Redactieblog

De week van de hoofdredacteur: twee keer Sylvana en het kaartje van de bezorger

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Beeld Marc de Groot

Sylvana Simons

In deze zaterdagkrant staan twee interviews met een en dezelfde persoon. Ik beloof u dat we er geen gewoonte van zullen maken. Het zit zo: toen wij de wenslijst van 'mensen van 2016' opstelden voor onze eindejaarsinterviews, prijkte daar natuurlijk Sylvana Simons op. Het gesprek dat daaruit voortkwam, vindt u in de interviewspecial van Volkskrant Magazine.

Nadat Frank Hendrickx en Joost de Vries het interview hadden afgenomen en geschreven, kwam Nadia Ezzeroili, verslaggever bij katern V, ter ore dat Sylvana weg zou gaan bij Denk en een eigen partij wilde beginnen. Het was nog geheim. Sylvana wilde het nieuws wel aan de Volkskrant als eerste vertellen, in een interview met Nadia, mits dat pas op de zaterdag voor Kerst zou worden gepubliceerd. Aldus geschiedde. Voor een primeur moet je wat over hebben, in dit geval de nog nooit vertoonde combinatie van twee interviews in één krant.

Het verhaal is er in ieder geval interessant genoeg voor. In het nieuwsinterview komen we te weten hoe de strange bedfellows Kuzu en Simons er toch niet in slaagden hun culturen en overtuigingen onder te brengen in één anti-racismepartij. In het Magazine staat meer over Sylvana's achtergrond. Daar leest u over haar vaders Jaguar en waarom ze op haar 14de uit huis ging. Ook wie het niet in alles met haar eens is, ziet een krachtige persoonlijkheid. Ik ben benieuwd hoe ver ze komt in de politiek.

Ana van Es

Ana van Es kreeg donderdag in Beiroet een telefoontje uit Nederland: ze was genomineerd als Journalist van het Jaar. Een mooie onderscheiding: lof voor je werk, je hoofd op de voorpagina van het vakblad en natuurlijk de uitreiking door de burgemeester van Hilversum.

Ik was erbij toen Ruslandcorrespondent Olaf Koens de onderscheiding kreeg voor zijn reportages over de MH-17. Dat Ana is genomineerd, is bijzonder. Ze is pas in maart dit jaar begonnen als Midden-Oostencorrespondent voor de Volkskrant. Dat werk is niet makkelijk, dus dan is zo'n eerste jaar vooral leertijd. Maar Ana heeft nu al veel pakkende verhalen geschreven vanuit Libië en Irak. De jury van Villamedia schreef in het nominatiebericht dat Ana 'daar niet alleen naar de grote en kleine verhalen zoekt, maar ook naar nieuwe manieren van storytelling'.

De jury noemt haar verhaal vanuit Falluja, maar ik denk ook aan de prachtige reportage over de nachttrein naar Basra, waarin ze een spannende nachtelijke rit en gesprekken met de machinisten en passagiers ingenieus verweeft met de geschiedenis van het kunstmatige land Irak. Zo leuk zou geschiedenisles altijd moeten zijn.

Midden-Oostencorrespondent Ana van Es is genomineerd als Journalist van het Jaar.Beeld Marcel Wogram / de Volkskrant

Uw bezorger

Omdat de Volkskrant 's ochtends vroeg wordt bezorgd, merk je van de bezorger vaak niet meer dan het geluid van een brievenbus en een plof op de mat, als je al wakker bent.

Nou, de bezorger wel, en hij of zij zorgt er ook bij slagregen voor dat u's ochtends vroeg de wereld in handen kunt nemen. Daarom is het een mooi gebruik dat u rond Kerst en Nieuwjaar eindelijk eens ziet wie er achter dit ochtendlijke wonder zit. Ik hoop dat u gul geeft. Uit mijn eigen tijd als bezorger (ik had het makkelijk, het was de middagkrant NRC Handelsblad) herinner ik me vriendelijke abonnees, maar ook lieden die met chique tongval klaagden dat de krant al zo duur was.

Gisteren las ik op Twitter dat sommige mensen slechts 40 cent geven. Dat valt te overtreffen. En let op, het kaartje is anders dan u gewend bent. Geen Volkskrantboodschap, omdat distributie heeft besloten één kaartje te drukken namens alle krantentitels in de tas van de bezorger. Ik mopperde daarover, maar er is een goede reden voor. Toen ik een paar distributiepunten belde, bleken de bezorgers er blij mee: voorheen moest alles worden gesorteerd en waren er steeds tekorten en soms bijdrukacties. Eén kaartje is een stuk makkelijker.

Sommige lezers merken nu pas dat de Nederlandse kranten, om kosten te drukken, sinds een paar jaar één distributienetwerk delen. Een lezeres mailde me: 'Kunt u mij vertellen wanneer de Volkskrantbezorgers hun nieuwjaarswensen komen aanbieden en hoe de nieuwjaarswens eruitziet? Bij ons werd vanavond aangebeld met de melding namens de Volkskrant te komen. Het kaartje dat werd overhandigd was van De Telegraaf. Toen we hem daarop attendeerden, was hij snel verdwenen.'

Een sneu verhaal, maar gelukkig komt het niet veel voor. Ik wens u een zalig kerstfeest.

Reageren? p.remarque@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden