De wachtrij voor veel stoeltjesliften is onnodig lang: iemand een oplossing?

De week in wetenschap

Foto Anton Dijkgraaf / Hollandse Hoogte

En dan nu door naar de échte wereldproblematiek: de wachtrij voor de stoeltjeslift. Dit jaar was de rij in mijn Duitse skioord dermate lang dat ik alle tijd had voor een verkennende studie.

Terwijl iedereen baalt van zo'n lange rij, blijven er in de lift toch vaak stoelen onbezet. Een lift die plaats biedt aan vier wintersporters gaat dan doodleuk omhoog met maar drie, twee of soms zelfs één persoon. Je hoeft geen raketwetenschapper te zijn om uit te kunnen rekenen dat de wachttijd veel korter is als iedereen braaf die vier stoelen zou opvullen.

Liftbouwers zijn doorgaans niet vies van innovatie. De kuitenklapper uit mijn jeugdjaren - zo'n stoeltjeslift die eerst tegen je benen ramt, om je vervolgens te lanceren - is allang passé. Met dank aan lopende band en ingenieuze loskoppelmechanismen kun je nu snel omhoog en toch rustig instappen. Ook al gezien op de piste: stoeltjesliften met verwarmde leuning, met doorzichtige kap tegen de kou, met wifi en ingebouwde schermen. Het Deense Blip Systems geeft wintersporters zelfs op de piste inzicht in de actuele wachttijden bij de liften, zodat ze hun route kunnen aanpassen.

Maar tussen al die high tech zou het nog steeds erg fijn zijn als stoeltjesliften daadwerkelijk op de volle capaciteit draaien op drukke dagen. Hoe langer ik naar de instappende wintersporters keek, hoe meer ik besefte dat hier sprake is van complex groepsgedrag. Mensen willen graag bij hun eigen groepje blijven, en de samenstelling van zo'n groepje varieert enorm. Gaat een ouder zijn kleuter op de eerste skidag naar voren schuiven om een groepje van drie wildvreemden aan te vullen tot vier? Misschien als je een hele avontuurlijke opvoedstijl hebt, maar anders niet.

Een mailtje naar de grote liftenbouwer Doppelmayr Seilbahnen dan maar. Wat te doen aan al die lege stoelen? Een woordvoerder laat weten dat er voor dit probleem 'nog geen technische oplossing' is. Wat her en der wel gebeurt: een extra wachtrij voor wintersporters die het prima vinden alleen omhoog te gaan. Een medewerker van het liftstation vraagt deze singles lege plekken op te vullen.

Ook een oplossing natuurlijk, maar wel arbeidsintensief. Iets zegt me dat het anno 2018 slimmer moet kunnen. Zelf een briljant idee? Mail het naar t.mudde@volkskrant.nl en ik breng het onder de aandacht bij de liftenbouwers. Want als we karretjes kunnen laten rondrijden op Mars, dan moeten we toch ook wel een stoeltjeslift op een slimme manier kunnen vullen?