De weelde van een eigen huis

Veel ouderejaars hebben er geen zin meer in: de vieze zooi en de sociale controle in het studentenhuis. Ze willen een eigen voordeur en een eigen wc. De studentenhuisvesters voorzien in die behoefte.

Het eenkamerappartement is met 28 vierkante meter, inclusief een simpel keukenblok met een gootsteen, niet erg groot. Toch wil Ilona de Jong (21), vierdejaars studente theater- en filmwetenschappen in Utrecht, het heel graag hebben. Goedkeurend bekijkt ze de ruime badkamer. De studentenkamer van 9 vierkante meter die ze nu vier jaar bewoont, is, zegt ze, ‘ongeveer even groot als hier de douche’.

De Jong heeft haar moeder meegenomen, die met haar de ruimtes inspecteert op de 19de verdieping van City Campus Max. Het is een nieuw studentencomplex met drie woontorens aan het Utrechtse Europaplein. Er lopen nog overal bouwvakkers, maar begin juli mogen de eerste bewoners er in. Het is in zeker één opzicht revolutionair: het complex biedt louter zelfstandige woonruimte, voor studenten en pas afgestudeerden.

Studentenhuisvester SSH in Utrecht speelt in op de groeiende voorkeur van studenten voor zelfstandige woonruimte. In complexen in de universiteitswijk de Uithof is een groeiend deel van de aangeboden woonruimte zelfstandig. Maar bij City Campus Max is voor het eerst gekozen voor louter zelfstandige een- of tweekamerappartementen.

Directeur Ton Jochems van SSH spreekt van een inhaalslag. Hij kent de onderzoekscijfers uit zijn hoofd: van de eerstejaars wil 30 procent het liefst zelfstandige woonruimte, de meerderheid vindt een studentenhuis het gezelligst. Van de ouderejaars wil maar liefst 90 procent bij voorkeur een zelfstandige woonruimte.

Dat heeft niet alleen te maken met schoonmaakroosters en vieze keukens, weet Jochems. Er zit ook een praktisch punt aan. Voor een kamer in een studentenhuis kun je geen huurtoeslag aanvragen, en voor zelfstandige woonruimte wel. ‘Het vreemde is dat je meer moet betalen voor een kleinere kamer met een gedeeld toilet, dan voor een veel groter zelfstandig appartement.’

Sharon Wildeboer (22), derdejaars criminologie, tuurt in het door haar gewenste appartement in City Campus Max naar het lijstje met de voorwaarden voor huurtoeslag. Vanwege haar leeftijd heeft zij geen recht op huurtoeslag bij de grotere appartementen, ontdekt ze. ‘Daar let ik toch op, je bent toch student. Maar volgens mijn berekening ben ik hier straks minder kwijt voor meer, vergeleken met mijn studentenkamer. Dit complex is bovendien splinternieuw, terwijl mijn studentenkamer bijna uit elkaar valt.’

Daarbij: ze had al eens samengewoond en miste daarna in het studentenhuis de vrijheid.

Wildeboer en de vele anderen die zich hebben ingeschreven zeggen: Max biedt een ongekende kans. ‘Het is bijna onmogelijk dat je op deze leeftijd zelfstandige woonruimte vindt in Utrecht.’

Dit complex is ‘ideaal’ als je je studentenhuis zat bent, maar nog niet helemaal in je eentje wilt wonen, zegt Ilona de Jong, aspirant-bewoonster. ‘Na vier jaar heb je het wel gezien in een studentenhuis. Heel veel studenten hebben dat. Natuurlijk zitten er ook leuke kanten aan samen wonen. Altijd iemand om mee te kletsen bijvoorbeeld. Dat zal ik missen, maar mijn vriendinnen willen hier ook komen wonen.

De animo voor de 728 huurappartementen in City Campus Max – in grootte variërend van 28 tot 60 vierkante meter – is dan ook enorm; ruim drieduizend belangstellenden meldden zich. De 261 koopappartementen zijn bijna allemaal verkocht. En dat voor deze locatie: aan een verkeersplein, vlakbij de tippelzone aan de Europalaan en in de buurt van de Vogelaarwijk Kanaleneiland.

‘We hebben een gok gewaagd die goed is uitgepakt’, zegt SSH-directeur Jochems. ‘Ontwikkelaar Bouwfonds kwam aan met deze grond. Een fantastische plek is het op het eerste gezicht niet, maar het is niet ver fietsen naar de binnenstad. En de gemeente heeft een verkeerslus aangelegd, zodat de afstand tot de prostitutiezone iets is vergroot.’

Het complex is een blikvanger geworden, met twee roodbruine torens van 70 meter hoog en één van 50 meter. Ertussen zit een groot gemeenschappelijk terras, dat een aantrekkelijke binnentuin moet worden. De bewoners krijgen snel internet via glasvezel. Er komt in elk geval een fitnessschool in de benedenetage van het 22 verdiepingen tellende complex, en de plannenmakers hopen ook op de komst van een wasserette, een boekhandel en een dvd-verhuurder.

Als het aan Jochems ligt, krijgt Max ook nog een supermarktje en een kroegje. City Campus Max moet zijn naam eer aan gaan doen als een grote studentencampus, vindt Jochems, met allerlei voorzieningen. Het is nog wachten op toestemming van de gemeente.

Verdwijnt hiermee op den duur dan niet die typische studentenhuiscultuur, van met z’n allen met een bord pasta op schoot op een tot de naad versleten bank kletsen en grappen maken? Jochems denkt van niet. ‘Eerstejaars die uit hun veilige ouderlijk huis in de grote stad worden losgelaten, zullen nog steeds in studentenhuizen gaan wonen. Daar leren ze elkaar een ei bakken, en kunnen ze bij elkaar uithuilen. Maar als ze langer studeren, en netjes gekleed naar hun stage-adres willen, hebben ze geen zin meer in die vieze keuken, en verhuizen ze naar een eigen appartement.’

Mark Ligtvoet (25), vijfdejaars geschiedenis, kijkt op de 19de verdieping door de grote raampartij van een van de kamers. Het uitzicht is ‘vet’, zegt hij, daarom wil hij het liefst een kamer zo hoog mogelijk in het complex betrekken. Hij ziet de Dom, maar ook de ventweg waar ’s nachts de straatprostituees werken. ‘Je staat hier echt in het leven.’

Ligtvoet ziet zelfstandige woonruimte in de Max als een oplossing. Maar hij zou het jammer vinden als eerstejaars niet meer in studentenhuizen zouden wonen. ‘Ik heb de eerste vier jaar van mijn studie een super relaxte tijd gehad in een studentenhuis. Pas later kreeg ik deze behoefte, je groeit ernaar toe. Ik ben mij huisgenoten nu wel zat. Hier in Max gaat mijn nieuwe leven beginnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.