December

Gisteren is de decembermaand begonnen. De ergste maand van het jaar...

December is een maand als een tunnel: op het moment dat je er in rijdt, bedenk je dat je toch liever om was gereden. Maar het is al te laat. Er is geen licht aan het eind van de tunnel. In echte tunnels tenminste niet.

Door omstandigheden kom ik vaker dan de gemiddelde Randstadbewoner door de Westerscheldetunnel. Dit is de tunnel die mij het meest aan de maand december doet denken. Komende vanuit Zeeuws-Vlaanderen ga je eerst heel steil de diepte in. Dat is gedaan om op de kosten te beknibbelen, anders hadden ze de tunnel langer moeten maken. Iedereen die de stelling van Pythagoras (van de straat) nog weet kan dit op zijn of haar blote vingers uitrekenen.

De tunnel zelf is vierbaans, maar de wegen die er naartoe leiden niet. Een gewapend betonnen rand in het midden maakt inhalen fysiek onmogelijk. Dit is gedaan om op de kosten te beknibbelen. Een Nederlandser tunnel is er in heel Nederland niet te vinden. Aan beide zijden is weliswaar licht, maar het schijnt zonder overtuiging, zonder kracht, zoals op de meeste decemberdagen in Nederland.

Bij het inrijden van de Westerscheldetunnel, afgelopen zondag, dacht ik eerst aan de decembermaand die op punt van beginnen stond en daarna aan de surprises. Naast de vrijmarkt van 30 april, waarop mensen op een dag die als feestdag bedoeld is gaan werken en geld verdienen, is er geen Nederlandser vinding dan de surprise. Geen surprises op de Filipijnen, en ook niet in Oekraïne of Portugal, laat staan in Colombia en Beieren. Net als de kaasschaaf alleen in Nederland.

Voor mij persoonlijk is de surprise een zwaard van Damocles. Een zwaard van karton, heel goed nagemaakt door iemand die bij hoog en bij laag volhoudt dat hij enorm veel plezier heeft beleefd aan het in elkaar plakken ervan. Bij het inrijden van de tunnel, of nee, eigenlijk halverwege het steile stuk naar beneden, waar de hoop op licht met elke afgelegde meter zienderogen afnam, moest ik aan de surprises denken die ik zelf zou moeten maken. Of onderuit moest zien te komen.

Ik dacht aan een grote doos met heel veel krantensnippers en behangerslijm. Daarna dacht ik aan een heel groot nagebouwd huis (van karton) voor iemand die een huis zoekt. Ik dacht aan een nog grotere doos met een van karton en aluminiumfolie geknipte contactsleutel voor iemand die eigenlijk een scooter had willen hebben.

Ik kreunde zachtjes op het diepste punt van de tunnel. Boven mijn hoofd drukte het water van de Westerschelde op de tunnelbuis. Ik dacht nu aan een van karton, behangerslijm en krantensnippers in elkaar geflanst veel te groot cadeau, een veel te duur cadeau wat niemand betalen kon: op de bodem van het te grote, te dure, nagemaakte cadeau lag een pakje met een paar sokken of wanten.

Die nacht lag ik lang te woelen. Toen ik tenslotte in slaap viel, droomde ik over sinterklaas. Zonder balkje voor zijn ogen, zodat we eindelijk zijn ware gezicht konden zien. Daarna droomde ik over een grote tunnel van karton. Net als wanneer ik in het echt surprises uitpak, grijnsde ik ook in de droom bijna onophoudelijk om de maker of maakster van de surprise niet voor het hoofd te stoten. Nog altijd binnen de droom dacht ik aan al het werk dat het maken van de surprise had gekost. Ik vroeg me af hoeveel er, na zoveel werk, op het uiteindelijke cadeau zou zijn beknibbeld.

Ik stak mijn armen aan weerszijden in de kartonnen tunnelbuizen, en verwachtte al half en half krantensnippers, behangerslijm of een combinatie van beide aan te zullen treffen.

Maar ik voelde niks. Ik voelde alleen mijn eigen vingertoppen die elkaar op het diepste punt van de tunnel aanraakten.

Toen ik ontwaakte was het, zoals te verwachten viel, nog donker buiten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden