Deadline-perikelen, vrouwen van nu en onze identiteitsverklaring

De Volkskrant-redactie vergadert, 1981.

De eerste editie

Deze week kregen abonnees in het Noorden een aantal keer een andere papieren krant dan lezers elders in het land. Niet uit randstedelijke arrogantie: er moet al zeer vroeg een vrachtwagen met kranten van de drukkerij in Amsterdam naar het distributiecentrum daar. Onze eerste deadline is 22.45 uur. Als een EK-wedstrijd wordt verlengd, komt het verslag in het overgrote deel van de kranten te staan. Maar die eerste editie van ongeveer 30 duizend kranten is dan al weg. Daarin zetten we dus maar een foto van de wedstrijd met eronder iets als: 'Bij het ter perse gaan van deze editie was de stand 1-1' (een romantische zin, dat wel).

Op de plaats van het wedstrijdverslag staat een 'stopper': een advertentie waarin we uitleggen wat volkskrant.nl deze zomer allemaal aan sport brengt. Zodra er is afgefloten en Willem Vissers zijn verslag heeft gestuurd, maken wij een nieuwe pagina en zet de drukkerij de rotatiepers stil om de nieuwe plaat erop te leggen. Deze week gebeurde dat ook met de voorpagina: de aanslag in Istanbul meldden we op de voorpagina van de eerste editie kort, omdat we nog weinig wisten. Toen het dodental opliep, verplaatsten we het openingsstuk naar de 2 en kwam Istanbul groot op de voorpagina te liggen. U kunt overigens zelf zien of een pagina is overgemaakt: dan staat naast de datum een zwarte stip.

Daniela Hooghiemstra

In de woensdagkrant stond een heel leuk interview van Ariejan Korteweg met VNO-NCW directeur Niek Jan van Kesteren, de lobbykoning van Nederland. Hij had uitstekende tips die ik nu verwoed probeer in de praktijk te brengen, zoals 'handelen is vaak inferieur aan afwachten', 'kein Ego, keine Probleme' of 'je staat als een reiger langs de kant en slaat toe als de vis voorbijkomt. Ze moeten je niet zien.'

In V lanceerden we die dag een reeks die ik hier ook wil aanbevelen. Daniela Hooghiemstra interviewt vrouwen van divers pluimage over de vraag wat het betekent om nu vrouw te zijn. Als eerste was Barbara van Beukering aan de beurt, de vrouw die Volkskrant Magazine populair heeft gemaakt en daarna zeven jaar Het Parool heeft geleid. Vrouw zijn heeft volgens haar alleen maar voordelen. Boodschap voor moeders met schuldgevoel: 'Ik wilde naar mijn werk. Vrouwen maken het moederschap te zwaar. Je hoeft niet alles te doen. Ik heb nooit geknutseld met mijn kinderen, aan spelletjes heb ik een hekel.'

Daniela Hooghiemstra interviewt vrouwen van divers pluimage. Beeld Ivo van der Bent

Nieuw redactiestatuut

Een bijzonder moment vorige week: de Volkskrant-redactie kwam bijeen in plenaire vergadering. Vroeger schering en inslag (zie de foto uit 1981), tegenwoordig een zeldzaamheid omdat de zevenkoppige redactieraad namens de rest de hoofdredacteur het vuur na aan de schenen legt. Maar alleen een plenaire vergadering kan beslissen over zoiets fundamenteels als een vernieuwd redactiestatuut. En daar ging het hier om. Inclusief een nieuwe formulering van onze identiteitsverklaring.

Toine Heijmans mopperde in de krant dat de woorden 'ontrechten en verdrukten' uit het statuut zouden verdwijnen. Dat lijkt ook hardvochtig, ontrechten en verdrukten zijn er veel op de wereld en we schrijven er voortdurend over. Toine, voor de vergadering: 'Het zijn zulke mooie woorden.' De verleiding was groot het gewoon maar te laten, retro zoals retro bedoeld is. Maar Stichting de Volkskrant wil weten welke identiteit zij te bewaken heeft en vroeg begrijpelijkerwijs om een leidraad waar de redactie achter staat. Een groot deel van de oude verklaring bleek nog uitstekend te passen. Maar deze passage:

'Zij is voortgekomen uit de katholieke arbeidersbeweging. Mede daarom wil zij vooruitstrevend zijn en vooral opkomen voor verdrukten en ontrechten'

voelde wat eenzijdig en activistisch voor de krant met open geest die we nu maken. Wie zijn de verdrukten in de huidige pijnlijke discussie over immigranten, volk en elite? Dat is inzet van debat, waarin we ons niet laten leiden door een vooropgelegd standpunt. Dus werd dit de nieuwe bewoording:

De Volkskrant is een journalistieke organisatie die zich tot taak stelt lezers onafhankelijk, zorgvuldig en zo veelzijdig mogelijk te informeren(...) In de emancipatoire geest van haar oprichter, de katholieke arbeidersbeweging, wil zij toegankelijk, maatschappelijk betrokken en vooruitstrevend zijn.

Voor mijn gevoel bouwen wij met de Volkskrant voort op een trotse traditie. Maar wel met journalistiek die lezers de ruimte biedt zelf na te denken.

Reageren? p.remarque@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden