De wonderlijke redeneringen van Jessica Durlacher in de #metoo-discussie

null Beeld null

Een heel nieuw soort bijbaan, of misschien moet je het een nogal aparte hobby noemen want ik weet niet of ze ervoor betaald wordt, is de tak van sport die Jessica Durlacher de afgelopen weken in De Wereld Draait Door beoefent: daders in de metoo-discussie verdedigen.

De ene tv-deskundige weet alles van het nieuwe kabinet, de ander van het heelal, en als er weer een machtige man blijkt te zijn die tegen de zin van zijn ondergeschikten masturbeert in een potje, een kamerplant of op zijn eigen buik, dan wordt Jessica Durlacher opgebeld. Want die staat in de kaartenbak onder de W van 'Wil het voor Weinstein opnemen'.

Met hand en tand en veel gerinkel van armband zet zij zich in voor die mannen - en nu hoor ik u denken: Aaf, die opmerking over die armband is vrouwonvriendelijk, maar ik heb onlangs ook iets over het kapsel van Matthijs van Nieuwkerk geschreven dus die kunnen we mooi tegen elkaar wegstrepen.

Durlacher vindt de metoo-discussie een bedreiging voor de gezellige vriendschap tussen man en vrouw. 'Ik dacht dat we als vrouwen en mannen allemaal een beetje dichter bij elkaar waren gekomen de afgelopen decennia, en nu wordt er een soort heel hulpeloos mensdeel geschapen, en dat bevalt me er niet aan, geloof ik.' Oké, helder. Soort van. Geloof ik.

Volgens Durlacher, die naar eigen zeggen zelf regelmatig dit soort dingen met mannen heeft meegemaakt, moet je je er als vrouw niet zo veel van aantrekken. Het zijn 'the ways of the world' en 'daar leer je van'. Gewoon slikken (of toekijken hoe het in een plant belandt) en doorgaan met je leven, is haar devies.

En ze is niet alleen boos omdat mannen en vrouwen nou net allemaal een beetje dichter bij elkaar waren gekomen, maar ook omdat het zíélig is. Voor Weinstein, voor Louis C.K.

Weinstein is in Durlachers woorden 'een moeie ouwe leeuw die in zekere zin uitgespeeld was', en de vrouwen die hem beschuldigen 'muizen die op zijn graf dansen'. Louis C.K. is volgens haar een groot kunstenaar die bezig is met grensoverschrijdende kunst en, zet u schrap voor een wonderlijke redenering: 'Ik vraag me af of dit soort dingen goed zijn voor de slachtoffers of vooral heel slecht voor mensen die zich in de kunsten bezighouden met dingen die grensoverschrijdend zijn.'

Dus als iemand als Louis C.K., de Picasso van onze tijd, in de kunsten bezig is met dingen die grensoverschrijdend zijn, moeten we oppassen dat we hem niet beschuldigen van grensoverschrijdend gedrag in het echte leven, want dan kan die arme man zijn grensoverschrijdende kunst niet meer maken!

Weet je wat ík nou zo vervelend vind: dat ik nooit meer ongebreideld kan lachen om Louis C.K., omdat ik dan steeds een visual krijg van zijn vadsige, pastakleurige buik waar een kwak sperma op valt. En dat is toch echt zijn schuld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden