De vooruitgang

De telefoon gaat over, het duurt even, maar het duurt altijd even...

Van Calmthout?

Ha mam, zeg je.

O, dag jongen, fijn dat je belt. Standaardzinnen. Alles goed, met de vrouwen o. . .

Kon niet beter, kon niet beter, onderbreek je. Ik bel je even om te horen of je er klaar voor bent.

Verwarring. Waarvoor klaar voor? Guttegut, ben ik weer eens wat vergeten? Je bent toch niet al op weg hierheen? Ik heb nog geen broodje in huis hoor.

Nee, sus je, nee. Alleen opent staatssecretaris Erica Terpstra morgen op de Dag van de Ouderen in Utrecht de website voor vijftigplussers. Morgen, vrijdag 20 september. Dus ik dacht, daar is ma natuurlijk helemaal klaar voor, en laat ik even checken of ze alle snoeren heeft kunnen aansluiten. Je hebt meteen maar ISDN genomen, lijkt me. Anders heeft 28k8 natuurlijk al helemaal geen zin. Je hebt toch wel een 28k8, mag ik hopen? Of hebben ze je bij die verdomde personeelswinkel weer iets halfzachts aangesmeerd?

Er groeit paniek in haar stem. Een ka wat? Jongen, doe-es rustig, waar heb je het over? Erica Terpstra, is dat niet die zwemster?

Hemel, leest ze geen krant? Vroeger, mam, maar tegenwoordig surft ze. Morgen surft ze als eerste vijftigplusser op SeniorWeb, het internetdomein voor en door ouderen. En daarna is het open.

Er gaat haar een lichtje op. Jaja, wacht, die brievenbus in je televisie van tegenwoordig. Moet ik daar iets mee? Ik ken die mevrouw Terpstra helemaal niet.

Geruststellen nu. Weet ik mam, maar je kunt op die manier toegang krijgen tot nieuws, ontspanning, contacten en relaties en advies en dat lijkt me wel wat op jouw leeftijd. Hoe meer contact hoe beter, toch. Je zit daar maar, anders.

Verkeerde opmerking. Brieven op televisie, zucht ze, je geld in een plastic kaartje en de bushalte is ook al opgeheven. Wat is er toch allemaal gaande?

Niet die weer. De vooruitgang, mam. Hoef ik jou toch niet uit te leggen? Jullie waren toch van de wederopbouw en handen uit de mouwen en boterhammen met tevredenheid. Nou, in feite zitten we momenteel met net zoiets. De wereld wordt klaargemaakt voor de volgende eeuw, zal ik maar zeggen. Je wilt de volgende eeuw toch niet missen, mam?

Je hoort haar streng rechtop gaan zitten. Luister nou eens, malle jongen, een eeuw kun je toch helemaal niet missen? De bus kun je missen. En dan komt er altijd wel weer een andere.

Afleiden nu. Maar die was toch opgeheven, zei je net?

Raak. Guttegut, ja, en nou heb je ook al brieven in de televisie en je geld op een plastic kaartje. Hè, jongen, je maakt me nog helemaal mismoedig. En het wordt toch al zo herfstig hier.

Precies, mam. Morgenvroeg kom ik bij je langs met een stapel dozen. Dan pakken we boel samen uit en zetten het netjes in elkaar en dan leer ik je in een ochtendje internetten. Dan kunnen we in het vervolg lekker gemakkelijk mailen en dan zit jij meteen ook meteen bij Terpstra op het net. Maar dan moet ik nu nog wel even het een en ander gaan bestell. . .

Jongen?

Ja, mam?

Kun je niet gewoon langskomen, zonder al die dozen? Dan bak ik wel wat gezelligs.

Martijn van Calmthout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.