De Volkskrant tv-selectie voor zaterdag 22 juli

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Michiel Huisman en Kim van Kooten in Phileine zegt sorry.

Vranckx
Canvas, 20.10 uur

Een ontmoeting met Binod Chaudhary, de enige miljonair van Nepal. Hij dankt zijn fortuin aan zijn noodlefabrieken. Chaudhary is zo rijk dat hij voor tien jaar de hele bevolking uit de armoede zou kunnen halen. Waarom doet hij dat dan eigenlijk niet?

Mijn missie
NPO 2, 21.20 uur

In deze serie, waarin veteranen hun missiegebied opnieuw bezoeken, keert oud-marinier Charles terug naar Ahmici, een dorp in Bosnië waar hij twintig jaar geleden een geheime operatie leidde, waarbij oorlogsmisdadiger Vlatko Kupreskic werd gearresteerd.

Weg van de wereld
NPO 2, 23.10 uur

In hun villa ontvangen Arend Jan Boekestijn en Rob de Wijk de Rus Sergej Karaganov, een voormalig topadviseur van Vladimir Poetin. Hij pleit onder meer verrassend voor de berechting van de daders van de MH17-aanslag door een onafhankelijke rechtbank.

Amy
Canvas, 22.40 uur

Regisseur Asif Kapadia maakte een even zorgvuldig als schokkend portret van de op 27-jarige leeftijd overleden popster Amy Winehouse, die gigantisch succes paarde aan enorme persoonlijke problemen: drugs- en alcoholverslaving, boulimia, foute vriendjes.

Zwarte Cross 2017
NPO 3, 22.55 uur

Giel Beelen en Gwen van Poorten doen verslag van het Zwarte Cross Festival, dat vorige week plaatsvond in Lichtenvoorde. Er waren optredens van de bands Wolfmother, Truckfighters en Golden Earring, zanger Kenny B en dj's Jean en Paul Elstak.

Dark side of the moon
Arte, 23.25 uur

Documentaire over de tour die de band Pink Floyd in 1994 maakte ter promotie van het album The Division Bell. Tijdens die concerten werd het klassieke album Dark Side of the Moon uit 1974 integraal uitgevoerd. In deze film een registratie vanuit Londen.

Phileine zegt sorry (Robert Jan Westdijk, 2003)
NPO 3, 00.10-01.40 uur

Na het succes van Zusje (1995), met Kim van Kooten, en de wat tegenvallende opvolger Siberia (1998), zonder haar, zocht regisseur Robert Jan Westdijk begin deze eeuw opnieuw samenwerking met Van Kooten. En opnieuw kwam er een alleraardigste film uit voort die ook nu nog aangenaam fris oogt.

Van Kooten is in de verfilming van Ronald Gipharts gelijknamige roman helemaal op haar plaats als de grofgebekte student die door het lint gaat wanneer ze ontdekt dat haar vriend (Michiel Huisman) in een 'seksueel-biologische interpretatie van Romeo en Julia' speelt ver van huis, in New York. Gipharts Phileine was geen meisje met wie een gemiddelde filmkijker zich zomaar identificeert: ze houdt niet van mensen, heeft cynisme tot haar tweede natuur gemaakt en komt pas goed op gang als het over onderwerpen gaat als 'harde pikken' en 'kutpijpen'.

Van Kooten geeft de verbaal om zich heen meppende Phileine een verraderlijke lichtheid mee: deze dwarsligger, existentialisme-light in hoogsteigen persoon, scheldt op alles en iedereen omdat ze vooral een hekel heeft aan zichzelf. Veel seks, veel ruzie en op het juiste moment romantiek in wat deze krant destijds omschreef als een 'eigenwijze publieksfilm'. Dat doet aan de goed doordachte, fantasierijke vormgeving en vlotte stijl iets te weinig recht.

Raiders of the Lost Ark (Steven Spielberg, 1981)
SBS 6, 20.00-22.30 uur

Onderzoeker en ontdekkingsreiziger Indiana Jones (Harrison Ford) moet in dit eerste deel van een gedenkwaardige trilogie, dat zich afspeelt in 1936, de Ark des Verbonds uit handen van nazi's zien te redden.

Het was niet alleen nazihaat die regisseur Steven Spielberg inspireerde tot het maken van de film. De belangrijkste inspiratiebronnen voor Spielberg en producer George Lucas waren de avonturenfilmreeksen uit de jaren dertig, én de avonturen van Kuifje. De fantastische proloog is naar verluidt gebaseerd op een Donald Duck die Spielberg in zijn jongensjaren had gelezen, waarin oom Donald en zijn neefjes in een tempel tegen de krankzinnigste boobytraps aanlopen.

Raiders of the Lost Ark werd een kassucces, won vijf Oscars en er kwamen twee geslaagde vervolgen. Het ging pas mis toen Ford in 2008 op semi-bejaarde leeftijd opnieuw in de huid van de avonturier kroop. En nog altijd circuleren er geruchten over een volgend deel, in 2020, met Harrison Ford, die tegen die tijd de 80 nadert.

The Farewell Party (Tal Granit, 2014)
NPO 2, 23.20-00.40 uur

'Ze laten hem leven alsof sterven een misdaad is.' De vrouw van de oude Max, die dood wil, kan het niet langer aanzien. Dus bouwt zijn beste vriend Yehezkel met wat gelijkgestemden een zelfmoordmachine. Zo immers kunnen de euthanasiewetten worden omzeild: omdat Max zelf op de knop drukt, pleegt hij zelfmoord. Maar wel op een humane manier, via een dodelijke injectie. Onvoorziene bijkomstigheid: leeftijdgenoten met een doodswens krijgen lucht van het ding en vragen om hulp.

In deze zwarte komedie over euthanasie maakt de machine van het groepje bejaarden een helden-ensemble tegen wil en dank. Zie ze door die gangen van het bejaardentehuis lopen, zij aan zij: The Avengers voor de hopelozen, of The A-Team voor de terminaal zieken. Mag je zomaar voor God spelen? De film knipoogt in de openingsscène even naar die vraag, maar The Farewell Party zorgt ervoor dat de kijker het verder moreel niet moeilijk krijgt. Publiekslieveling op het filmfestival van Rotterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden