De zeebonk en de lady

Als die twee nog eens wat te vieren hebben, weten wij wel een leuke stek. Op een steenworp afstand van de Dam - maar minder begrotelijk - en Alex mag er zijn geliefde water voor op....

Jacomijn de Raad

Een blokkendoos aan de noordkant van het IJ, oranje als de zon. De pont vanaf pier 8 achter het Centraal Station vaart er nog geen tien minuten over; daarna is het zelfs op slingbacks maar een trippeltje naar restaurant Wilhelmina-Dok.

Het terras langs het water staat vol picknicktafels die 's zomers zo populair zijn als een vrijgezelle prins. Een wandje van plexiglas biedt beschutting met behoud van het koninklijke uitzicht op passerende aken en pontjes.

Nu beukt een storm tegen het plexiglas en zwiepen golven over de kade. Des te genoeglijker is het binnen. Zo strak als de buitengevel is, zo rommelig knus oogt het interieur. Bonkig meubilair op een planken vloer en een roestige bar vol klinknagels, maar ook roodpluchen bankjes, kroonluchters van oud kristal en een lelie op elke tafel. Alsof een zeebonk hokt met een lady.

De koffie, Tazza d'Oro - eigen import uit Italië - is in prachtige rode en blauwe pakken ook voor thuis te koop. Er is een royale keuze uit goddelijk gebak (à euro 3,40) van de Amsterdamse patissier Christopher Hartley, waaronder crèmige hazelnootcake en balsamicotaart, die een chocobodem heeft met daarop bitterzoete mousse.

Terwijl ze suiker voor haar cappuccino (euro 1,70) lepelt uit een oud blik Wilhelmina-pepermunt, kan Máxima weer iets leren over haar nieuwe geschiedenis. Bijvoorbeeld dat dit gebouwtje ooit de kantine was van de Amsterdamse Droogdok Maatschappij. Een zwart-wit foto getuigt van de glorietijd van het IJ: op beide oevers staan de hijskranen rijen dik.

En kijk, op de bovenverdieping foto's van een echte premier. De jonge Ruud in de jaren vijftig en zestig, die toeziet hoe zijn moeder Wilhelmina Lubbers-Van Laack verse schepen met champagne doopt. Vast geen toeval dat de man die Wilhelmina Dok na een sukkelperiode als snackbar en pizzeria nieuw leven inblies, Bart Lubbers heet.

In tegenstelling tot het diner heeft de lunch een Hollandse inslag. Dubbeldikke witte of bruine boterhammen met een keur aan beleg: van een Van Dobben-kroket (euro 3,40) tot mozzarella/basilicum/tomaat (euro 3,85). Appelstroop, jam of hagelslag (euro 1,60) kan ook. De snee met beenham (euro 3,40) heeft een smakelijke honing-mosterddressing, maar zou ook de prins niet liever in een paar dikke plakken happen dan in een heleboel van die dunnetjes?

En het is de vraag of de prinses op een boterham pindakaas, sambal, komkommer en gebakken uitjes (euro 2,50) wel uitjes uit een zakje lust. Zou de weinig enthousiaste bediening ook tegen háár te laat zeggen dat de komkommer ontbreekt 'omdat de groenteboer nog niet is geweest'?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden