproef houden. Voor deze stap in de nucleaire wedloop met India wordt hij nog steeds door veel landgenoten geprezen. Het leger won flink aan invloed met deze stap, iets wat Sharif snel zou ondervinden. In 1999 trok de premier aan het kortste eind toen hij legerleider Pervez Musharraf probeerde te ontslaan. Dezelfde generaal Musharraf die hij ooit had benoemd op deze belangrijke post.


Sharif benoemde een opvolger van Musharraf, wiens terugkeer uit Sri Lanka hij probeerde te voorkomen. De poging mislukte. Het leger greep de macht en Sharif werd tot levenslang veroordeeld wegens onder andere 'kaping, terrorisme en corruptie'. Na een deal met de militairen vertrok Sharif als balling naar Saoedi-Arbië. In 2007 keerde hij echter terug.


Het zou de eerste stap zijn in zijn politieke wederopstanding. Bij de parlementsverkiezingen van 2008 moest hij het nog afleggen tegen de PPP van de Bhutto-familie. Maar zaterdag verpletterde Sharif de PPP, evenals de jonge sportheld Imran Khan.


De Sharif die zich nu laat zien, zo moet de wereld geloven, is een oudere, veel wijzere man. Maar ook deze 'nieuwe' Sharif moet gissen hoelang hij mag aanblijven. Er is maar één generaal of dwarse voorzitter van het Hooggerechtshof voor nodig om zijn carrière opnieuw een mokerslag te geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden