De voorbeeldige rechtsstaat Afghanistan

Tot de vele onzin die we gedurende acht jaar uit de mond van president Bush mochten vernemen, behoorde de met regelmaat herhaalde mededeling dat we in Afghanistan net als in Irak een voorbeeldige democratie en rechtsstaat aan het opbouwen zijn.

Het reële nieuws drukte ons afgelopen week weer met de neus op de feiten. In Kabul gaat een journalist voor twintig jaar de gevangenis in, omdat hij een van internet gehaald kritisch artikel over de islam had ver­spreid, en de vraag had durven opwerpen, waarom aan vrouwen niet gelijke rechten worden toegekend.

De journalist is vermoedelijk gemarteld, zoals de hele rechtsgang als zodanig een aanflui­ting was. Toch is hij er met dit vonnis nog genadig van afgekomen, want oorspronkelijk was hij ter dood veroordeeld, en als het aan de vrome Afghaanse advocaat Mohammed Jawed ligt, aldus de Volks­krant van 22 okto­ber (niet online), wordt hij alsnog opge­knoopt.

Absurde pretenties

Wat mij nu intrigeert is wat er omgaat in een brave ziel als onze minister van Defensie, Eimert van Middelkoop, op het moment dat hij zoiets leest.

Zou dan tot hem doordringen hoe absurd de pretenties van de hele NAVO-onderneming zijn? Welk einddoel staat hem eigenlijk überhaupt als realistisch voor ogen?

Om de Taliban, die natuurlijk niet deugen, buiten te houden, wordt er gepacteerd met krijgsheren, die evenmin deugen, en met Karzai een regering in stand gehouden, die volkomen corrupt is en de steun van de Afghaanse bevol­king ontbeert.

Verloren strijd

De Britse commandant Mark Carleton-Smith kwam zodoende drie weken geleden tot de conclusie die tal van Britse commandanten vele decennia geleden ook al eens hadden moeten trekken: deze strijd is niet te winnen. Ook voor anderen is, nu de vijand al aan de poorten van Kabul rammelt, de conclusie ontont­koombaar: er zal gepraat moeten worden met de Taliban.

Met 'gematigde' Taliban, zeggen de voorstanders daarvan dan bezwerend om de capitulatie te verzachten, maar laten we meteen ook maar die pijnlijke waarheid onder ogen zien: waaruit dat 'gematigde' dan precies zou bestaan, kan niemand vertellen.

Ook Neder­land, dat recent nog braaf voor twee jaar heeft bijgetekend, ontkomt daarom niet aan een diepgaand debat over de vraag: wat denken we ginds in godsnaam te bereiken, als de partij van Allah ons zo succesvol tegen­werkt?

Lees ook het Afghanistandossier uit 2007: blijven of weggaan?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.