De zangstem van de maffia

Napolitaan Tony Marciano bezingt de maffia en hekelt spijtoptanten. Nu wordt hij verdacht van drugshandel met Nederland. 'We moeten ons niet overgeven.'

'Ze zullen me niet mijn waardigheid laten verliezen', zingt de Italiaanse Tony Marciano in een van zijn laatste nummers. Dus stapte hij woensdag grappend en zwaaiend naar de aanwezige journalisten en fotografen de politiewagen in. Het verwachte moment was aangebroken: de politie kwam hem bij zijn huis in Torre Annunziata, nabij Napels, arresteren.


We moeten ons niet overgeven heet het nummer waarin Marciano al zinspeelde op een arrestatie; Nun ciamm arrennere. Het is een smartlap met een stevige beat, opgenomen op een soort podium in een zwembad. In Napolitaans dialect valt de zanger in het nummer de maffiosi aan die spijt betuigen. Ze maken een imperium kapot met het verbreken van de zwijgplicht, zingt hij. Het is dus extra ironisch dat zij waarschijnlijk de arrestatie van de zanger mogelijk maakten, schrijven de Italiaanse media.


Marciano, 'de koning van de Vesuvius', wordt verdacht van maffiapraktijken en drugshandel. Hij zou onder meer cocaïne, hasj en marihuana uit Nederland naar Italië hebben vervoerd en banden onderhouden met de Gionta's, een clan die is gelieerd aan de camorra. De artiest brak rond zijn 18de door met de liedjes Io sono meridionale (Ik kom uit het zuiden) en Ho messo incinta la mia ragazza (Ik heb mijn meisje zwanger gemaakt). Tegenwoordig windt Marciano in ieder geval geen doekjes om zijn affiniteit met de maffia. Nun ciamm arrennere zou niet misstaan onder het kopje Canti di malavita, de verzamelterm voor liedjes over de onderwereld.


Ongegeneerd de maffia bejubelen, de misdaad romantiseren of de politie afkatten is niet ongebruikelijk in de Italiaanse muziektraditie. In 2000 kwam er zelfs een verzamelalbum met maffialiedjes uit, onder de titel Omerta, Onuri e Sangu (Zwijgplicht, Eer en Bloed). Uit angst dat ze ooit zouden worden vergeten had muziekverzamelaar Mimmo Sclari traditionele Calabrese maffialiederen opgeschreven en op cd uitgebracht. Liedjes met teksten als: 'Als mijn mes de kunst van het snijden verstaat, verrader, dan kerf ik je eerst open en daarna maak ik je af.'


Italianen staan niet alleen in het bezingen en prijzen van de misdaad. In de Amerikaanse gangsterrap schromen rappers niet in hun songteksten op te nemen wat ze met hun vuurwapens uitspoken en in Mexico zingen verschillende rappers vol lof over drugsbazen, niet zelden in opdracht van de drugsbendes.


De lijn tussen maffialiederen en maffia-activiteiten is schimmig. In februari startte de Italiaanse politie een onderzoek naar smartlapzanger Lello Liberti, vanwege de inhoud van zijn nummer Il Capoclan, De Clanleider. 'Als hij fouten heeft gemaakt was het vanwege de noodzakelijkheid. Maar dat alles heeft God zeker weten gewild, als hij een echte man van de straat is', zingt Liberti in dat nummer. 'Voor de eer verstopt de Clanleider de waarheid: hij is een serieuze man, het is niet zo dat hij gemeen is.' Volgens de politie zou dit openlijke eerbetoon aan een clanleider kunnen duiden op banden met de Ercolano-clan, uit de buurt van Napels.


De zanger Gigi D'Alessio heeft gezegd dat voor artiesten de banden met de maffia niet altijd te vermijden zijn. Een paar jaar geleden gaf hij toe dat hij meerdere keren had opgetreden op privéfeestjes van kopstukken van de camorra. Hij was niet de enige, zei hij tegen Vanity Fair, en het was noodgedwongen. 'Heel vaak ben ik met de dood bedreigd: 'Als je niet op het huwelijksfeest van mijn zoon komt zingen, snijd ik je keel door.'


Getuigen tegen 'koning' Tony Marciano zeggen dat hij zijn optredens op feestdagen dankte aan de Gionta-clan. 'Het is altijd de Gionta-clan die bepaalt welke zangers worden uitgenodigd op dit soort feesten', zegt Vincenzo Sauro in de Italiaanse krant La Repubblica. 'En het is altijd de Gionta-clan die de betaling van de zangers regelt. Het gebeurt vaak dat de zangers betaald worden met andere middelen dan geld, ook met cocaïne.'


Marciano zelf zei eerder in een interview dat het artiestschap vele verleidingen meebracht, die hij niet altijd kon weerstaan. En dat het zingen van zijn liedjes iets \vanzelfsprekends was. 'Ik zing dit soort liedjes omdat ik uit deze streek kom. In Napels eten we brood en zingen we deze liedjes.'


------------------------------------------------------------

'In Napels eten we brood en zingen we deze liedjes'

Dat is voor Tony Marciano (links enkele albums) de rechtvaardiging voor het zingen van maffialiedjes. Een andere zanger, naar wie ook onderzoek wordt gedaan, zong: 'Iedere avond, kijkend naar een foto, omhels ik de tralies van mijn cel, bekijk ik de sterren en praat met God. God, alsjeblieft, bescherm mijn zonen! Maar als het soms niet mogelijk is, maak je geen zorgen, ik zal er zelf aan denken, ik ben de leider van de clan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden