De zaak-Mauro, het nieuwste hoofdpijndossier van Leers

De zaak-Mauro heeft zich de afgelopen maanden ontwikkeld tot het nieuwe hoofdpijndossier van minister Leers van Asiel en Immigratie. Vandaag besloot hij dat de 18-jarige asielzoeker uit Angola het land moet verlaten. Vier vragen over Mauro.

Minister Gerd Leers van Immigratie en Asiel. Beeld afp

Wie is Mauro en waarom krijgt hij zoveel aandacht?
Mauro Manuel (18) is afkomstig uit Angola en immigreerde acht jaar geleden naar Nederland. Sindsdien woont hij bij zijn pleegouders Hans en Anita in het dorp Oostrum. Hij praat Nederlands met een Limburgs accent en voetbalt bij SV Oostrum.

Afgelopen zomer schreef hij een brief aan minister Leers waarin hij uiteenzette waarom hij in Nederland wil blijven. 'Mijn naam is Mauro Manuel. Ik ben achttien jaar oud en ik woon al acht jaar in een pleeggezin (Hans, Anita en mijn kleine broertje Tjeerd) waar ik het heel erg naar mijn zin heb. Ik voel me bij hen thuis en ben heel erg bang dat ik ze binnenkort moet gaan missen', zo begon hij zijn brief. (De volledige brief is hier te lezen).

Waarom moet hij nu toch weg?
In de zomer leek het er nog relatief goed uit te zien voor Mauro. Aanvankelijk wilde Leers van geen wijken weten en wilde hij de jonge asielzoeker terugsturen. Maar onder druk van zijn eigen partij en oppositiepartijen zegde hij uiteindelijk toe, te zullen zoeken naar een oplossing. Dat kwam hem op veel kritiek te staan van met name de PVV, die vindt dat Mauro terug moet omdat hij in de eerste plaats nooit heeft voldaan aan de eisen voor een verblijfsvergunning. Hij had ook in Angola had kunnen worden opgevangen, aldus de partij. Ook zou de asielzoeker tijdens zijn toelatingsprocedure valse verklaringen hebben afgelegd.

Ook de VVD wil dat Mauro vertrekt. Het kabinetsbeleid schrijft voor dat het aantal immigranten zoveel mogelijk moet worden teruggedrongen, en de partij vreest voor een precedentswerking wanneer Mauro mag blijven.

Dus nu zijn de kansen van Mauro bekeken?
Niet helemaal. Mauro krijgt geen verblijfsvergunning, maar Leers studeert volgens Joël Voordewind, Tweede Kamerlid namens de ChristenUnie, nog op een oplossing in de vorm van een studievisum. De mbo-leerling zou dan een hbo-diploma moeten halen om in aanmerking te komen voor een zogenoemde kennismigrantenregeling. Vervolgens zou hij met zijn eerste baan 35.000 euro per jaar moeten verdienen. Leers zelf ontkent overigens dat hij zo'n visum al heeft aangeboden.

Een studievisum is waarschijnlijk een tijdelijke oplossing, die op weinig steun uit de Tweede Kamer lijkt te kunnen rekenen. Aanstaande dinsdag wil de Kamer Leers opnieuw proberen te dwingen om Mauro hier te houden.

Dat het mogelijk is om met behulp van een studiebeurs terug te keren naar Nederland, bewijst de zaak van Taida Pasic. De Servisch-Kosovaarse voormalig asielzoekster moest in april 2006 uit Nederland vertrekken, nadat toenmalig minister van Asiel Rita Verdonk had besloten dat zij niet langer mocht blijven. In mei legde Pasic haar VWO-examen af bij de Nederlandse ambassade in Sarajevo. Half juli bleek dat zij daarvoor geslaagd was, en sinds augustus van datzelfde jaar studeert ze rechten aan de Universiteit van Leiden.

Waarom mag Sahar wel blijven en Mauro niet?
Sahar, een 14-jarige gymnasiumscholiere uit Friesland, kwam eerder dit jaar in het nieuws, omdat zij na tien jaar terug moest naar haar thuisland Afghanistan. De publieke opinie oordeelde dat het meisje te verwesterd was om terug te keren, maar Leers hield voet bij stuk. Maar na druk van verschillende partijen kwam hij uiteindelijk met een nieuwe categorie 'echte' asielzoekers: verwesterde asielzoekers die minstens acht jaar in Nederland wonen.

Een groot deel van de Tweede Kamer vindt dat ook de wortels van Mauro in Nederland liggen. Maar waarom moet hij dan wel weg? Daar zijn verschillende argumenten voor te bedenken: Mauro is geen meisje, is inmiddels achttien, is op oudere leeftijd in Nederland gekomen en verbleef hier iets korter dan Sahar.

Maar het belangrijkste argument is dat de situatie in Angola heel anders is dan die in Afghanistan. De versoepeling in het asielbeleid die Leers eerder dit jaar doorvoerde, schrijft voor dat meisjes die in Nederland zo westers zijn geworden dat ze in Afghanistan gevaar lopen, een verblijfsvergunning kunnen krijgen. Maar de minister benadrukte tegelijkertijd dat het individuele afwegingen blijven.

Mauro Manuel. Beeld anp
Sahar Hibrahim Ghel Beeld anp
Taida Pasic © ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.