De wandeling van Siegfried Woldhek

Siegfried Woldhek (60) is tekenaar. Voor zijn portret van staatssecretaris Henk Bleker won hij vorige maand de Inktspotprijs

Waar wandelt u het liefst?

Het is eigenlijk onmogelijk een keuze te maken. Er komen veel mooie herinneringen boven. De Pyreneeën, de Grand Canyon, de Appalachian Trail, het Pieterpad... Hier in de buurt is het wat lastig. We wonen in Giethoorn. Als we eens een keer een rondje maken, doen we dat eigenlijk altijd in de boot, onze fluisterboot. Maar als het toch moet: het nationaal park Serengeti in Tanzania. Mijn vrouw en ik waren er vorig jaar. Toen ik nog een jochie was, zag ik de beelden van die enorme hordes gnoes voor het eerst op een Duitse tv-zender. Ik wist toen al: daar moet ik heen. Het kwam er alleen maar niet van.


Je denkt bij Serengeti eerder aan een safari dan aan een wandeling.

Te midden van al die gnoes, echt van horizon tot horizon, zaten we inderdaad in de auto. Er zijn daar ook leeuwen, het is te gevaarlijk om er te lopen. Maar er zijn gedeelten waar je prima kunt wandelen. We maakten vanuit een tent dagtochten met een Masai als gids. Over die eindeloze vlaktes, nergens wegen, met hier en daar eens een plukje struisvogels of wat gnoes. Het was een magische ervaring.


U bent kennelijk een fervent wandelaar.

Wandelen zuigt je leeg, de muizenissen verdwijnen. En je krijgt er levenslust voor terug. Je ziet de kleuren, je ruikt het land, je voelt de zon en de wind; het is één zintuiglijke beleving. Het is vooral de combinatie van zien en bewegen. Het idee dat je het zelf doet. Dat heb je in een boot toch niet. Ik heb een voorkeur voor open gebieden. Woestijnen, bergen - op je adem omhoog, boven de wolken uitstijgen en dan het zicht op een meer of de zee. En ik zoek de stilte, de rust. Niet dat ik mensenschuw ben, maar weinig anderen tegenkomen is toch het aangenaamst.


En altijd het tekenblok mee?

Vrijwel nooit. Tekenen is zitten. Dat gaat moeilijk samen met lopen. Ik werk wel graag buiten, heerlijk is dat, maar dan kies ik een plek die goed te bereiken is. Je moet nogal wat spullen meenemen. Dan ben ik even liever lui.


U was directeur van de Vogelbescherming en het Wereld Natuur Fonds. Kijkt u onderweg nog altijd met die blik?

Niet speciaal. Ik ben niet op zoek naar dat ene vogeltje of dat zeldzame beest. Ik let altijd op het hele landschap. Daar ben ik te gast, zo voel ik dat. Ik kan opgetogen raken van het licht dat op een geïsoleerde boomgroep valt of op het keeltje van een vogel. Maar vandaag kijk ik vooral naar de gracht voor mijn huis. Daar ligt ijs. Schaatsen is misschien nog wel mooier dan wandelen.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden