Delinquent Jeffrey Archer

JE KON erop wachten. Jeffrey Archer zou Jeffrey Archer niet wezen wanneer hij niet probeerde zijn gevangenschap - vier jaar, een ongewoon hoge en duidelijk verpolitiekte straf voor meineed - uit te buiten....

De helse vertelling omvat slechts de eerste drie weken die Archer achter de tralies doorbracht. Het zijn bijna 260 pagina's. Als de schrijver op dezelfde manier doorwerkt - hij was altijd al een man van flinke pillen - komt hij tegen het einde van zijn straf aan zo'n slordige achttienduizend pagina's. Maar gelukkig mag Archer bij goed gedrag al na twee jaar naar huis.

Het geeft weinig pas, maar schrijver dezes is nu eenmaal een uitgesproken fan van Archer de schrijver. Daarentegen valt er voor Archer de politicus geen welgezind woord te verzinnen, en vermag Archer de mens weinig interesse te wekken, ook al duwde de pulppers haar lezers jarenlang met de neus op zijn onvermoeibaar schuinsmarcheren en uitbundige levensstijl.

Met drie van zulke premissen heb je het al na een paar pagina's knap moeilijk in dit gevangenisdagboek. Want Archer de schrijver - een haast perfecte fantast, verhalenopdisser van duivelse genade - speelt al te consequent verstoppertje achter Archer de mens en, wanneer hem dat uitkomt, ook nog eens achter Archer de politicus. His Lordship probeert minstens drie dingen aan te tonen: dat zijn straf onevenredig zwaar is, dat het Britse gevangenissysteem van geen kant deugt en dat hij het - want heel anders gewend - onvergelijkelijk moeilijk heeft in het milieu waarin een wraakzuchtige rechter hem heeft doen belanden. Dat kán haast niet overal even lekker lezen, tenzij je ook technisch een fenomenaal schrijver bent. En dat is Archer nu eenmaal niet.

Tussendoor ontdekt hij in zijn gesprekken met medegevangenen treurige, amusante en leerzame geschiedenissen, die met de vermaarde Archer-hyperbolie zijn genoteerd. En dat andere Archer-patent, de twist-in-the-tail van de verhalen, is er ook. Ooit geweten dat je, als een gevangenisbezoekster haar baby op de knie heen en weer schuift, de luier van het wurm vol drugs kunt vermoeden? Lees Jeffrey Archer. Maar liever niet hier. Wacht nog even op de alomvattende gevangenisthriller die er ongetwijfeld komt. A Prison Diary is geen lectuur waar je een moord voor doet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden