De waanzin krijgt vat op Armstrong

Dat de mensen hem zat zijn nu hij op het punt staat voor de zesde keer de Tour de France te winnen, dat kon Lance Armstrong wel begrijpen....

Als het aan hem had gelegen, zou het spektakel op Alpe d'Huez nooit hebben plaatsgevonden. 'Ik ben bang geweest en ik was vandaag niet de enige. Het was niet veilig, voor niemand, en de organisatie zal dat ook moeten inzien.'

De Amerikaan had gelijk. Ivan Basso moest zich op de tast een weg banen door de menigte, Michael Boogerd verkocht een landtime genoot een dreun omdat die hem bijna ten val bracht en Armstrong werd voortdurend met roze, kartonnen 'handen', ter beschikking gesteld door T-Mobile, de werkgever van Jan Ullrich, in zijn gezicht geslagen.

De renners acteerden in het grootste openluchtstadion ter wereld en het was de complete waanzin. Hekken omzoomden het parcours vanaf zeven kilometer onder de top, maar het enige resultaat daarvan was dat er in de eerste kilometers van de klim geen doorkomen aan was.

n miljoen toeschouwers laten zich niet intomen. 'Vooral de dreiging van de Duitse fans was groot', vond Armstrong.

De Amerikaan wilde het niet erger maken dan het was.

This is big

sport, zei hij. Er stond veel op het spel en een groter spektakel dan de klimtijdrit naar Alpe d'Huez had de Tour nooit geboden.

Hij wist ook wel waarom de woede in de Alpen zich tegen hem en zijn ploeggenoten van US Postal keerde. De mensen zijn op hem uitgekeken. Zijn prestatie wordt gewaardeerd, maar de voorspelbaarheid ervan leidt de aandacht af.Armstrong sprak daar al eens met zijn vriend Eddy Merckx over. De Belg werd op weg naar zijn vijfde Tourzege uitgefloten en uitgejouwd door het Franse publiek. Tourdirecteur Jacques Goddet schreef in sportdagblad L'Equipe destijds zelfs: 'Wat moeten we doen om te verhinderen dat Merckx nog langer de Tour gijzelt?'

Een opgehitste fan nam die oproep al te letterlijk, stompte Merckx in de maag en voorkwam dat de Belg een zesde keer de Tour de France won.

Supportersgeweld is in de wielersport van alle tijden. Maurice Garin, de eerste Tourwinnaar, moest zijn zwarte trui verwisselen voor een witte om de aanhang van de concurrentie om de tuin te leiden. En Paul Duboc kreeg al in 1911 een drinkbus met gif aangereikt van een fan van Gustave Garrigou. Het leidde tot een heuse volksopstand.

Armstrong was er woensdag bang voor geweest. In Frankrijk is hij persona non grata. Op de weg naar Alpe d'Huez wisselden de Amerikaanse aanmoedigingen ('rip their balls of Lance') en de Franse beledigingen ('Epo Lance' en 'Lance Dop elkaar af. 'Als ik zes keer deze wedstrijd wil winnen, moet ik dat er maar bij nemen. Een sportman die veel wint, is zelden populair.'

Dat het Miguel Indurain bespaard bleef, kwam alleen maar omdat hij zelden iets zei dat de aversie van het Franse publiek zou kunnen oproepen. Jacques Anquetil en Bernard Hinault hadden in eigen land sowieso niets te vrezen.

Zijn suprematie is volgens hem ook de belangrijkste reden waarom er dit jaar, nog meer dan andere jaren, zoveel leugens zijn verspreid door 'bepaalde journalisten'. 'De mensen zijn geiteerd, ze weten niet meer wat ze over me moeten schrijven. Dan is het logisch dat er van alles bij wordt gehaald.'

Ook in de Pyreneehad hij zich bedreigd gevoeld. Meer nog dan op Alpe d'Huez, omdat Basken de sport gepassioneerder beleven dan Duitsers en Fransen. 'Maar daar was het maar een kilometer waar het publiek zo dicht op de renners stond, vandaag ging het om vier, vijf kilometer.'

Het gespuug, de scheldwoorden en de klappen hadden uiteindelijk geen invloed op zijn fysieke inspanning. Integendeel, zei Armstrong, niets had hem meer kunnen motiveren.

Jan Ullrich, die vreemd genoeg de klim met een tijdritstuur omhoog reed, werd in 15,5 kilometer op meer dan minuut achterstand gezet. Ivan Basso werd door Armstrong zelfs ingehaald.

De Amerikaan heeft nu een voorsprong van 3.48 in het algemeen klassement. Armstrong: 'Ik kan tot zes tellen, maar ik wil het er nog niet over hebben. Ik probeer er niet aan te denken. Vandaag ben ik alleen maar blij dat ik veilig boven ben gekomen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden