De week van hoofdredacteur Philippe Remarque

Dit is het weekoverzicht van Philippe Remarque, waarin hij elke zondag de nieuwsweek op de redactie van de Volkskrant doorneemt en enkele bijzondere artikelen uitlicht.

Arjen GreevenBeeld Sanne De Wilde

Om te beginnen wil ik u een verhaal aanraden dat dit weekeinde in Volkskrant Magazine stond: de Werdegang van Arjan Greeven, het oliemannetje achter de miljardenfraude die woningbouwcorporatie Vestia aan de grond bracht.

Het begint huiveringwekkend met de koude loop van zijn lievelingsjachtgeweer die Greeven in zijn mond zet om zelfmoord te plegen, zoals veel financiële zwendelaars dat ten tijde van de crisis hebben gedaan. Hij doet het niet en biecht op. Nu wacht hij op zijn proces en knoopt de eindjes aan elkaar als taxichauffeur en jachtopziener in Duitsland: van 5000 euro naar 8,50 euro per uur. Onze economieredacteur Tjerk Gualtherie van Weezel schreef een boek over Greeven, De bekentenis, dat vrijdag ter redactie werd gepresenteerd. Hoofdpersoon Greeven was aanwezig per skype.

Het magazine-stuk is een voorpublicatie. Het maakt via een pakkend persoonlijk verhaal de gecompliceerde zwendel met derivaten inzichtelijk. Maar ook het dolgedraaide banksysteem waarin dit kon gebeuren, en dat -Joris Luyendijk waarschuwt er ook voor in zijn boek over de Londense City - nog nauwelijks is veranderd. Of, zoals Greeven zegt: diezelfde internationale banken die zoveel hebben verdiend aan Vestia, hebben nergens voor geboet en zijn vandaag op zoek naar nieuwe Vestia' s.

Beeld Boekcover

Verkiezingen

Het was de week van de verkiezingen. Een relatief rustige avond op de Volkskrantredactie: geen nek-aan-nek-race tot drie uur 's nachts tussen twee premierkandidaten (Rutte en Samsom in 2012) geen scandaleuze scènes met gevolgen als in 2014 (' minder, minder, minder'). Wel een exit-poll die redelijk betrouwbaar stand hield en meteen duidelijk maakte dat de coalitie en bevriende oppositie hun meerderheid in de Eerste Kamer kwijt waren. Zo hadden onze Haagse redacteuren twee uurtjes om hun analyses en verslagen te tikken voor de krant naar de drukker moest. Nog altijd een haastklus, natuurlijk.

Onze Martin Sommer is gefascineerd door de gekleurde kaarten van Nederland die electoraal geograaf Josse de Voogd maakt van de verkiezingsuitslag, omdat je daar heel duidelijke regionale en soms historisch bepaalde verschillen op ziet tussen de verschillende streken van Nederland. Dus wij presenteren de vrijdag na de verkiezingen steevast die kaarten in de krant met een analyse van Sommer. Juist bij provinciale verkiezingen met een lage opkomst stemmen mensen met hun hart, schrijft hij, en niet strategisch, bijvoorbeeld voor een premier, dus kun je goed zien hoe eeuwenoude tegenstellingen nog steeds doorwerken. Ik heb naar die kaartjes van de Voogd zitten turen vrijdagochtend. U vindt ze online onder het artikel.

die verkiezingen waren natuurlijk een beetje ongemakkelijk, net als onze Eerste Kamer een beetje ongemakkelijk is. In dit mooie stuk legt politiek redacteur Ariejan Korteweg helder uit waarom de Eerste Kamer een historische toevalligheid is waarmee we zo niet verder kunnen. Trouwens, onze datajournalist Sybren Kooistra legde samen met redacteur Wilco Dekker alle verschillende functies van Eerste Kamerleden en hun stemgedrag naast elkaar.

Wat blijkt? Eerste Kamerleden stemmen voortdurend over wetten waar hun andere werkgevers of lobbyclubs al of niet belang bij hebben. Dat wordt speciaal vermeden in andere parttime parlementen als Gemeenteraad en Provinciale Staten, maar niet in de Eerste Kamer. Nu die zo'n politieke rol speelt, lijkt me dat ongerijmd.

Beeld Josse de Voogd

Hoe verder?

En hoe nu verder? Van de Volkskrant hoeft het kabinet niet weg, maar dan moet het wel belangrijke dossiers als het belastingstelsel en het onderwijs durven aanpakken. Doorregeren om het doorregeren vinden wij niet verantwoord, dan zijn nieuwe verkiezingen beter. Lees hier het Volkskrantcommentaar door Raoul du Pré.

In ons achtergrond- en opiniekatern Vonk probeerde Dirk-Jacob Nieuwboer zaterdag de Eerste Kamer en de consequenties van de uitslag wat dieper te doorgronden.

Van zijn conclusie word je niet vrolijk: het maakt steeds minder uit wat we stemmen. Omdat we nu verspringende verkiezingen hebben voor twee Kamers met politieke macht en er geen grote partijen meer zijn, wordt Nederland hoe dan ook geregeerd door een grote coalitie van middenpartijen.

Ter afsluiting van de politieke terugblik dit columpje van wetenschapsredacteur Maarten Keulemans in ons zaterdagse tijdschrift voor de geest, Sir Edmund. Keulemans probeert de complottheorie van minister Schippers wetenschappelijk te onderbouwen. Zou dat lukken?

Shaun the Sheep

Donderdag bracht ons tweede katern V een bijzondere cover (zie tweet hiernaast). Het schaap was natuurlijk om Shaun the Sheep Movie aan te kondigen. (**** van de Volkskrant, hier de recensie)

Dit is het artikel van Berend-Jan Bockting, die de studio van Aardman Animations in Bristol bezocht en zomaar de in tupperware bewaarde modellen van het Oscarwinnende schaap mocht betasten. Leuk om te zien hoe ze die animaties maken.

Maar dit was ook een voorbeeld van het plezier waarmee de makers van V steeds weer een nieuwe cover met een V verzinnen. Hier werd een echt schaap voor geschoren door de Amerikaanse schapenhoeder Gary Rutter van schapen-scheren.nl.

Op facebook staat een flimpje waarop een ander schaap te zien is met de V juist uitgeschoren, het negatief van dit schaap als het ware. Die werkte minder sterk op de foto, waardoor de fotograaf en de schapenscheerder - als waren ze meedogenloze Disney-natuurfilmproducenten - nog een dier gebruikten.

(tekst loopt door na het filmpje)

Beeldmerk

Toen ik begon als hoofdredacteur wilde ik van het tweede katern een dagelijks magazine maken over cultuur en leven, speelser dan het nieuwskatern en dus afwijkend van toon en vormgeving. Chris Buur kwam van de Varagids om zijn onnavolgbare stempel op dit katern te zetten. Toen we de naam V hadden bedacht, met als beeldmerk de Volkskrant-V uit ons logo, zei Chris: 'En dan zetten we die elke dag over de hele cover van het katern'. Ik verklaarde hem voor gek. Dat zou snel gaan vervelen. Inmiddels zijn er ongeveer 1100 V-covers gemaakt.

Vaak verwerken onze beeldbewerkers de V kunstig in een bestaande foto. Daar kun je ook grapjes mee uithalen. Maar die V is ook al in heel wat materialen fysiek geproduceerd. Ter redactie slingeren V's rond van hout, messing en plastic. We hebben hem als stempel in een lakzegel gezet, in een autoportier gekrast (voor de wraakspecial van vorige week), als cadeautje ingepakt en uiteraard 3d geprint.

V-chef Chris Buur, vormgever Lucas van Esch en beeldredacteur Hilde Harshagen verzekerden me vrijdag dat ze nog steeds veel plezier beleven aan de V-cover. Gelukkig maar, want die zet dagelijks meteen de lichtvoetige toon voor ons tweede katern.

Voor wie de V-covers wil volgen: ze staan vrijwel allemaal op het facebook-account Volkskrant V.

Een overzicht van de V-coversBeeld Volkskrant
Beeld V-cover
Beeld V-cover

'Pianotrio's van Haydn'

Als uitsmijter wijs ik u op de column van Peter Buwalda in de vrijdagse V. Toen Buwalda bij ons debuteerde als columnist had hij wel die geweldige roman geschreven, maar nog nooit een column. Een natuurtalent dus, die ook van Joseph Haydn, nee, juist van Joseph Haydn een tintelende column weet te maken.

Openingszin: 'Steeds minder columns, ook in deze krant, gaan over de pianotrio's van Joseph Haydn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden