De 'watjes' van Clegg hebben het zwaar

Op de Theems was onlangs het traditionele swan upping te zien: het tellen en ringen van alle zwanen door medewerkers van de koningin in roeibootjes....

Niet omdat ze zo gracieus zijn, maar omdat Engelse vorsten de vogels ooit graag opaten. Elizabeth doet dit niet meer, schijnt. Maar het is aardig om te bedenken als de Daily Mail weer eens schrijft dat ‘barbaarse’ Poolse immigranten stiekem zwanen oppeuzelen. Als dit al klopt, doen ze weinig anders dan genieten van wat vroeger als een van de heerlijkste delicatessen gold.

Van zwanen naar de Britse coalitie; het is een wat gezochte overgang. Maar het pact tussen Conservatieven en Liberaal Democraten werd door een politicoloog toch vrij treffend vergeleken met deze elegante vogels: boven het oppervlak zie je ze moeiteloos voortglijden, onder water wordt er intussen verwoed gepeddeld.

Op het oog lijkt het inderdaad vrij soepel te gaan met David Cameron en zijn adjudant, Nick Clegg. Er waren wat hobbeltjes en versprekingen, maar niets om je echt over op te winden.

Bij de LibDems rommelt het echter. Uit peilingen blijkt dat de achterban zich niet op haar gemak voelt; de partij zou zich te veel schikken naar de Conservatieven. Voor cartoonisten is dit een feest. In The Times worden Cameron en Clegg steevast afgebeeld als dure kostschooljongens, met laatstgenoemde als slaafje. ‘Cleggers! Where the bloody hell are you?’, roept Cameron, als hij zijn schoenen gepoetst wil zien.

De Conservatieven zijn beter in hun element. Maar er is een luidruchtig groepje backbenchers dat steeds vaker mort over de coalitie. Een deel vindt samenwerken überhaupt niets; dat is voor slappelingen. Er ontstond hilariteit toen David Davis, prominent Tory en ex-commando, laatst door een journalist werd afgeluisterd. Hij sneerde over de ‘Brokeback coalition’, een verwijzing naar Brokeback Mountain, een film over twee homoseksuele cowboys.

Inhoudelijk griezelen sommige Conservatieven ook. Toen Theresa May, minister van Binnenlandse Zaken, afgelopen week onthulde dat Europese politiekorpsen voortaan ook onderzoek op Britse bodem mogen doen, werd de rechtervleugel bijkans onwel. ‘No! No! No!’, was de reactie van de deftige Jacob Rees-Mogg, hierbij refererend aan Margaret Thatcher. Het tekent de toestand van verwarring waarin de Britse politiek nog steeds verkeert.

Het Lagerhuis heeft nu vakantie tot september, maar daarna wacht een zware test: de referendumwet over een nieuw kiesstelsel, de diepste wens van de LibDems. De Conservatieven zijn eigenlijk tegen, maar beloofden dit tijdens de formatie.

De wet is echter in gevaar, aangezien tientallen Tories zich niet kunnen vinden in de beoogde datum in 2011. Die valt samen met Schotse verkiezingen. Ze zijn bang dat dit de kans vergroot dat de wijziging van het kiesstelsel wordt aangenomen. Aangezien Labour zich plotseling ook tegen de wet heeft gekeerd, is het mogelijk dat deze sneuvelt in het Lagerhuis.

Dat zou een klap zijn voor de coalitie. Als Cameron zijn pestkoppen niet in het gareel krijgt en ‘Cleggers’ kan fluiten naar zijn droomcadeau, staat hij in zijn hemd. De LibDems kunnen nog mikken op enkele troostprijzen, zoals het homohuwelijk, dat Groot-Brittannië nog steeds niet kent. Maar ook hiermee maak je als groentje op het bikkelharde schoolplein van Westminster vermoedelijk weinig vrienden.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden