Deeltjes-televisie

Een vergelijkende, meerjarige studie heb ik niet verricht, maar de indruk dringt zich op dat het in Hilversum steeds meer de gewoonte wordt om documentaires en signalementen in meerdere delen te knippen en er een (mini-)serie van te maken....

Maar vaak is een dergelijk programma helemaal niet gebaat met een serie-constructie. Namelijk wanneer het onderwerp eigenlijk te weinig om het lijf heeft voor meerdere afleveringen of de aanpak zo impressionistisch is, dat je zelfs van gemotiveerde kijkers nauwelijks kunt verwachten dat ze na een week de draad moeiteloos weer oppakken. Dan dient het uitsmeren van een documentaire vooral de gemoedsrust van de makers, die geen pijnlijke ingrepen in hun materiaal hoeven te verrichten, alsmede de financiële conditie van de betrokken omroep, die weer voor een paar weken onder de pannen is.

Een voorbeeld is het RVU-programma Stamps The Mix, dat gisteren begon aan een driedelige serie over de jonge multiculturele generatie in Nederland. Vier aan bepaalde muziekstijlen gelieerde groepen jongeren passeren de revue. Ze vertellen wat hen bezighoudt en hoe ze in de samenleving staan.

Het programma heeft de snelle hartslag van het veelkleurige, grootsteedse leven, maar de uitleg over de achtergrond van de verschillende jongeren en de muzikale subculturen waarmee ze zich identificeren, is zeer summier. Met als gevolg dat je na de eerste aflevering (van een halfuur) nauwelijks een houvast hebt. Dat stimuleert niet om de volgende delen te bekijken.

Aan hetzelfde euvel lijdt de vijfdelige serie De Wappies (ondertitel: De wereld van jongens), die dinsdag van start is gegaan. Ook al onder auspiciën van de RVU, zij het niet voor haar volledige rekening, want dit programma is financieel begunstigd door twee departementen. Jongensproblematiek is de laatste tijd namelijk een hot item geworden.

De Wappies gaat over een vriendenclub van acht Brabantse jongens, allemaal in de laatste fase van de adolescentie. Ze worden gefilmd tijdens een kampeerweek op een voor hen onbekende locatie, waar ze allerlei opdrachten uitvoeren. Ondertussen praten ze over hun sores en idealen. Een aardig idee, maar in de eerste aflevering komt geen van de jongens zodanig uit de verf, dat je nieuwsgierig wordt naar het tweede deel. En de beelden van het opzetten van de tent zijn ook niet bijster enerverend. Een eenmalige reportage van een uur was vast en zeker effectiever geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden