Deelnemers Sorry voor alles zien hoofdrol in eigen Truman Show als een droom

TV-recensie Haro Kraak

Een maand lang stiekem door camera's worden gevolgd; sommige mensen vinden het gek genoeg prachtig.

Toen ik als 12-jarige voor het eerst The Truman Show zag, was ik behoorlijk van slag. Zou het niet kunnen, dacht ik met dweperige tienervrees, dat ik óók het nietsvermoedende middelpunt was van een realitysoap? Dat alle mensen om mij heen slechts figuranten waren en al mijn vrienden acteurs? Dat ik voortdurend door een miljoenenpubliek werd bekeken?

Aan deze paranoïde en, toegegeven, nogal narcistische waan moest ik denken toen ik de afgelopen weken naar Sorry voor alles (AvroTros) keek, zaterdagavond op NPO 1. In dit van oorsprong Vlaamse format, dat onlangs een Emmy won, wordt een kandidaat een maand lang met verborgen camera's gefilmd, terwijl zich vreemde, in scène gezette situaties voordoen.

Aan het eind wordt hij of zij door presentator Jan Smit verrast met een studio vol vrienden en familie. Door vragen te beantwoorden over de afgelopen maand kunnen allerlei prijzen worden gewonnen, zoals een reis naar New York en een parachutesprong.

Opvallend en eerlijk gezegd onbegrijpelijk is hoe sportief ze allemaal reageren. Ben ik een maand lang voorgelogen en begluurd zonder toestemming? Echt? Wat grappig! Hahaha.

'Sorry voor alles', zegt Jan Smit dan ook maar meteen aan het begin van elke aflevering. Vermoedelijk doen de prijzen de rest. Want na de opname moet de kandidaat nog een quitclaim tekenen om de uitzending toe te stemmen. Zonder uitzondering tekenen ze.

Wat aan die welwillendheid bijdraagt is dat de kandidaten graag op tv komen. Ze hebben namelijk auditie gedaan voor het niet-bestaande quizprogramma Wie weet het beter. Met de vragen die ze daar hebben beantwoord, worden vervolgens opzetjes bedacht.

Zo beweerde Muriel tijdens de auditie nooit te toeteren in het verkeer. Dat bleek: zelfs toen het programma haar stiekem confronteerde met een langzaam kerend busje, een meisje dat haar boodschappen liet vallen op het zebrapad en een bierfiets die maar niet aan de kant ging, ramde ze niet op de claxon.

In de casting lijkt rekening gehouden te zijn met meegaande karakters. Zoals Jan Smit tegen Muriel zei: 'Jij bent de beroerdste niet.' Nee, dat mag gezegd. Toen ze in het café werd belaagd door een groep bachelorpartyende Italianen liet ze die maar liefst 157 foto's met haar maken. Toen pas vond ze het genoeg geweest.

Het programma is er niet op uit om de kandidaten in intieme situaties te filmen. Thuis hangen geen camera's, gelukkig. Toch benieuwd: zouden ze er helemaal geen paranoïde neigingen aan overhouden? Geen achtervolgingsdromen?

In België was Sorry voor alles de kijkcijferhit van het jaar, maar in Nederland kijken weinig mensen, zeker voor een zaterdagavond: deze week slechts 642 duizend. Het format maakt ook niet bepaald de tongen los. Niemand kijkt kennelijk op van dergelijke privacyschendingen.

De hoofdrol in je eigen Truman Show - misschien is het voor veel mensen tegenwoordig geen nachtmerrie maar een droom.

Meer over