ReportageDen Haag

Den Haag heeft zijn concertzaal terug – en je hoort alles haarscherp

Violist Janine Jansen speelde met onder meer Vivaldi's De vier jaargetijden de Concertzaal van het nieuwe Haagse cultuurcomplex Amare in.

De Concertzaal van Amare vlak voor de ingebruikname. Beeld Pauline Niks
De Concertzaal van Amare vlak voor de ingebruikname.Beeld Pauline Niks

Het is al kwart voor acht als langs de zijgevel van Amare, het nieuwe cultuurcomplex in Den Haag, nog een lange rij bezoekers staat. Ze komen om naar violist Janine Jansen en het strijkorkest Amsterdam Sinfonietta te luisteren, aanvang acht uur. Er moeten nog zo veel coronatoegangsbewijzen worden gecontroleerd, dat het optreden nooit op tijd kan beginnen.

Uiteindelijk bedraagt de vertraging slechts twaalf minuten. Niet slecht, als je nog aan het oefenen bent. Officieel gaat Amare pas op 19 november open met een driedaags festival. Tot dat moment zijn er ‘inspeelvoorstellingen’. Op 2 september heeft de gemeente het cultuurpaleis overgedragen aan de inwoners van de stad: het Residentie Orkest gaf toen een besloten concert in de aanwezigheid van de koning en de koningin. Op deze donderdagavond mag iedereen met een toegangskaart naar de Concertzaal, die met vijftienhonderd zitplaatsen de grootste is van de vier zalen in het complex.

De bouw heeft zes jaar geduurd en 223,3 miljoen euro gekost, maar nu hebben het Residentie Orkest, het Lucent Danstheater en het Koninklijk Conservatorium Den Haag een nieuw onderkomen. Waar vleermuizen ook welkom zijn (in de 28 vleermuizenverblijven), want er is ook aan het milieu gedacht. Op het Spuiplein is Amare – dat eerst het Spuiforum zou heten, maar die naam raakte besmet na stijgende bouwkosten en weerstand in de gemeenteraad – een blikvanger door de kenmerkende crèmekleurige kolommen in de vorm van stemvorken die zich over de hele gevel vertakken.

De Concertzaal van Amare in Den Haag. Beeld Maarten Fleskens
De Concertzaal van Amare in Den Haag.Beeld Maarten Fleskens

Voorlopig voelt een concertbezoek als wanneer je bij iemand langsgaat die net is verhuisd en die nog allerlei klusjes moet doen. Buiten, voor de ingang, liggen stapels bouwmateriaal; waar straks op het plein een terras komt, staan nu nog bouwketen.

De Concertzaal bereik je via twee roltrappen. Boven staan behulpzame medewerkers klaar om je de weg te wijzen, want bordjes ontbreken. In de wc’s (duurzaam gespoeld met hemelwater) moeten de toiletrolhouders nog worden ophangen.

Maar we zijn hier voor de zaal en die is helemaal af. Een rustgevende ruimte met zachtgroene stoelen, roomwitte wanden en overal ronde hoeken. Dat al dat wit niet te klinisch oogt, komt door de panelen met goudkleurig latwerk die het zwarte isolatiemateriaal versieren.

Meteen bij de eerste zangerige maten van de Serenade voor strijkers van Tsjaikovski valt op hoe haarscherp de akoestiek is. Ook achter in de zaal gaat geen detail verloren. ‘Mooi!’ roept een man als de laatste zin van het treurende derde deel wegebt. Het publiek is lekker spontaan en wacht niet tot het einde van het stuk, maar klapt gewoon tussen de delen.

Het zaalontwerp moedigt het onmiddellijke contact tussen de artiesten en de toeschouwers aan. Het lage podium en de hellende vloer verkleinen de fysieke afstand. De twee balkons, die langs alle muren lopen, hebben lage balustraden om de zichtlijnen zo min mogelijk te belemmeren. Mensen met hoogtevrees kunnen de eerste rij op de balkons beter mijden.

Na de wervelende Russische dansjes aan het eind van de Serenade is het tijd voor Vivaldi en Janine Jansen. Jansens opvattingen over De vierjaargetijden staan soms ver van de barokke speelpraktijk af. Het Largo in De winter klinkt ronduit romantisch, alsof het honderdtwintig jaar later is geschreven.

Maar dat doet er niet toe, want ze fraseert bloedmooi en is adembenemend in de stormpassages. Het orkest en haar broer David Jansen op het klavecimbel omringen haar gloedvol spel met verfijnde klankschoonheid. Uiteraard wordt met zachte dwang een toegift geëist, Mélodie van Tsjaikovski.

Nederland is een prachtige concertzaal rijker en die is nu naar behoren ingespeeld.

Het driedaagse openingsfestival van Amare in Den Haag begint op 19/11. Janine Jansen en Amsterdam Sinfonietta zijn nog te horen op 22/9 in De Doelen in Rotterdam.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden