Decamerone

Het clowneske van hun rollen houden ze in toom met prachtig uitgesproken zinnen.

Theater


Decamerone, van Boccaccio door Toneelgroep Maastricht, regie Arie de Mol.


Kasteelboerderij Sibberhuuske, Sibbe, 8/6. Daar t/m 29/6. toneelgroepmaastricht.nl


Actrice Stephanie Louwrier ligt op een houten tafel en heeft wilde seks met een pot basilicum. Ze likt de blaadjes wellustig af en eet ze kreunend op. Het is een typerend beeld uit de vrolijke locatievoorstelling Decamerone van Toneelgroep Maastricht. Gebaseerd op de 14de- eeuwse raamvertelling van Boccaccio. De liefde kent uiteenlopende verschijningsvormen, daar gaat het over.


De basilicumplantjes groeien in een pot waarin de door Louwrier gespeelde Lisa het hoofd van haar geliefde Lorenzo heeft begraven. Ze is erachter gekomen dat haar broers Lorenzo gedood hebben toen ze lucht kregen van hun liefde. Lisa graaft het lijk op, zaagt het hoofd eraf en bewaart het in de pot die ze de rest van haar leven liefheeft.


Dit is een van de meer morbide verhalen uit Decamerone. Van de vijf die regisseur Arie de Mol uitkoos, is het de leukste. Hoewel dat na één bezoek niet met zekerheid is te zeggen, want de voorstelling bestaat uit meer theater dan publiek op een avond van drie uur kan zien.


Het idee is als volgt. In de Decamerone ontvluchten tien jongeren de stad Florence om elkaar in de heuvels verhalen te vertellen. In dit geval verzamelt het publiek zich bij Kasteelboerderij Sibberhuuske, op een prachtige plek midden in het Zuid-Limburgse heuvellandschap.


Op de binnenplaats ziet iedereen gezamenlijk twee grote verhalen met het complete ensemble van tien acteurs en een groep amateurspelers. Vervolgens gaat het in groepjes langs stallingen en zolders, waar een aantal kleinere verhalen worden gespeeld.


De speelstijl is overdreven geëxalteerd met een ironisch ondertoontje. Passend bij de weinig subtiel vertelde allegorieën van Boccaccio. Jonge acteurs als Lore Dijkman, Bram Van Der Kelen en Krisjan Schellingerhout zijn er bedreven in om het clowneske van hun rollen in toom te houden met prachtig uitgesproken zinnen uit Erik-Ward Geerlings tekstbewerking. Maar ook spuit het sperma metershoog uit een mans schoot, worden er liedjes gezongen en veel gekke bekken getrokken. Het is bovenal een vermakelijk gebeurtenis, waarbij ook nog Italiaans kan worden gegeten.


Helaas krijgt dat element de boventoon in het laatste verhaal van De Mols Decamerone. Dit gaat over een op seks beluste kroonprinses. De platitudes vliegen je om de oren. Een priester blijkt een huichelaar. Twee volwassen acteurs moeten kinderen spelen. De zinnen zijn opeens ook minder mooi. Kenmerkend: een acteur op handen en voeten speelt een ezel, die verder van geen enkel belang is in het verhaal, en krijgt daarvoor een open doekje. Er was blijkbaar niet veel beters te zien. Het is een wankel einde aan een verder levendige avond over liefde, dood en doen alsof.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden