Defensie Ajax beter dan aanval

AMSTERDAM - FC Utrecht 1


Ajax 1


Ajax, internationaal beroemd om de uitbundigheid van zijn speelwijze, profileert zich als koploper van de zuinigheid. Doelpunten zijn schaars. Ajax maakt ze moeilijk en incasseert ze weinig.


Het spel van Ajax is degelijk de laatste tijd, doch in aanvallende zin weinig inventief en sinds het einde van de winterstop bepaald niet overdreven doeltreffend, afgezien dan van het bekerduel met Feyenoord. Die ene schitterende treffer van Sigthorsson bij de hervatting van de competitie tegen PSV is nog steeds een eenzaam hoogtepunt.


Een vrije trap in tweeën van Schöne besliste het duel van vorige week bij Go Ahead. Een knappe schuiver van Blind, die klassiek juichte met twee armen even in de lucht gestoken, bracht Ajax zondag op voorsprong tegen FC Utrecht, waarna De Ridder 1-1 maakte. Dat was het dan, na een redelijk opwindende eerste helft tussen twee oude rivalen en een wat gezapig duel na de pauze.


Ook in de derde competitiewedstrijd na de winterstop scoorde Ajax dus slechts eenmaal, in de stad waar het de laatste jaren nooit wint in de eredivisie: Utrecht. Zo profiteerde Ajax niet van het gelijke spel van vrijdag tussen Feyenoord en Vitesse, en zag het FC Twente later op de dag twee punten inlopen. Hetgeen aangeeft dat de kampioensstrijd langer en heviger zal zijn dan menigeen misschien denkt.


Qua organisatie valt op Ajax weinig aan te merken. Ajax is als een kantoor vol handige kasten, allemaal goed ingeruimd. Alles is netjes in orde en de vloer is geschrobd. Maar het is ook een beetje saai op de werkvloer. Zelden trekt iemand een smeuïg rapport uit een lade en weinig reuring bereikt de directiekamer. Het gaat zo zijn gangetje. Dat wel.


Ajax scoorde 44 keer in 21 duels. Dat is evenveel als Feyenoord, maar minder dan Heerenveen, FC Twente en Vitesse. Ajax kreeg daarentegen slechts 18 goals tegen, veel minder dan de concurrentie. Waar de aanval vroeger Ajax' beste verdediging was, is de defensie nu beter dan de aanval.


Het geprezen middenveld met Serero, Klaassen en Blind, van wie de laatste kort na rust weer naar linksachter verhuisde door de blessure van Boilesen, was beslist aanwezig, maar bracht weinig verheffends. Controleren, dat was het wel zo'n beetje.


Aanschouw daarbij de voorhoede en het is duidelijk wat eraan schort. Linksbuiten Fischer is ontevreden met de aanvoer en met zichzelf, zo woedend als hij geregeld reageert op van alles en nog wat. Krkic is geen echte spits, hij valt al met al toch tegen als belofte uit Barcelona. Schöne is geen rechtsbuiten, hoewel hij in de slotfase bijna weer de winnende treffer produceerde. Hij raakte de paal. Sigthorsson, de man van de belangrijke doelpunten, bleef op de bank. Siem de Jong keerde als invaller terug van een blessure en miste nog een kansje in de slotfase.


Spits Hoesen is vertrokken naar PAOK, alsof Ajax de mogelijkheden voor het oprapen heeft. In Jong Ajax draafde vrijdag Ricardo Kishna op als aanvalsleider, de jeugdige diamant die onlangs eindelijk een contract tekende. In plaats van zich te tonen, nam hij een veredelde vrije avond tegen Telstar, net als een aantal van zijn ploeggenoten.


In defensief opzicht gaat het Ajax redelijk af, hoewel hier en daar een fatale fout valt te noteren, opnieuw van talent Veltman deze keer. Nou ja, fout. Steve De Ridder en Veltman trokken aan elkaar, waarna De Ridder als winnaar uit de draaimolen kwam. Hij omspeelde Cillessen handig.


Veltman is goed, maar hij maakt de laatste tijd bijna elke wedstrijd een behoorlijke fout, hetgeen ook bondscoach Van Gaal te denken zal geven.


De Boer zei: 'Hij zat te dicht op zijn tegenstander. Als je in iemands hol zit, om in voetbaltermen te spreken, hoeft de tegenstander je maar even vast te houden. Dan is hij weg. Dat risico moet je vermijden. Je kunt beter een armlengte afstand houden.'


Ajax mag in vele ogen dé kandidaat zijn voor weer een titel, het houdt allemaal niet over. Ajax heeft vooral zijn vastigheid. Zeker aan de bal, rustig, nooit in paniek, en af en toe is daar een fraaie oprisping.


Utrecht stelde daar opportunisme tegenover, waarbij de spits Agudelo wat traag is doch begaafd, verdediger Matthieu Delpierre verdienstelijk debuteerde, net als de jonge linksachter Jordy van der Winden. De Ridder is een heerlijke opportunist die de tegenstander nooit met rust laat. Trainer Jan Wouters was tevreden, zeker omdat hij de laatste dagen voor het einde van de transferperiode de ene na de andere nieuwe speler begroette.


Wouters: 'Sommige spelers kenden de namen van hun collega's nog niet eens. Ajax was het betere team met het verzorgde voetbal, maar ik moet een compliment geven aan mijn ploeg, voor de mentale weerbaarheid.'


En zo was het, hoewel het duel in de heerlijke winterzon tammer was dan duels tussen Utrecht en Ajax in de afgelopen jaren.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden