Dedecker: helft Belgische politiek is verrot

De helft van de Belgische politiek is verrot, zegt Jean-Marie Dedecker. ‘Als de anderen er niks van bakken, kun je daarop inspringen. Dit land rijdt zichzelf dood.’

Neem de opiniepeilingen, zegt Dedecker. ‘Allemaal gemanipuleerd door degene die ze bestelt. De laatste tijd tuimel ik omlaag, om mijn positie vlak voor de verkiezingen te ondermijnen. Eerder werd ik door diezelfde peilingen gehypet. Met hetzelfde doel: hoe groter je iemand maakt, hoe harder je hem kunt afmaken.’

Hoewel de samenzwering dus alomtegenwoordig is, wekt Dedecker (57) niet de indruk eronder gebukt te gaan. Een paar dagen voor de regionale en Europese verkiezingen heerst er een serene rust in het partijkantoor in Oostende. Wat zou hij zich ook zorgen maken?

Zes parlementszetels
De voormalige judocoach, die in 2006 uit de liberale VLD werd gezet en in 2007 met zijn LDD uit het niets zes parlementszetels veroverde, wordt volgens diezelfde peilingen zondag de tweede of derde partij van Vlaanderen.

Een kwestie van ‘op het juiste moment in de geschiedenis komen’, grijnst Dedecker. ‘Europa zit op een ruk naar rechts, kijk naar Sarkozy. Ik zit in die stroom. Ik spreek de mensen aan die genoeg verdienen om belasting te betalen maar te veel voor studiebeurzen en andere voordelen.’

Een tweede reden voor zijn succes is ‘het geklungel’ van de rest. ‘België is al twee jaar onbestuurbaar. Als de anderen er niks van bakken, kun je daarop inspringen.’

Derde reden: ‘Wij behoren niet tot de politieke kaste, wij zeggen waar het op staat. Neem de migranten: ik ben voor het proletariaat, maar tegen het profitariaat. Iedereen is welkom om te studeren en te presteren, niet om te profiteren. Een migrant moet toegevoegde waarde hebben. Daarom moeten we die ellendige volgmigratie stoppen. Vrouw en kinderen mogen komen, maar niet de schoonouders hier in het bejaardentehuis steken op onze kosten.’

Waarom een eigen partij? Omdat u steeds ruzie krijgt?
‘Bij de VLD was het een aanslepend conflict. Ik ben liberaal gebleven, de VLD veranderde in een veredelde socialistische partij. Een beetje het Wilders- en Verdonk-scenario. Toen werd ik benaderd door de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Zij kwamen mij halen, ik had net een boek gepresenteerd, Rechts voor de raap, het best verkochte politieke boek ooit in België. Maar de N-VA zat in een kartel met de christen-democraten, dus ik moest eraan.

‘Maar het was niet alleen dat. Gans het politieke systeem had zich verzameld om met mij af te rekenen. Ik ben vernederd. Ik kom uit de sportwereld: je mag iemand verslaan, maar niet op zijn lijk dansen. En men heeft toen op mijn lijk gedanst. De pers, de klassieke partijen, iedereen was content dat ik eruit was. Nu ja, ik ben ook een relneef. Ik heb om me heen geschopt, dus ik kon die reactie verwachten.’

Iedereen is tegen u: plaatst u zichzelf niet op een voetstuk?
‘Ik ben een gevaarlijke eend in de bijt. Het Vlaams Belang is uitgeschakeld door het cordon sanitaire, zodat christen-democraten, socialisten en liberalen de macht kunnen verdelen. En dan is daar plots die nieuwkomer die succes heeft. Ik doorbreek de pikorde. Daarom proberen ze mij uit te schakelen. Je zult zien dat ook na deze verkiezingen die traditionele partijen weer tegen elkaar aanschurken als kruk en houten been om aan de macht te blijven.’

U bent de witte ridder?
‘De verzuiling heeft dit land rot gemaakt en die verzuiling wordt in stand gehouden door de traditionele partijen. Die verdelen de baantjes en vermolmen het land. Je krijgt geen overheidsfunctie op enig niveau als je niet lid bent van een van de drie grote partijen. Benoemingen van rechters zijn netjes verspreid over katholieken, liberalen en socialisten.

‘Het is ontluisterend hoe het gerecht geïnfiltreerd is door de politiek. Voorzitter Londers van het Hof van Cassatie, een kameraad van huidig premier Van Rompuy, die meehelpt om oud-premier Leterme in de dijk te rijden. Gewoon pervers.’

U denkt dat het een complot was?
‘Absoluut. Ik zeg niet dat Van Rompuy een slecht mens is, hij greep gewoon zijn kans. Er worden constant afrekeningen gemaakt aan de top.’

Hoe erg is het in België?
‘De helft van de Belgische politiek is verrot. Er gaat hier geen week voorbij zonder dat een wrat openbarst. Dit land zit op zijn limiet. De tijd van het ancien régime, ook in de economie, is voorbij.’

U maakt het uw tegenstanders makkelijk. Een privédetective inhuren tegen minister De Gucht van Buitenlandse Zaken...
‘Ik heb de onroerendgoedtransacties van prins Laurent uit laten vlooien door een fiscalist: geen probleem. Ik heb de achterkamerbenoemingen van oud-minister Dewael laten uitzoeken door een undercoveragent: geen probleem. Maar als je een privédetective inschakelt, ben je opeens een rotzak. Iedereen stortte zich op mij om me onderuit te schoppen. Terwijl ik alleen wilde nagaan of De Gucht betrokken was bij een bedrijf dat Belgische gerechtsgebouwen kocht.’

Misschien kwam u te dichtbij.
‘Ja, ik ben te dicht bij de zon gekomen. Te dicht bij de macht en het grootkapitaal. Dan wordt het ontzettend gevaarlijk. Ik niet bang, nooit geweest. Maar ik sta wel iedere dag op met de gedachte: wie valt mij vandaag weer aan?’

U zegt dat de oude ideologieën dood zijn. Wat is de uwe?
‘De scheidslijn loopt niet meer tussen links en rechts. Ieder mens is liberaal wanneer hij door de week werkt. Zaterdag in het café is hij sociaal, en zondag, wandelend in het bos, is hij groen.

‘De scheidslijn loopt nu tussen hoog- en laaggeschoolden. Ik ben sociaal-economisch rechts. Iedereen moet gelijke kansen krijgen. Wie ze pakt moet je belonen, wie ze niet pakt moet je bestraffen, wie ze niet kan pakken moet je helpen.’

Bent u het antwoord op het Vlaams Belang?
‘Deels. Aanvankelijk waren de andere partijen daar tevreden over. Tot ik ook aan hun kiezers kwam. Toen verzamelden alle krachten zich tegen mij. Als je dat overleeft, ga je winst boeken. Ik word geen megapartij, maar verwacht minimaal 10 procent van de stemmen.’

Straks komt u in de Vlaamse regering. Kunt u een compromis sluiten?
‘Er is een verschil tussen een compromis en jezelf compromitteren. Met het eerste heb ik geen probleem. Maar ik zal nooit om de macht afstand doen van mijn beloften.’

Kunt u tegen uw verlies?
‘Ontzettend moeilijk. Ik kom uit de sportwereld, daarom ben ik een atypische politicus. Ik kan nauwelijks naar het journaal kijken, zo boos maak ik me. Ik zie vrijwel nooit een politiek programma. Al dat gelul, mijn beeldbuis staat soms op springen. Het politieke debat is uitgemolken. Wat rest is infotainment, de totale nivellering omwille van de lach, gestuurd door politicologen en journalisten. Die zou je tien centimeter boven hun hoofd moeten doodschieten, daar zit namelijk hun ijdelheid. Het is incestueus, de verwevenheid tussen politiek en journalistiek.’

Waarom slikt de Belgische kiezer zo’n verrot, incestueus geheel?
‘Dat vraag ik me ook af. Nederland heeft Fortuyn gehad, maar die moest ook eerst dood. Ik heb de Nederlandse journalistiek zien veranderen toen hij de kogel had gekregen. Ik ben in alle media de laatste maanden beschimpt en afgebroken. Maar de Belgen nemen wraak in het stemhokje.’

En als er niets verandert?
‘Dat kan niet, dit land rijdt zich dood. Vlaanderen en Wallonië krijgen meer autonomie. Nationaal blijven buitenlandse zaken, defensie en het koningshuis als gesubsidieerd poppentheater. We zitten op een kantelmoment, ik voel me geroepen daar vorm aan te geven. Maar als de kiezer mij niet wil, ben ik weg. Ik ga mijn broek niet verslijten in dat parlement.’

CV Jean-Marie Dedecker
1952 geboren op 13 juni in Nieuwpoort
1967 - 1981 judoka; zilver op het wereldkampioenschap in Québec (1981)
1972 - 1992 filiaaldirecteur bank BBL
1981 - 2000 bondscoach Belgische judoteam; goed voor 130 medailles
1999 - 2006 lid van de liberale VLD. Kamerlid, senator, gemeenteraadslid
2007 oprichting Lijst Dedecker, Partij van het Gezond Verstand

Jean-Marie Dedecker (Joost van den Broek/ de Volkskrant)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.