De Volkskrant tv-selectie voor zondag 21 augustus

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Mommy van Xavier Dolan.

Rio Live
NPO 1, 14.00 UUR

De laatste gouden medailles worden vandaag uitgedeeld, bij onder meer de marathon (vanaf 14.30), het mountainbiken (vanaf 17.30 uur), boksen (19.00 uur) en basketbal (20.45 uur). Om 01.00 uur begint de slotceremonie in het Maracanã voetbalstadion.

Kunstuur
NPO 2, 17.40 UUR

In de serie over Hollandse Meesters uit de 21ste eeuw, deze week een portret van de 45-jarige beeldend kunstenaar en avonturier Joost Conijn. Hij bouwde een vliegtuig waarmee hij van Amsterdam naar Kenia vloog en reed met een op hout gestookte auto naar Oost-Europa.

Bezoekers van het Kröller-Müller Museum bekijken de Hout Auto van kunstenaar Joost Conijn.Beeld anp

Hollywood Confidential
ARTE, 20.15 UUR

Documentaire van Jérôme Korkikians over de schandalen van droomfabriek Hollywood, die sinds de jaren twintig een hevig gevecht tussen makers en protestgroepen veroorzaakten. Welke films lokte de heftigste reacties uit en welke sterren provoceerden hun publiek?

Zomergasten
NPO 2, 20.20 UUR

De ideale tv-avond van schrijver Griet Op de Beeck (Turnhout, 1973) is een van de best verkopende Nederlandstalige schrijvers van dit moment. Met fragmenten van Jonathan Franzen en documentaire The Bridge, over het grote aantal zelfmoorden vanaf de Golden Gate Bridge in San Francisco.

Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus

3 op reis
NPO 3, 20.25 UUR

Presentatrice Gwen van Poorten maakt een roadtrip op Malta (oppervlakte 316 vierkante kilometer) en wil laten zien dat het eiland meer te bieden heeft dan zon, zee, strand en feesten en partijen. Ze bezoekt het Earth Garden Festival en gaat met de pont naar buureiland Gozo.

Here I learned to love
CANVAS, 23.20 UUR

Documentaire over Avner Kerem en Itzik Weinberg, twee joodse wezen die in de Tweede Wereldoorlog als kleine kinderen door heel Europa werden gesmokkeld om te kunnen overleven. Voor het eerst sinds toen keren ze terug naar hun geboorteland Polen.

Mommy (Xavier Dolan, 2014)
NPO 2, 23.25-01.37 uur

Alleen als er muziek is. Alleen dan is er even een moment van rust. In het hoofd van hoofdpersoon Steve en in de film. Als de puber op zijn skateboard over straat meandert; als hij de cd in de speler stopt die zijn overleden vader samenstelde en waarop hij en zijn moeder bijna vertraagd dansen. Buiten die scènes is de vijfde speelfilm van de Canadees Xavier Dolan een kolkende poel van emoties, waarover Steve en zijn moeder Diane geen controle hebben. Hij heeft een ernstige en gevaarlijke vorm van ADHD, zij is een onvoldoende volwassen vrouw en alleenstaande moeder die tegenslag op tegenslag krijgt te verwerken.

De twee worden in het begin van de film met elkaar herenigd als Steve niet langer te handhaven is in het internaat waar hij verblijft. Noodgedwongen neemt hij zijn intrek bij zijn drinkende en kettingrokende moeder. Al vrij snel escaleert hun samenzijn, omdat Steve weigert zijn kalmerende medicijnen te slikken en in een om niets ontstane ruzie zijn moeder bijna de keel dichtknijpt. De overbuurvrouw, zelf ook worstelend met nogal wat problemen, biedt soelaas en even lijkt er zelfs een zekere harmonie in het leven van moeder en zoon te ontstaan.

Op dat moment schuift Dolan het kader van de film, tot dan toe gefilmd in de ongewone beeldverhouding 1:1 (vierkant dus), uit naar het gewone breedbeeld. Een paradijselijk ogend moment dat niet lang duurt. Dat die ingreep (die hij nog eens herhaalt) werkt, zegt veel over het filmische vernuft en vermogen van de pas 25-jarige Dolan, die met Mommy al zijn vijfde speelfilm afleverde. In tegenstelling tot eerdere films, zoals zijn thematischverwante debuut J'ai tué ma mère, is hij meester over de materie. En over zijn acteurs. Die gaan als excusez le mot gekken tekeer maar Dolan stelt daar met zijn cameravoering en montage distantie en rust tegenover. Vooral daardoor ga je mee met zijn verhaal over twee mensen die intens van elkaar houden maar voor wie het leven te groot, te moeilijk en te onleefbaar is. En vooral daardoor laat Mommy je verbluft achter.

Labyrinthus (Douglas Boswell, 2014)
NPO 3, 09.00-10.35 uur

Nederlands-Belgische familiefilm, die in Nederland de bioscoop niet haalde. Terwijl Labyrinthus er met zijn relatief beperkte budget van 2,3 miljoen euro toch geweldig mooi en fantasievol uitziet, bij uitstek geschikt voor het grote doek. Dat komt vooral op het conto van cinematograaf Reinier van Brummelen (Abeltje, Kruistocht in spijkerbroek), die fysieke actie kunstig afwisselt met door computers gegenereerde beelden, resulterend in een avontuurlijke film die niet onderdoet voor Hollywoodfilms gemaakt met veel grote budgetten. En het verhaal is ook niet verkeerd: de 14-jarige Frikke ontdekt bij toeval een computerspel waarin zijn vrienden verdwijnen en grote gevaren lopen. Natuurlijk is hij de enige die hen eruit kan bevrijden. Hij zal het monsterachtige brein achter de game moeten vinden en uitschakelen om zijn vrienden te redden.

Stranger Than Fiction (Marc Forster, 2006)
Fox, 20.00-22.05 uur

Aardige komedie en een variatie op een bij schrijvers en filmers geliefd thema: personage komt erachter dat hij een personage is. Hier is het Will Ferrell in de rol van belastinginspecteur Harold Cricks, een dwangneuroot die wordt geregeerd door zijn obsessie voor cijfers, getallen en regels. Wanneer Harold dezelfde voice-over gaat horen die wij al vanaf het begin van de film horen, komt hij er met hulp van Dustin Hoffman (als morsige literatuurprofessor) achter dat hij de hoofdrol speelt in een roman van een schrijfster, aanstekelijk gespeeld door Emma Thompson.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden