Demente Mulder eet vol levenslust weer spinazie en vla

'Ik ben niet bang dat hij doodgaat. Absoluut niet. Hier wordt hij misschien wel tachtig.' Bea Mulder is afwisselend opgelucht, boos en blij....

Van onze verslaggever

Mark van Driel

GRONINGEN

De demente reiziger zelf lijkt nauwelijks aangeslagen. Roel Mulder ligt kalm te slapen na het nuttigen van een welkomstmaal van spinazie, aardappelpuree en vla. Zijn gebit staat op het nachtkastje, zijn huid heeft een rozige tint. Geen gek kleurtje na weken zonder zon, vindt zijn voormalige echtgenote en voornaamste verzorger Margaretha Mulder. 'Hij zit graag in de tuin. '

Moeder en dochter verheugen zich op Roels revalidatie. Ze voorspellen dat hij snel weer zal lopen. Misschien trapt hij deze herfst zelfs een balletje met zijn kleinzoon, net als twee maanden geleden. Roel is een bijzondere Alzheimerpatiënt, zeggen ze. Tien jaar dementie hebben zijn spraak en geheugen verwoest, maar niet zijn levenslust.

De vrouwen hebben Roel gered van een te vroege dood in 't Blauwbörgje: daarvan zijn ze overtuigd. In hun geheugen staan zinnetjes van verplegers en artsen gegrift. Ze gaven de 62-jarige man op zonder nadere uitleg: 'Er valt niets aan te doen', 'Meneer Mulder is stervende.'

De krenkende woorden klonken nadat Mulder minder dan een week in 't Blauwbörgje verbleef, zegt Margaretha. Haar ex-man lag daar om te herstellen van een zaadbalontsteking. Mulder was geen onbekende van het verpleeghuis. Hij was er sinds vorig jaar enige dagen per week in dagbehandeling. Tot volle tevredenheid van de familie: 'Het ging fantastisch.'

De geplande herstelperiode in 't Blauwbörgje viel samen met drie weken 'vakantieverlof' voor moeder en dochter Mulder. Gedurende die weken zou de voormalige melkboer voltijds in het verpleeghuis worden ondergebracht. Specifieke afspraken over het nalaten van ingrepen werden niet gemaakt.

Rust kregen Bea en Margaretha echter nauwelijks. Ze kwamen dagelijks tweemaal op bezoek om Mulder te voeden. Uit liefde en plichtsbesef. De bezoekjes verliepen vier dagen lang zonder problemen. 'Hij at meer dan ik', verzekert zijn ex-vrouw. De vijfde dag weigerde Mulder te eten. De zesde ook.

Een gesprek met de arts bracht geen opheldering. Over voeding werd nauwelijks gesproken. De ex-vrouw stelde een nieuwe ziekenhuisopname voor, maar de arts wilde de uitwerking van een antibioticakuur afwachten. Het woord versterving, het overlijden door uitdroging en verhongering, viel niet.

Op de zevende dag troffen de Mulders een 'verstarde man' in bed aan. Ze vroegen om een vochtinfuus. Een verpleegster verklaarde dat daarvan geen sprake kon zijn. Er werd een 'uitdrogingsbeleid' gevoerd. Bea reageerde geschokt. 'Wij hadden nog nooit van versterving gehoord. Wij dachten dat hij te drinken kreeg als wij er niet waren.'

Gealarmeerd waarschuwde Bea de huisarts. Deze besloot dat de bewusteloze Mulder naar het ziekenhuis moest. Daar kreeg hij een infuus. De internist legde uit dat hij Mulder niet wilde beademen als het infuus niet hielp. 'Hij gaf ons het gevoel dat we die ingrijpende beslissing zelf namen', zegt Bea. Mulder opende zijn ogen die avond nog.

Nu, ruim twee weken nadat Mulder bijkwam en een week nadat het infuus werd losgekoppeld, is er bij Bea en Margaretha veel onbegrip over de handelswijze van 't Blauwbörgje. Het gebrek aan uitleg van de artsen en verplegers heeft de vrouwen geschokt, net als de gelatenheid waarmee de nabije dood van Mulder werd geaccepteerd. 'Mijn vertrouwen in verpleeghuizen is weg', zegt Bea. Ze wil haar vader voortaan thuis verzorgen.

Waarom Mulder, volgens zijn dochter en ex-vrouw een gezonde eter, in het verpleeghuis voedsel weigerde, is raadselachtig. De artsen hebben geen medische oorzaak gevonden, Mulder kan geen opheldering verschaffen. En Margaretha aarzelt. Stilletjes heeft ze zich afgevraagd of haar ex-man heimwee had. Weigerde hij misschien voedsel uit protest tegen haar 'vakantieverlof'? 'Ik weet het niet.'

't Blauwbörgje onthoudt zich voorlopig van commentaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden