Reconstructie

De zoektocht naar de moordenaar van Nicole

Nicole van den Hurk (15) vertrok in oktober 1995 naar haar vakantiebaantje in Eindhoven, maar kwam daar nooit aan. Zes weken later werd haar lichaam gevonden. Het duurde nog 19 jaar voor de politie een verdachte (Jos de G.) arresteerde. Vanmiddag werd Jos de G. vanwege gebrek aan bewijs door de rechtbank in Den Bosch vrijgesproken voor het doden van Nicole. Een reconstructie van een slepende zaak.

Het monument voor de vermoorde Nicole van den Hurk aan de Mierloseweg tussen Mierlo en Lierop, de plek waar haar lichaam werd gevonden in 1995.Beeld anp

Het Openbaar Ministerie heeft woensdag 14 jaar celstraf geëist tegen de 49-jarige Jos de G. voor verkrachting van en doodslag op de 15-jarige Nicole van den Hurk in 1995 in Eindhoven.

'Het moeten vreselijke laatste minuten in het leven van Nicole zijn geweest', zei officier van justitie Erna Vrijhoeven. 'Op weg naar haar werk werd zij overvallen door een voor haar wildvreemde man. Hij was agressief en dwong haar tot seks. Nicole kennende zal zij zich met alle macht en kracht tegen hem hebben verzet. Maar ze was kansloos tegen hem en zijn mes.'

Volgens haar is wettig en overtuigend bewezen dat de toen 28-jarige tegelzetter 'een jong, onschuldig 15-jarig meisje op brute wijze heeft verkracht en van het leven beroofd'. Het OM baseert zich vooral op dna-bewijs: op het lichaam van Nicole zijn een schaamhaar en drie spermasporen met het dna van de verdachte aangetroffen.

Maar het gaat om mengprofielen, waarin ook het dna van anderen is gevonden. Over de dna-sporen hebben meerdere deskundigen zich uitvoerig gebogen tijdens het strafonderzoek en de rechtszaak, onder wie zelfs een specialist uit Nieuw-Zeeland. Volgens advocaat Job Knoester heeft het OM slechts aan 'cherrypicking' gedaan: wenselijke resultaten zijn gebruikt, de rest is onbesproken gelaten.

'Er zijn tientallen sporen aangetroffen', aldus Knoester. Zijn cliënt ontkent iets met de verkrachting en dood van het meisje te maken te maken. De advocaat zal vandaag voor vrijspraak pleiten.

Daarmee blijft de vraag of eindelijk duidelijkheid komt in één van de geruchtmakendste zedendelicten die Brabant al 21 jaar (met tussenpozen) in de ban houdt. Op 11 november doet de rechter uitspraak.

Oktober 1995

Op 6 oktober vertrekt Nicole in alle vroegte vanuit het huis van haar oma op de fiets naar de Konmar-supermarkt in de Eindhovense wijk Woensel, waar ze een bijbaantje heeft en om 6 uur in de bakkerij moett beginnen. Ze komt daar echter nooit aan. De politie begint nog diezelfde dag een grote zoekactie: om 18 uur wordt haar fiets in het riviertje de Dommel gevonden.

Voor de politie was het alle hens aan dek, met het doel om het 15-jarige meisje levend terug te vinden. Op 19 oktober wordt haar rugzakje gevonden in een sloot langs het fietspad bij het kanaal.

Haar vermissing krijgt veel media-aandacht. Vader Ad van den Hurk, beter bekend als volkszanger Andy de Witt, doet overal zijn verhaal. Hij zet zelf ook een zoekactie op en schakelt paragnosten in.

November 1995

Op 22 november wordt haar lichaam in de bossen tussen Mierlo en Lierop (ten oosten van Eindhoven) gevonden na een melding van een wandelaar. Ze ligt op haar rug, bedekt onder conifeertakken. Op haar lichaam, dat in vergaande staat van ontbinding is, worden sporen van geweld aangetroffen, vooral op het hoofd. Maar de doodsoorzaak kan niet worden achterhaald.

Beeld anp

Mei 1996

De toch al grote media-aandacht, vooral in Brabant, komt tot een climax wanneer stiefbroer Andy van den Hurk wordt gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij haar dood. Twee dagen later wordt hij weer vrijgelaten.

Een maand later volgt de arrestatie van vader Ad, die zich mede door zijn vele media-optredens verdacht had gemaakt. Vijf dagen wordt hij weer vrijgelaten. 'Alleen God, Nicole en ik weten dat ik het niet gedaan heb', zou hij later tegen het Eindhovens Dagblad zeggen.

Maart 2011

Op 8 maart wordt de politie in Hertfordshire gebeld door een man, die later Andy van den Hurk blijkt te zijn. Hij zegt dat hij zijn zus Nicole in 1995 heeft vermoord. De stiefbroer wordt voor de tweede keer gearresteerd en daarna overgebracht naar Nederland. Maar buiten zijn eigen verklaring is er geen enkel steunbewijs dat hij het gedaan heeft. Hij zou in een dronken bui hebben 'bekend' en wordt een maand later vrijgelaten. Door deze actie staat de zaak wel weer volop in de schijnwerpers.

September 2011

De politie doet een hernieuwd onderzoek naar alle beschikbare sporen. Want forensisch onderzoek en dna-technieken zijn sterk verbeterd. En de verjaringstermijn van 20 jaar (tot 2015) nadert. Het lichaam van Nicole wordt opgegraven voor nader onderzoek, waarbij een beschadiging aan de tiende rib wordt geconstateerd, hoogstwaarschijnlijk als gevolg van een steekwond.

Met verbeterde dna-technieken wordt een mengprofiel aangetroffen met mogelijk het dna van de dader op een haar en spermasporen die al in 1995 waren veiliggesteld. Vader Ad geeft zijn dna af, stiefbroer Andy deed dat al eerder. Beiden maken geen match

Opgraving van het stoffelijk overschot van Nicole van den Hurk.Beeld anp

Oktober 2012

Op een bijeenkomst over een ander onderzoek naar meerdere verkrachtingen in de regio wordt over een zedendelinquent gesproken die in 1987 en 2000 fietsende vrouwen van hun fiets had getrokken en verkrachtte. Het was deze werkwijze die een alerte politieman, betrokken bij het coldcase-onderzoek naar Nicole, als een donderslag trof: had deze man ook niet het 15-jarige meisje van haar fiets getrokken?

Het dna-profiel van Jos de G. wordt vergeleken met de sporen op het lichaam van Nicole. Omdat dat mengprofielen betreffen, kunnen ze niet zomaar door een databank worden gehaald, maar moeten ze één op één worden vergeleken. Na een aanvankelijke, volgens het OM abusievelijke mismatch, wordt een match gevonden. Eind 2012 wordt het coldcase-onderzoek pas echt opgepakt: wie is deze man, hoe past hij in het plaatje, kende hij het slachtoffer, hoe leefde hij in 1995?

Januari 2014

Justitie meldt een doorbraak: de dan 46-jarige Jos de G. uit Helmond wordt aangehouden voor de verkrachting en dood van Nicole. Het blijkt een tbs'er te zijn, veroordeeld voor meerdere verkrachtingen, die in de eindfase van zijn tbs met dwangverpleging zit. Hij beroept zich eerst op zijn zwijgrecht. Later zegt hij tegen de rechter-commissaris dat hij 'er geen donder mee te maken heeft'. Hij ontkent dat zijn dna op het meisje is aangetroffen is. En als dat wel zo is, dan heeft ze waarschijnlijk vrijwillig seks met hem gehad, maar dat kan hij zich verder niet herinneren. 'Ik lag goed bij de vrouwtjes', zegt hij later tegen de rechtbank.

Rechtbanktekening van Jos de G., voor de rechtbank in Den Bosch in 2015.Beeld anp

November 2015

De inhoudelijke behandeling van de rechtszaak wordt op de zitting zelf uitgesteld nadat te elfder ure zich twee getuigen hadden gemeld die belastende verklaringen aflegden tegen de verdachte. Het gaat om twee tbs'ers die beweren dat De G. in de tbs-kliniek tegen hen heeft gezegd ooit een jong meisje te hebben verkracht en gedood. De G. zelf noemt hun verklaringen 'bullshit'. Het OM vindt ze 'betrouwbaar', maar besluit ze voor de zekerheid toch niet mee te nemen als bewijsmiddel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden